Псалтыр 90 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Маленне Майсея, чалавека Божага. Госпадзе, Ты стаўся нам прыстанішчам з пакалення ў пакаленне.
Хто жыве ў апецы Найвышэйшага і прабывае ў засені Усемагутнага,
Перш чым паўсталі горы і нарадзілася зямля і сусвет, і спакон вякоў, і на век Ты — Бог.
кажа ён Госпаду: «Ты прыпынак мой і цвярдыня мая, Божа мой; я маю надзею на Яго».
Ты вяртаеш чалавека ў парахно і Ты сказаў: «Сыны чалавечыя, вярніцеся».
Бо Ён Сам вызваліць цябе з пасткі паляўнічых, ад нягоднага слова.
Бо тысяча гадоў перад вачамі Тваімі, як учарашні дзень, які прамінуў, і начная варта.
Агорне Ён цябе Сваімі крыламі, і пад пер’ем Яго схаваешся; шчыт і заслона — праўда Яго.
Ты аддаляеш іх, і стануць яны сном:
Не будзеш баяцца жахаў начных, ані стралы, што ляціць удзень.
зранку — як трава, што прабіваецца, зранку цвіце і вырастае, вечарам вяне і ссыхае.
Ані заразы, што бадзяецца ў цемры, ані пошасці, што пустошыць апоўдні.
Бо мы марнеем ад гневу Твайго і ў абурэнні Тваім стурбаваліся.
Хоць падзе пры баку тваім тысяча, а дзесяць тысяч праваруч, ты ўсцеражэшся.
Ты паставіў несправядлівасці нашыя перад вачамі Тваімі, цёмныя справы нашыя — у святле аблічча Твайго.
Сапраўды, пабачыш на ўласныя вочы, і паглядзіш на адплату грэшнікам.
Бо ўсе нашы дні прамінаюць у гневе Тваім, спыняюцца гады нашыя, быццам дыханне.
Бо Ты, Госпадзе, прыстанішча маё, учыніў ты Найвышэйшага паселішчам тваім.
Колькасць нашых гадоў — семдзесят або, у здароўі, восемдзесят, а большая частка іх — праца і марнасць, бо хутка праходзяць, а мы адлятаем.
Не падступіцца да цябе ліха і бізун не наблізіцца да палаткі тваёй,
Хто зразумеў вялікасць Твайго гневу і сілу абурэння Твайго?
бо загадаў Ён анёлам сваім наконт цябе, каб сцераглі цябе на ўсіх тваіх дарогах.
Навучы нас лічыць дні нашы так, каб прывялі мы сэрца да мудрасці.
На руках будуць насіць цябе, каб часам не скалечыў аб камень нагі сваёй.
Павярніся, Госпадзе, дакуль жа яшчэ? І будзь жа спагадны для сваіх паслугачоў.
На змяю і яшчарку наступіш, ды растопчаш ільва і дракона.
Напоўні нас уранку міласэрнасцю Тваёй, і мы ўзрадуемся і пацешымся праз усе дні нашы.
Паколькі прытуліўся ён да Мяне, вызвалю яго; падтрымаю яго, бо спазнаў ён імя Маё.
Павесялі нас за тыя дні, у якія прыніжаў нас, за гады, калі мы бачылі ліха.
Будзе клікаць мяне, і Я выслухаю яго, у бядзе Я разам з ім, вырву яго і ўслаўлю яго.
Хай адкрыецца слугам Тваім учынак Твой, а аздоба Твая — сынам іх.
Напоўню яго доўгасцю дзён і пакажу яму збаўленне Маё.
Хай будзе велічнасць Госпада Бога нашага над намі, і справы рук нашых умацуй над намі, і справу рук нашых умацуй.
