Псалтыр 21 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

Кіроўцу хору. На золку. Псальма Давідава.
 
Кіраўніку хору. На спосаб песні «Ласіца на досвітку». Псальм Давідаў.

Божа мой! Божа мой! нашто Ты пакінуў мяне? Далёкія словы крыку майго ад ратунку майго.
 
Божа, Божа мой, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збавення майго словы клічу майго.

Божа мой! я клічу ўдзень — і Ты не аказваешся, уначы — і няма мне супакаеньня.
 
Божа мой — клічу ўдзень, і не чуеш, і ноччу, і няма мне супакою.

Але Ты, Сьвяты, жывеш сярод пахвалаў Ізраіля.
 
Але ж Ты — святы, Ты жывеш у славе Ізраэля.

На Цябе спадзяваліся нашы бацькі; спадзяваліся, і Ты вызваляў іх,
 
На Цябе ўсклалі надзею бацькі нашыя, усклалі надзею — і Ты вызваліў іх;

да Цябе заклікалі яны, і былі ратаваныя; на Цябе спадзяваліся, і ня былі пасаромленыя.
 
і сталіся ўратаванымі; на Цябе ўсклалі надзею — і не пасаромеліся.

А я чарвяк, а не чалавек, зьнявага ў людзей і пагарда ў народзе.
 
Але ж я — чарвяк, а не чалавек, зняважаны людзьмі і адрынуты народам.

Усе, хто бачыць мяне, клянуць мяне; кажуць вуснамі, галавою ківаюць:
 
Усе, якія бачылі мяне, блюзнілі на мяне, крывячы вусны, ківалі галавою.

«ён спадзяваўся на Госпада; хай вызваліць яго, хай уратуе, калі ён даспадобы Яму».
 
«Спадзяваўся ён на Бога, хай жа вызваліць яго, няхай яго ўратуе, калі Ён спагадны да яго».

Але Ты вывеў мяне з улоньня матчынага; уклаў у мяне надзею каля грудзей маці маёй.
 
Бо Ты — Той, Які вывеў мяне з улоння, маё спадзяванне на грудзі маці маёй.

Табе я даручаны ад нараджэньня; ад улоньня маці маёй Ты — мой Бог.
 
На Цябе быў я пакінуты ад самага пачацця, ад улоння маці маёй Бог мой — гэта Ты.

Не адыходзь ад мяне, бо блізіцца скруха, а памочніка няма.
 
Не аддаляйся ад мяне, бо пакута ўжо блізка, бо няма таго, хто падтрымае.

Многа цялят абступілі мяне, тлустыя Васанскія акружылі мяне;
 
Абступіла мяне мноства цялят, быкі басанскія акружылі мяне.

разьзявілі пашчу сваю на мяне, як леў, які прагне здабычы і рыкае.
 
Разяўляюць яны на мяне свае пашчы, быццам леў драпежны і рыклівы.

Я разьліўся, нібы вада; усе косткі мае рассыпаліся; сэрца маё, быццам воск, зрабілася, растала ў нутрыне маёй.
 
Нібы вада, я ўвесь выліўся, і рассыпаліся косці мае. Зрабілася сэрца маё, быццам воск, расплаўляючыся ў сярэдзіне ўлоння майго.

Моц мая высахла, як чарапок; язык мой прыліп да гартані маёй, і Ты зьвёў мяне ў пыл сьмяротны.
 
Ссохлася, як цагліна, горла маё, і язык мой прыстаў да гартані маёй, у парахно смерці звёў Ты мяне.

Бо сабакі мяне атачылі, хэўра злыдняў мяне абступіла, прабілі рукі мае і ногі мае;
 
Бо абступіла мяне мноства сабак, банда ненавіснікаў абступіла мяне.

можна было палічыць усе косткі мае, а яны дзівяцца, робяць зь мяне відовішча,
 
Прабілі рукі мае і ногі мае, і палічыў я ўсе косці мае. Яны ж заўважылі і пачалі ўглядацца ў мяне.

дзеляць рызы мае між сабою; і за адзежу маю кідаюць жэрабя.
 
Адзенне маё падзялілі між сабою і на вопратку маю кінулі жэрабя.

Але Ты, Госпадзе, не адыходзь ад мяне; сіла мая! пасьпяшайся мне на дапамогу;
 
Але Ты, Госпадзе, не аддаляйся, цвярдыня мая, паспяшайся мне на дапамогу.

душу маю аслані ад меча і ад сабак самотную маю;
 
Ухавай ад меча душу маю і ад кіпцяў сабачых — адзіную маю.

уратуй мяне ад ільвінае пашчы і ад рагоў аднарогаў, пачуўшы, выратуй мяне.
 
Абарані мяне ад пашчы льва, а пакорлівасць маю — ад рагоў адзінарога.

Буду абвяшчаць імя Тваё братам маім, славіць буду Цябе на сходзе.
 
Абвяшчу імя Тваё Маім братам, пасярод святыні буду славіць Цябе.

Вы, што баіцеся Госпада! Усхвалеце Яго. Увесь род Якаваў! праславі Яго. Хай баіцца Яго ўвесь род Ізраілеў!
 
Хваліце Яго, якія жывяце ў страху Госпада, усялякае семя Якубава ўслаўляйце Яго! Хай трымціць перад Ім кожнае семя Ізраэлева.

Бо Ён не пагрэбаваў скрухаю спрагненага і не адцураўся яе, і ня ўхіліў ад яго аблічча Свайго, а пачуў яго, калі той паклікаў Яго.
 
Бо Ён не пагарджаў і не брыдзіўся жальбаю ўбогага і не адвярнуў аблічча Свайго ад яго, а калі той звяртаўся да Яго, выслухаў яго.

Табе хвала мая на сходзе вялікім; спраўджу свае абяцаньні перад тымі, хто баіцца Яго.
 
Дзеля Цябе пахвала мая ў вялікай святыні. Выпаўню абяцанні свае перад тымі, што баяцца Яго.

Хай ядуць бедныя і насычаюцца; хай уславяць Госпада тыя, што шукаюць Яго; хай жывуць сэрцы вашыя векапомна!
 
Убогія будуць есці і наядуцца і будуць славіць Госпада тыя, што шукаюць Яго: «Хай жывуць сэрцы іх на векі вечныя!»

Схамянуцца і да Госпада вернуцца ўсе канцы зямлі, і схіляцца прад Табою ўсе плямёны язычнікаў,
 
Апомняцца і навернуцца да Бога ўсе ўскрайкі зямлі, і паклоняцца перад абліччам Яго ўсе плямёны паганскія.

бо Гасподняе ёсьць царства, і Ён — Уладар над народамі.
 
Бо царства — Госпадава, і Ён будзе валадарыць над паганамі.

Будуць есьці і пакланяцца ўсе сытыя на зямлі; схіляцца прад Ім усе, што сыходзяць у тло і ня могуць захаваць жыцьця свайго.
 
Толькі Яму аднаму паклоняцца ўсе тыя, што спачываюць у зямлі. Перад Ім упадуць усе, якія сыдуць у прах. А душа ж мая будзе жыць для Яго,

І нашчадкі служыцьмуць Яму, і будуць звацца Гасподнімі вечна,
 
і нашчадкі мае будуць служыць толькі Яму. Будзе расказана пра Госпада пакаленню, якое прыйдзе,

прыйдуць і абвяшчацьмуць праўду Ягоную людзям, якія народзяцца, якіх стварыў Гасподзь.
 
і абвесцяць яны справядлівасць Яго народу, які народзіцца: «Гэта ўчыніў Госпад».