Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Псальм.
Псальм. Асафа. Бог багоў Госпад прамовіў і паклікаў зямлю ад усходу сонца аж на захад.
Паслухайце пра гэта, усе народы, настаўце вушы, усе жыхары свету,
З Сіёна, поўнага красы, заззяў Бог.
усе простыя людзі, як і вяльможы, разам, як адзін, — багаты і бедны.
Бог наш прыйшоў і не маўчыць: агонь паглынаючы перад Ім, а вакол Яго магутная навальніца.
Мае вусны выкажуць мудрасць, а развага сэрца майго — разважнасць.
Кліча Ён зверху неба і зямлю, каб судзіць народ Свой:
Нахілю я вуха маё на прыпавесць, пры звоне псалтыры адкрыю маю загадку.
«Збярыце да мяне святых Маіх, якія ўпарадкавалі запавет Мой праз ахвяру».
Чаго мне баяцца ў дні ліхія, калі несправядлівасць падступных акружыць мяне?
І абвяшчаюць нябёсы Яго справядлівасць, бо Бог ёсць Суддзя.
Яны ўпэўнены ў сваім магуцці і мноствам багацця свайго хваляцца.
Паслухай, народзе Мой, Я буду прамаўляць! Ізраэль, Я буду сведчыць супраць цябе: «Я Бог, Я твой Бог.
Але ж сам сябе чалавек не адкупіць, не дасць ён Богу ахвяры адкуплення свайго.
Не буду вініць цябе за твае ахвяры, твае цэласпаленні заўсёды перада Мною.
Збаўленне душы яго вельмі каштоўнае, так што ніколі не хопіць,
Не прыму з дому твайго цялятаў ані казлоў са статкаў тваіх.
каб хто дажыў да самага канца і не бачыў загубы.
Бо маімі з’яўляюцца ўсе лясныя звяры, тысячная жывёла на гарах.
Бо ўбачыць ён, што памруць мудрыя і аднолькава гінуць неразумны і дурань, пакідаючы свае багацці чужым людзям.
Знаю Я ўсіх паднебных птушак, і тое, што на полі варушыцца, вядома Мне.
Магілы іх — дамы іх навечна, калі нават назавуць яны імёнамі сваімі свае землі.
Калі захачу есці, не скажу табе, бо мой увесь свет і ўсё, што яго запаўняе.
І чалавек, калі ён у пашане, не век трывае ў ёй; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае; і стаўся ён падобны да іх.
Ці ж буду Я есці мяса валовае або піць кроў казліную?
Такая дарога тых, у якіх спадзяванне на саміх сябе, і такі канец тых, якія сваёй гаворкай захапляюцца.
Складай ахвяру Богу на хвалу і перадавай твае малітвы з абяцаннямі Найвышэйшаму».
Як авечкі, і яны ў пекле кладуцца, смерць пасе іх; а справядлівыя гаспадараць над імі, хутка знікне іх воблік: апраметная — іх жытло.
А тады пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я ўратую цябе, і ты будзеш ганараваць Мяне.
Ды ўсё ж Бог адкупіць душу маю, з рук апраметнай сапраўды прыме мяне.
Грэшніку ж кажа Бог: «Чаму ты распавядаеш прыказанні Мае і прымаеш запавет Мой у вусны?
Не бойся, калі чалавек зробіцца багатым, калі памножана будзе заможнасць яго дома.
Ты ж ненавідзіш павучанне і адкідаеш словы Мае назад.
Бо калі памрэ ён, то нічога з сабой не забярэ, і яго заможнасць разам з ім не пойдзе.
Убачыўшы злодзея, ты бяжыш разам з ім і з распуснікамі ты дружыш.
Хаця супакойваў ён сам сябе пры жыцці ў душы сваёй: «Будуць хваліць цябе за тое,
Вусны свае распускаеш ты на непрыстойнасці, і язык твой пляце хітрыкі.
што ты добра ўчыніў сабе», аднак пойдзе ён да роду бацькоў сваіх, якія ўжо ніколі не ўбачаць святла.
Седзячы, гаварыў ты супраць брата твайго і зневажаў сына маці тваёй.
Чалавек, які жыве ў пашане і не разумее; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае бясследна; і ёсць ён падобны да іх.
Гэтак ты чыніш, а Я маўчу. Ці не думаеш ты, што Я быў падобны да цябе? Я буду абвінавачваць цябе, і адкрыю гэта [ўсё] перад табою.
