Псалтыр 65 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору: псальм Давідавы. Дзеля пяяньня.
Кіраўніку хору. Песня. Псальм. Усклікайце радасна да Бога, кожная зямля,
На Цябе надзея, Табе, о Божа, хвала на Сыоне; няхай споўнены будуць Табе абяцаньні.
Псальм спявайце славе імя Яго, услаўляйце славу Яго.
Ты, што чуеш малітву, — да Цябе ўсё жывое імкнецца.
Кажыце Богу: «Якія ж [неспасцігальна] страшныя справы Твае!» Дзеля велічнасці моцы Тваёй будуць падлашчвацца да Цябе непрыяцелі Твае.
Віны мае перамаглі мяне; але Ты пакрываеш праступкі нашы.
Кожная зямля паклоніцца Табе і будзе спяваць псальмы Табе, праспявае Псальм імю Твайму.
Шчасьце таму, каго выбраў Ты і прыблізіў, каб жыў ён у сенях Тваіх; насычаціся будзем дабром Твайго дому, сьвятога храму Твайго.
Прыйдзіце і паглядзіце на справы Божыя, [неспасцігальна] страшны Ён у вынаходніцтвах над сынамі чалавечымі!
Страшнымі ўчынкамі даеш нам адказ паводле Тваёй справядлівасьці, Божа, — Ты, што ёсьць наша спасеньне, усіх канцоў сьвету й далёкага мора надзея!
Пераўтварыў Ён мора ў сушу, і па рацэ перайдуць пехатою; там узвесялімся мы ў Ім.
Што ўгрунтаваў Сваёй сілаю горы і моцаю падперазаўся.
Ён валадарыць у магуцці Сваім вечна, вочы Яго пазіраюць на народы, бунтаўнікі хай не ўзвышаюцца самі ў сабе.
Што ўсьцішаеш шум мора, шум хваляў ягоных і хваляваньне народаў.
Дабраславіце, народы, Бога нашага, і ўчыніце, каб пачуты быў голас хвалы Яго;
Дык жыхары канцоў сьвету далёкіх баяцца знаменьняў Тваіх: землі на ўсходзе й на захадзе Ты славіць Цябе пабуджаеш.
Ён прыклаў душу нашу да жыцця і не выдаў на хістанне ногі нашы.
Ты адведаў зямлю й напаіў яе; Ты яе ўзбагачаеш мнагаводным Божым патокам. Ты прыгатоўваеш хлеб для яе, бо гэтак спасобіш зямлю.
Бо Ты праверыў нас, Божа наш, агнём нас выпрабаваў, як выпрабоўваюць срэбра.
Ты навадняеш разоры яе і скібы яе разрыхляеш, дажджовымі кроплямі яе разьмякчаеш, багаславіш яе ўраджаі.
Увёў Ты нас у пастку, усклаў беды на спіну нашу.
Ты год завяршаеш дабратою Тваёй, і тукам сьцежкі Твае аплываюць.
Насадзіў Ты людзей на галовы нашы, прайшлі мы праз агонь і ваду, і вывеў Ты нас да палёгкі.
Парастаюць буйна пожні і стэпы, і ўзгоркі радасьцяй падпяразваюцца.
Увайду я ў дом Твой з цэласпаленнямі; аддам Табе абяцанні мае,
Пасьвішчы стадамі авец апранаюцца, і даліны атулены жытам: і радасна міжы сабой гукаюць, і песьні пяюць.
якія прараклі вусны мае і прамовіў язык мой у бядзе маёй.
