Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору: паводле Ядутуна. Псальм Асапавы.
Маскіль. Асафа. Звярні ўвагу, народзе мой, на навуку маю; схіліце вуха вашае на словы вуснаў маіх.
Голас мой да Бога, і буду галасіці; голас мой да Бога, каб пачуў мяне.
Адкрыю вусны мае ў прыпавесцях, выказваць буду тое, што было скрыта ад стварэння свету.
У дзень тугі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнулася і ня спускаецца; душа не дала пацешыць сябе.
Колькі ж мы пачулі і спазналі пра гэта, і продкі нашыя расказалі нам.
Бога ўспамінаю і стогну; разважаю, а душа ўстрывожана. (Зэля)
Не ўтоім і мы ад сыноў іх, расказваючы наступнаму пакаленню пра хвалу Госпада, і пра магуцці Яго, і пра цуды Яго, якія ўчыніў.
Ты не даеш мне заплюшчыць павекі мае; трывога прыйшла на мяне, і не магу гаварыць.
Усталяваў Ён сведчанне ў Якубе і паклаў закон для Ізраэля; як многа ўсяго загадаў Ён продкам нашым паведаміць і сынам сваім,
Разважаю аб днях даўных, аб гадох вякоў мінулых.
каб спазнала наступнае пакаленне, сыны, якія народзяцца. Уздымуцца яны і раскажуць сынам сваім,
Уначы ўспамінаю песьні мае, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой дапытываецца:
каб на Бога ўскладалі надзею сваю і каб не забываліся пра справы Божыя і каб выконвалі Яго загады.
Няўжо-ж адцураўся Госпад навекі і ня будзе больш спагадаць?
Хай не стануцца яны, як продкі іх, пакаленне непакорлівае і няўрымслівае; пакаленне, якое не ўмацавала сэрца свайго і не быў верны Богу дух яго.
Няўжо-ж назаўсёды канец ласцы Ягонай, і вернасьць з роду ды ў род прыпынілася?
Сыны Эфраіма, што нацягваюць і спускаюць лук, былі павернуты назад у дзень вайны.
Няўжо-ж Бог забыў міласэрнасьць Сваю і ў гневе Сваім літасьць Сваю?
Не трымаліся яны запавету Божага і не згаджаліся жыць па законе Яго.
І сказаў я: Гэта-ж мука мая, што правіца Ўсявышняга зьмянілася.
І забыліся яны пра справы Яго і пра цуды Яго, якія паказаў ім.
Успамяну я дзеяньні Госпада; але, успамінаці буду дзіўныя дзеяньні Твае спрад вякоў.
Уваччу продкаў іх учыніў Ён цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі танейскім.
Буду разважаці аб усіх учынках Тваіх і аб вялікіх дзеяньнях Тваіх апавядаціму.
Рассек Ён мора і правёў іх, і паставіў воды, быццам у бурдзюку.
У сьвятасьці, Божа, Твой шлях; хто-ж гэткі вялікі, як наш Госпад Бог?
І правёў іх у воблаку на працягу дня, а на працягу ўсёй ночы ў асвятленні агню.
Ты Бог, што цуды робіць. Ты выявіў магутнасьць Тваю пасярод народаў.
Рассек Ён скалу ў пустыні і наводніў іх, быццам глыбокая бездань.
Рукой Тваёй Ты народ Твой вызваліў, сыноў Якуба й Язэпа. (Зэля)
І вывеў ручаіны са скалы і выпусціў воды, быццам рэкі.
Убачыўшы Цябе, о Божа, убачыўшы Цябе, воды задрыжэлі, і глыбіні бяздонныя зварухнуліся.
Але ўсё яшчэ працягвалі яны грашыць супраць Яго, да гневу ўзрушылі Узвышняга ў бязводдзі.
Патокамі воднымі люнулі хмары густыя; грымелі аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
І спакушалі яны Бога ў сэрцах сваіх, дамагаючыся ежы для душ сваіх.
У віхры голас грымоту Твайго разнасіўся; маланкі ўвесь сьвет асьвятлялі; зямля дрыжэла й гудзела.
І супраць Бога прамаўлялі яны, казалі: «Няўжо зможа Бог нарыхтаваць стол у пустыні?»
Праз мора йшоў шлях Твой, і праз воды вялікія сьцежка Твая, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаці.
Вось, ударыў Ён у скалу, і пацяклі воды, і ручаі разліліся. «Няўжо зможа Ён таксама даць хлеб і нарыхтаваць мяса народу Свайму?»
Ты вёў Твой народ, як авечкі, рукой Маісея й Аарона.
Гэта пачуў Госпад і абурыўся, і запаліў агонь супраць Якуба, і гнеў падняўся на Ізраэля.
