Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору із сыноў Карэявых: псальм.
Псальм. Асафа. Бог багоў Госпад прамовіў і паклікаў зямлю ад усходу сонца аж на захад.
Чуйце гэта, усе народы! Зважайце ўсе, што жывеце ў сусьвеце!
З Сіёна, поўнага красы, заззяў Бог.
Усе вы сыны чалавечыя — і багачы, і ўбогія.
Бог наш прыйшоў і не маўчыць: агонь паглынаючы перад Ім, а вакол Яго магутная навальніца.
Вусны мае мудрае кажуць, думкі-ж сэрца майго — развага.
Кліча Ён зверху неба і зямлю, каб судзіць народ Свой:
Прыхілю вуха маё да прыповесьці, пад ігру гусьляў выкрыю загадку маю:
«Збярыце да мяне святых Маіх, якія ўпарадкавалі запавет Мой праз ахвяру».
чаму мне палохацца ў дні няшчасьця, калі абступае мяне беззаконьне напасьнікаў маіх,
І абвяшчаюць нябёсы Яго справядлівасць, бо Бог ёсць Суддзя.
якія на сілы свае спадзяюцца ды множствам багацьця свайго нахваляюцца?
Паслухай, народзе Мой, Я буду прамаўляць! Ізраэль, Я буду сведчыць супраць цябе: «Я Бог, Я твой Бог.
Ніхто выкупіць брата ня можа і даць за яго выкуп Богу,
Не буду вініць цябе за твае ахвяры, твае цэласпаленні заўсёды перада Мною.
(лішне дорага была-б цана за іх душу, дык навекі зрачыся гэтага мусіць),
Не прыму з дому твайго цялятаў ані казлоў са статкаў тваіх.
каб жывы ён навекі астаўся ды ня ўгледзіў магілы.
Бо маімі з’яўляюцца ўсе лясныя звяры, тысячная жывёла на гарах.
Кожны бачыць: паміраюць мудрыя, і дурны ды шалёны разам прападаюць ды іншым багацьце сваё пакідаюць.
Знаю Я ўсіх паднебных птушак, і тое, што на полі варушыцца, вядома Мне.
Магілы — памешканьне ім па век векаў, дамы ім на ўсенькую прышласьць, хаця-ж бы яны сваім імем назвалі цэлыя землі.
Калі захачу есці, не скажу табе, бо мой увесь свет і ўсё, што яго запаўняе.
І чалавек у чэсьці доўга трываці ня будзе: ён да жывёлы падобны, што назарэз.
Ці ж буду Я есці мяса валовае або піць кроў казліную?
Гэткі лёс пэўных сябе і тых, каму словы іх даспадобы:
Складай ахвяру Богу на хвалу і перадавай твае малітвы з абяцаннямі Найвышэйшаму».
як авечкі, яны ў край сьмерці зыйдуць; сьмерць пасьвіць іх будзе; і нараніцы будуць на іх паляваць справядлівыя; сіла іх вычарпецца, магіла — жыльлё ім.
А тады пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я ўратую цябе, і ты будзеш ганараваць Мяне.
Маю-ж душу нызваліць Бог спад улады сьмяротнай краіны, бо Сам мяне прыйме.
Грэшніку ж кажа Бог: «Чаму ты распавядаеш прыказанні Мае і прымаеш запавет Мой у вусны?
Не абурайся, калі хто багацее, калі множыцца слава дому ягонага:
Ты ж ненавідзіш павучанне і адкідаеш словы Мае назад.
бо, як памрэ, нічога ня возьме з сабой із таго, і слава яго ня пойдзе за ім,
Убачыўшы злодзея, ты бяжыш разам з ім і з распуснікамі ты дружыш.
хаця-б за жыцьця душы ён сваей патураў, і людзі хвалілі цябе, калі добра рабіў для сябе.
Вусны свае распускаеш ты на непрыстойнасці, і язык твой пляце хітрыкі.
Але ён пойдзе да роду айцоў сваіх, што не пабачаць ніколі сьвятла.
Седзячы, гаварыў ты супраць брата твайго і зневажаў сына маці тваёй.
Чалавек у славе, ды без развагі, падобны да жывёлы, што назарэз.
Гэтак ты чыніш, а Я маўчу. Ці не думаеш ты, што Я быў падобны да цябе? Я буду абвінавачваць цябе, і адкрыю гэта [ўсё] перад табою.
