Псалтыр 131 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

Песьня ўзыходжаньня. Спамяні, Госпадзе, Давіда, і ўсе ягоныя пакуты:
 
Песня ўзыходжання. Госпадзе, памятай пра Давіда і пра ўсю пакорлівасць яго:

як ён прысягаў Госпаду, даваў зарок Моцнаму Якава;
 
бо прысягнуў ён Госпаду, даў абяцанне Магутнаму Якубаву:

«не ўвайду ў палатку дома майго, ня ўзыду на ложак мой;
 
«Не ўвайду ў шаты дому свайго, не ўздымуся на ложа пасцелі маёй,

ня дам сну вачам маім і павекам маім дрымоты,
 
не дам сну вачам маім і павекам маім,

пакуль не знайду месца Госпаду, жытлішча Моцнаму Якава».
 
пакуль не знайду месца для Госпада, палаткі для Магутнага Якубава».

Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Ярыма.
 
Вось, пачулі мы пра той самы [каўчэг], вось, у Эфраце, знайшлі мы яго на палях Яар.

Пойдзем да жытлішча Ягонага, паклонімся падножжу ног Ягоных.
 
Увойдзем у палатку Яго, аддадзім паклон ля падножжа ног Яго.

Стань, Госпадзе, на месца пакою Твайго, Ты і каўчэг магутнасьці Тваёй.
 
Уздыміся, Госпадзе, да месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг Тваёй моцы.

Сьвятары Твае апранаюцца ў праўду, і сьвятыя Твае ўзрадуюцца.
 
Хай святары Твае адзенуцца ў справядлівасць, а святыя Твае радуюцца.

Дзеля Давіда, раба Твайго, не адвярні аблічча памазанца Твайго.
 
Дзеля Давіда, паслугача Твайго, не адварочвай аблічча ад намашчэнца Твайго.

Прысягаў Гасподзь Давіду ў ісьціне, і не зрачэцца яе; «ад плоду ўлоньня твайго пасаджу на троне тваім.
 
Прысягнуў Госпад Давіду праўду, і не адступіць ад яе: «Ад плода сцёгнаў Тваіх пасаджу на пасад Твой.

Калі сыны твае будуць шанаваць запавет Мой і Мае сьведчаньні, якім Я іх навучу: дык і іхнія сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім».
 
Калі сыны твае захаваюць запавет Мой і сведчанні Мае, якім навучу Я цябе, то і сыны іх вечна будуць сядзець на пасадзе тваім».

Бо выбраў Гасподзь Сіён; пажадаў яго жытлом Сабе.
 
Бо Госпад выбраў Сіён і пажадаў яго Сабе на паселішча:

«Гэта — спакой Мой навечна; тут пасялюся, бо Я пажадаў яго.
 
«Гэта спачынак Мой на векі вечныя; тут буду жыць, бо пажадаў яго.

Ежу ягоную дабраслаўляючы дабраслаўлю, убогіх ягоных накармлю хлебам;
 
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю ежу яго, бедных яго накармлю хлебам.

сьвятароў ягоных апрану ў выратаваньне, і сьвятыя ягоныя радасьцю ўзрадуюцца.
 
Святароў яго адзену ў збаўленне, і святыя яго будуць вельмі радавацца.

Там згадую рог Давіду, пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
 
Тут вырашчу рог Давіда, прыгатую светач для Майго Намашчэнца.

Ворагаў ягоных апрану ў сорам; а на ім будзе зьзяць вянок ягоны».
 
Непрыяцеляў яго пакрыю сорамам, а над ім будзе зіхацець вянец яго».