Псалтыр 45 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. На шошанім. Сыноў Корыных. Навука. Песьня любосьці.
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Паводле «Аламот...» Песня.
Выліла сэрца мае слова добрае; гукаю я свае справы Каралю; язык мой, як пяро борздага пісьменьніка.
Бог — наша прыстанішча і магуцце, як падтрымка ў бедах, быў Ён знойдзены шчасліва.
Ты найпазарнейшы із сыноў людзкіх; выліта зычлівасьць на вуснах Тваіх; затым Бог дабраславіў Цябе на векі.
Таму не пабаімся, калі б зямля захісталася і горы перанесліся ў сэрца мора.
Паперажы меч Свой на сьцёгны Свае, Магучы, славаю Сваёй а майстатам Сваім!
Хай шумяць і ўздымаюцца яго воды, дрыжаць горы, здрыгануцца горы ў хваляванні Яго.
І ў майстаце Сваім едзь дасьпешна дзеля слова праўды, лагоднасьці, справядлівасьці, і навуча Цябе страшных рэчаў правіца Твая.
Воды ракі радуюць горад Божы, святы прыпынак Найвышэйшага.
Войстрыя стрэлы Твае ў сэрцу непрыяцеляў каралеўскіх; люды падуць пад Табою.
Бог знаходзіцца ў ім, і ён не пахіснецца. Бог дапаможа яму на світанні.
Пасад Твой, Божа, на векі вякоў; ськіпетра пасьцівасьці ё ськіпетра каралеўства Твайго.
Узбурыліся народы, захісталіся царствы; падаў Ён голас Свой — расцяклася зямля.
Ты ўзьлюбіў справядлівасьць і зьненавідзіў нягоднасьць, затым памазаў Цябе Бог Твой алеям радасьці над сябрамі Тваімі.
Госпад магуццяў з намі, прыстанішча наша — Бог Якубаў.
Мірра а алёе, кася — ўсі адзецьці Твае. З палацу сланёвае косьці струны вяселяць Цябе.
Прыходзьце і пабачце справы Божыя, якія дзівосы чыніць Ён на зямлі.
Каралеўскія дачкі памеж пачэсьлівых Тваіх; па правай руццэ Тваёй стаіць караліца ў шчырым золаце Офірскім.
Ён спыняе войны аж па край зямлі. Ён трэ лукі і ламае зброю, а шчыты паліць агнём.
Слухай, дачка, і зважай, і нахіні вуха свае, і забудзься люд свой і дом айца свайго;
Спачніце і паглядзіце, што Я — Бог: буду ўзнесены Я між народамі і буду ўзнесены Я на зямлі.
І будзе жадаць Кароль харашыні твае, бо Ён Спадар твой, і ты пакланіся Яму.
Госпад магуццяў з намі, прыстанішча наша — Бог Якубаў.
І дачка Тыру з дарам, багатыя зь люду будуць маліць від Твой.
Уся чэсьць дачкі каралеўскае ўнутры; адзецьце ейнае із залатога гафтаваньня.
У вышываных уборах яе прыводзяць да Караля; за ёю дзяўчаты, таварышкі ейныя, прыводзяць да Цябе;
Іх прыводзяць із радасьцяй а весялосьцяй, як яны ўходзяць у палац каралеўскі.
Замест бацькоў Тваіх будуць сынове Твае; Ты пастановіш іх за князёў па ўсёй зямлі.
Я прычыню, што імя Твае будуць помнець у вусіх родах; затым люды будуць выхваляць Цябе на векі а векі.
