Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Песьня на ўступцох. СПАДАРУ, успомні Давіда, усі гароты яго.
Песня ўзыходжання. Давідава. Вось, як добра і як прыемна жыць братам у згодзе:
Як ён прысягаў СПАДАРУ, рабіў абятніцу Магучаму Якава:
як алеек найдаражэйшы на галаве, які сцякае на бараду, на бараду Ааронаву, які сцякае на край шаты яго;
«Напэўна ня ўвыйду ў будан дому свайго ані ўзыйду на ложак пасьцелі свае;
як раса Гэрмонская, што кладзецца расой на гару Сіён, бо там Госпад ссылае дабраславенне, жыццё вечнае.
Напэўна ня дам сну ачом сваім ані векам сваім дрымоты,
Пакуль не знайду вітальняў СПАДАРУ, сялібаў Магучаму Якававаму».
Гля, мы чулі гэта ля Еўфрату, знайшлі гэта на палёх лясістых.
Узыйдзіма ў вітальні Ягоныя, пакланімася казульцы ног Ягоных.
Устань, СПАДАРУ, на супачынак Свой, Ты а скрыня сілы Твае.
Няхай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і няхай дабрачэсьлівыя Твае гукаюць з радасьці.
Дзеля слугі Свайго Давіда не адвярні віду памазанца Свайго.
Прысягаў СПАДАР Давіду ў праўдзе — Ён не адступе ад яе: «З плоду цела твайго пасаджу на пасадзе тваім.
Калі сынове твае будуць дзяржаці змову Маю й сьветчаньні Мае, каторых Я наўчу іх, — сынове іхныя таксама будуць сядзець назаўсёды на пасадзе тваім»;
Бо СПАДАР абраў Сыён, пажадаў на сялібу Сабе.
«Гэта месца супачынку Майго назаўсёды, тут Я жыць буду, бо Я пажадаў яго.
Дабраслаўлю а дабраслаўлю еміну яго і ўбогіх яго насычу хлебам;
І сьвятароў яго апрану спасеньням, і дабрачэсьлівыя ягоныя загукаюць з радасьці.
Там прычыню пуканьне рогу Давідаваму, прыгатую сьвечку памазанцу Свайму.
Непрыяцеляў ягоных апрану ў сорам, але на ім будзе зьзяць карона ягоная».
