Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору Ідуфуновага. Псальма Асафова.
Маскіль. Асафа. Звярні ўвагу, народзе мой, на навуку маю; схіліце вуха вашае на словы вуснаў маіх.
Голас мой да Бога, я буду гукаць; голас мой да Бога, Ён нахінае вуха к імне.
Адкрыю вусны мае ў прыпавесцях, выказваць буду тое, што было скрыта ад стварэння свету.
У дзень уціску свайго я шукаю Спадара; ночы рука мая выцягнена й не апушчаецца; душа мая адмаўляецца ад пацехі.
Колькі ж мы пачулі і спазналі пра гэта, і продкі нашыя расказалі нам.
Успамінаю Бога і ўздыхаю; размышляю, і дух мой млее. Сэля.
Не ўтоім і мы ад сыноў іх, расказваючы наступнаму пакаленню пра хвалу Госпада, і пра магуцці Яго, і пра цуды Яго, якія ўчыніў.
Ты зьдзержуеш векі аччу маіх; я так зьбедаваны, што не магу гукаць.
Усталяваў Ён сведчанне ў Якубе і паклаў закон для Ізраэля; як многа ўсяго загадаў Ён продкам нашым паведаміць і сынам сваім,
Разважаю дні старавечныя, гады адвечныя.
каб спазнала наступнае пакаленне, сыны, якія народзяцца. Уздымуцца яны і раскажуць сынам сваім,
Успамінаю песьню сваю ночы; гукаю із сэрцам сваім, і мой дух скумае:
каб на Бога ўскладалі надзею сваю і каб не забываліся пра справы Божыя і каб выконвалі Яго загады.
«Нягож назаўсёды адкінуў Спадар і наперад ня будзе зычлівы?
Хай не стануцца яны, як продкі іх, пакаленне непакорлівае і няўрымслівае; пакаленне, якое не ўмацавала сэрца свайго і не быў верны Богу дух яго.
Нягож назаўсёды перастала ласка Японая? Ці скончылася слова Ягонае ў род а род?
Сыны Эфраіма, што нацягваюць і спускаюць лук, былі павернуты назад у дзень вайны.
Нягож забыўся Бог быць міласэрным і ў гневе зачыніў жаласьлівасьць Сваю?» Сэля.
Не трымаліся яны запавету Божага і не згаджаліся жыць па законе Яго.
І я прагукаў: «Вось болька мая; зьмена правіцы Навышняга».
І забыліся яны пра справы Яго і пра цуды Яго, якія паказаў ім.
Я ўспамінаю ўчынкі ЯГ, бо ўспамінаю старавечныя чудосы Твае!
Уваччу продкаў іх учыніў Ён цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі танейскім.
Буду размышляць таксама ўсі справы Твае і размаўляць праз учынкі Твае.
Рассек Ён мора і правёў іх, і паставіў воды, быццам у бурдзюку.
Божа! у сьвятасьці дарога Твая. Хто бог вялікі, як Бог?
І правёў іх у воблаку на працягу дня, а на працягу ўсёй ночы ў асвятленні агню.
Ты Бог, Каторы чытае дзіва; Ты выявіў магутнасьць Сваю меж людаў;
Рассек Ён скалу ў пустыні і наводніў іх, быццам глыбокая бездань.
Ты адкупіў плячом Сваім люд Свой, сыноў Якававых а Язэпавых. Сэля.
І вывеў ручаіны са скалы і выпусціў воды, быццам рэкі.
Бачылі Цябе воды, Божа, бачылі Цябе воды й лякаліся, нават глыбіні дрыжэлі.
Але ўсё яшчэ працягвалі яны грашыць супраць Яго, да гневу ўзрушылі Узвышняга ў бязводдзі.
Цур’ём ліліся воды з булакоў, голас выдалі хмары, нават стрэлы Твае выляталі.
І спакушалі яны Бога ў сэрцах сваіх, дамагаючыся ежы для душ сваіх.
Голас грому Твайго колам; асьвяцілі маланьні сьвет; трэслася а калацілася зямля.
І супраць Бога прамаўлялі яны, казалі: «Няўжо зможа Бог нарыхтаваць стол у пустыні?»
У мору дарога Твая, і сьцежка Твая ў вялікіх водах, і сьляды Твае няведамныя.
Вось, ударыў Ён у скалу, і пацяклі воды, і ручаі разліліся. «Няўжо зможа Ён таксама даць хлеб і нарыхтаваць мяса народу Свайму?»
Ты вёў, як статак, люд Свой рукою Масеяваю а Ааронаваю.
Гэта пачуў Госпад і абурыўся, і запаліў агонь супраць Якуба, і гнеў падняўся на Ізраэля.
