Псалтыр 21 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. На спосаб песні «Ласіца на досвітку». Псальм Давідаў.
СПАДАРУ, у моцы Тваёй вяселіцца кароль і із спасеньня Твайго як вельма ён цешыцца.
Божа, Божа мой, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збавення майго словы клічу майго.
Зычаньне сэрца ягонага Ты даў яму і просьбам вуснаў ягоных не адмовіў. Сэля.
Божа мой — клічу ўдзень, і не чуеш, і ноччу, і няма мне супакою.
Ты пераняў яго добрымі дабраславенствамі, Ты ўзлажыў на галаву ягоную карону з чыстага золата.
Але ж Ты — святы, Ты жывеш у славе Ізраэля.
Жыцьця прасіў у Цябе, Ты даў яму даўгія дні на векі а векі.
На Цябе ўсклалі надзею бацькі нашыя, усклалі надзею — і Ты вызваліў іх;
Вялікая чэсьць яго ў спасеньню Тваім; харашыню а майстат Ты ўзлажыў на яго;
і сталіся ўратаванымі; на Цябе ўсклалі надзею — і не пасаромеліся.
Бо Ты робіш дабраславенства яму ня векі. Ты ўзьвесяліў яго радасьцяй з прытомнасьці Свае:
Але ж я — чарвяк, а не чалавек, зняважаны людзьмі і адрынуты народам.
Бо кароль, здаючыся на СПАДАРА а на міласэрдзе Навышняга, ня хістаецца.
Усе, якія бачылі мяне, блюзнілі на мяне, крывячы вусны, ківалі галавою.
Знойдзе рука Твая ўсіх непрыяцеляў Тваіх, знойдзе правіца Твая ненавідзячых Цябе.
«Спадзяваўся ён на Бога, хай жа вызваліць яго, няхай яго ўратуе, калі Ён спагадны да яго».
Ты зробіш іх падобнымі да печы агнявой у часе прытомнасьці Свае; СПАДАР гневам Сваім глынець іх, і пажарэць іх цяпло.
Бо Ты — Той, Які вывеў мяне з улоння, маё спадзяванне на грудзі маці маёй.
Плод іхны ізь зямлі Ты выгубіш і насеньне іхнае — з памеж сыноў людзкіх.
На Цябе быў я пакінуты ад самага пачацця, ад улоння маці маёй Бог мой — гэта Ты.
Бо яны сьхіналі ліха на Цябе, яны задумлялі ізраду, яны ня маюць дасьпеху;
Не аддаляйся ад мяне, бо пакута ўжо блізка, бо няма таго, хто падтрымае.
Бо Ты іх абернеш плячыма да нас, цяцівамі Сваімі Ты складаешся ў відзеньні іхныя.
Абступіла мяне мноства цялят, быкі басанскія акружылі мяне.
Узьніміся, СПАДАРУ, сілаю Сваёй: мы будзем пяяць а апяваць магутнасьць Тваю.
Разяўляюць яны на мяне свае пашчы, быццам леў драпежны і рыклівы.
