Псалтыр 109 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Псальма Давідава. Божа хвалы мае! не маўчы;
Давідаў. Псальм. Сказаў Госпад Госпаду майму: «Сядзь праваруч Мяне, аж дакуль пакладу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае».
Бо вусны нягодныя а вусны ізрадлівыя рашчыніліся на мяне; гукаюць із імною языком манлівым;
Жазло магуцця Твайго вышле Госпад з Сіёна: «Валадар Ты сярод непрыяцеляў Тваіх!
Словамі ненавіднасьці абступаюць мяне й ваююць із імною бязь віны.
За Табою першынства ў дзень магуцця Твайго, у ззянні святым, з улоння на досвітку нарадзіў я Цябе».
За любоў маю яны працівяцца імне, але я малюся.
Прысягнуў Госпад і не пашкадуе: «Ты святар навекі на ўзор Мэльхісэдэха».
І аддавалі імне ліхам за добро й ненавіднасьцяй за любоў маю.
Госпад праваруч Цябе: у дзень гневу Свайго зрыне Ён цароў.
Прызнач над ім нягодніка, і няхай праціўнік стаіць па правай руццэ ягонай;
Ён будзе судзіць народы: будзе поўна трупаў, зрыне Ён галовы на зямной прасторы.
Як яго будуць судзіць, няхай выйдзе нягоднікам, і малітва ягоная хай стане грэхам;
Па дарозе нап’ецца з ручая і дзеля таго падыме галаву.
Хай будуць дні ягоныя нячысьленыя, урад ягоны возьме іншы;
Няхай дзеці ягоныя будуць сіротамі, а жонка ягоная — удавою;
Хай Дзеці ягоныя будуць кажначаснымі валацугамі, і просяць, і няхай яны шукаюць із пусташаў сваіх;
Няхай пазычэньнік захопе ўсе, што ён мае, і няхай чужнікі заглабаюць працу ягоную;
Няхай ніхто ня зробе яму ласкі ані будзе каму прыяць сіротам ягоным;
Патомства ягонае няхай будзе адцята; у наступным пакаленьню няхай будзе сьцерта імя іхнае;
Няхай успомніцца СПАДАРУ бяспраўе бацькоў ягоных, і грэх маці ягонае няхай не затрэцца;
Няхай яны будуць перад СПАДАРОМ кажначасна, каб адцяў ізь зямлі памяць іхную;
Бо ён ня помнеў рабіць ласку, але перасьледаваў убогага а беднага а зьнемарашчанага сэрцам, каб зрабіць сьмерць.
І ўлюбіў ён кляцьбу, — і прыйдзе яна на яго; як ён не любаваўся ў дабраславенстве, так хай здаліцца яно ад яго.
Як ён адзяваўся кляцьбою, як адзецьцям сваім, так хай прыйдзе яна, як вада, у нутр ягоны і, як алей, у косьці ягоныя.
Няхай яна будзе яму, як адзецьце, каторым ён ахінаецца, і, як пояс, каторым кажначасна папяразуецца.
Во гэта плата ад СПАДАРА праціўнікам маім і тым, што гукаюць благое на душу маю.
Але Ты, СПАДАРУ — Спадар, абыйдзіся з імною дзеля імені Свайго, бо добрае міласэрдзе Твае, і выбаві мяне,
Бо я ўбогі а бедны, і сэрца мае ранена ў імне.
Я хадзіў, як сьцень, калі ён сьхінаецца; мяне атрасаюць, як шаранчу.
Калені мае сьхінаюцца ад посту, і цела мае спабылося туку.
Я стаў пасьмехам ім; яны глядзелі на мяне, яны ківалі галавамі сваімі.
Памажы імне, СПАДАРУ, Божа мой, спасі мяне подле міласэрдзя Свайго,
І пазнаюць, што гэта рука Твая, Ты СПАДАРУ, учыніў гэта.
Няхай яны клінуць, але Ты дабраслаў; як яны паўстаюць, няхай будуць пасаромлены, але слуга Твой хай цешыцца.
Няхай праціўнікі мае адзенуцца ў сорам і няхай ахінуцца ганьбаю, як ахілімам.
Буду вельмі выхваляць СПАДАРА вуснамі сваімі і меж множасьці буду выхваляць Яго;
Бо Ён стане па правіцы беднага, каб вывальніць яго ад тых, што засуджаюць душу ягоную.
