Псалтыр 72 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012
Псальма Асафава. Які добры Бог да Ізраіля, да чыстых сэрцам!
Псальм Асафа. Які ж добры Бог для прастадушных! Ён Госпад тым, хто чысты сэрцам.
А я — ледзь ногі мае не пахіснуліся, ледзь падэшвы мае не пакаўзнуліся, —
А мае ногі ледзь не спаткнуліся, ледзь не абарваліся крокі мае,
я быў ліхім пазайздросьціў, як пабачыў дабрадзенства бязбожных,
бо пазайздросціў я бязбожным, гледзячы на спакойнае жыццё грэшнікаў.
бо няма ім цярпеньняў да самае сьмерці, і сіла моцная ў іх;
Бо няма для іх ніякіх перашкод, здаровае і сытае чэрава іх.
на працы людзкой іх няма, і разам зь людзьмі яны ўціску ня знаюць.
На працы чалавечай няма іх і не церпяць яны бічаванняў разам з людзьмі.
Вось таму іхняя пыха, як нашыйнік, абклала іх, і дзёрзкасьць, як убор, аблягае іх;
Таму пыха ў іх — як каралі, і імкненне да гвалту, як адзенне, пакрыла іх.
вылазяць ім вочы ад тлушчу, жаданьні ў сэрцы іхнім варушацца,
Выступае, быццам з тлустай глебы, несправядлівасць іх, вырываюцца вонкі задумы сэрца.
сьмяюцца яны з усяго; зласьліва паклёпы наводзяць; ганарыста гавораць;
Здзекуюцца яны і прамаўляюць благое, з высокай пасады несправядліва прамаўляюць.
вусны свае ўзносяць да неба, — а іхні язык па зямлі валачэцца.
Размясцілі яны на небе вусны свае, а язык іх прайшоў па зямлі.
Таму туды ж зьвяртаецца народ ягоны, і п’юць ваду поўнаю чараю
Таму і сядзяць яны на вышыні, і поўныя воды не дойдуць да іх.
і кажуць: «як уведае Бог? і ці мае Ўсявышні веданьне?»
І сказалі яны: «Адкуль ведае Бог, і ці ёсць веданне ва Узвышняга?
І вось гэтыя грэшнікі песьцяцца на гэтым сьвеце і памнажаюць багацьце.
Вось, тыя самыя грэшнікі і тыя, што жывуць багата ў свеце, атрымалі яшчэ большае багацце».
І сказаў я: ці ж не дарма ачышчаў я сэрца маё і ў нянавісьці абмываў мае рукі,
І сказаў я: «Значыць недарэмна ачысціў я сэрца сваё і ў беззаганнасці вымыў рукі мае;
і ўвесь дзень я цярплю ўдары, і кожнае раніцы кару прымаю?
і цярпеў я бічаванні цэлы дзень, і пакаранне маё — раніцаю».
Калі б я сказаў: буду так разважаць, як яны, — дык здрадзіў бы роду сыноў Тваіх.
Калі б сказаў я: «Я буду гаварыць, як тыя», то здрадзіў бы роду Тваіх сыноў.
І задумаўся я, як зразумець гэта; але цяжка яно ў вачах маіх,
І я разважаў, як жа зразумець гэта; напружанне было ў вачах маіх,
пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і не зразумеў іхняга канца.
пакуль не паглыбіўся ў святыя справы Божыя і не асэнсаваў самыя апошнія з іх.
Так! на коўзкіх шляхах паставіў Ты іх, і скідаеш іх у прорвішчы.
Памясціў Ты іх сапраўды на коўзкай дарозе, скінуў іх у бездань.
Як зьнянацку яны ўвайшлі ў спусташэньне, згінулі, зьніклі ад жахаў!
Якімі ж спустошанымі засталіся яны! Нечакана збяднелі яны, загінулі ад жаху.
Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, Госпадзе, іх разбудзіўшы, зьнішчыш іхнія мроі.
Быццам сну пасля абуджэння, Ты адцураешся іх, узняўшыся.
Калі кіпела сэрца маё і трымцела нутрына мая,
Паколькі раздражнялася сэрца маё і нутро маё кіпела,
быў я тады неразумны, нічога ня цяміў; як быдла быў я прад Табою.
і я быў неразумны і нічога не ведаў: як жывёла, быў я перад Табою.
Але заўжды я з Табою; Ты трымаеш мяне за правую руку:
Але я заўсёды з Табою, Ты трымаеш правую маю руку.
Ты вядзеш мяне паводле радаў Тваіх, і потым у славу прымаеш мяне.
Вядзеш мяне сваёю парадаю і ў канцы прымеш мяне ў хвалу.
Хто мне на небе? і з Табою нічога не хачу на зямлі.
Каго, апроч Цябе, маю я ў небе? І калі я з Табою, зямля мяне не захапляе.
Зьнемагае цела маё і сэрца маё; Бог — цьвярдыня сэрца майго і частка мая навечна,
Знемаглося цела маё і сэрца маё. Скалой-апорай сэрца майго і доляй маёй вечнай — Бог.
бо вось гінуць усе, хто збочвае ад Цябе; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступаецца.
Бо вось, тыя, што адступаюць ад Цябе, пагінуць. Выгубіш усіх, што адкінуліся ад Цябе на распусту.
А мне добра набліжацца да Бога! На Госпада Бога паклаў я надзею маю, каб абвяшчаць усе дзеі Твае!
Мне ж добра быць блізка да Бога, мець у Госпадзе Богу прытулак сабе. Абвяшчу пра ўсе справы Твае ў брамах Сіёна.
