Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо навек міласэрнасць Яго.
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо на векі міласэрнасць Яго.
Хто раскажа пра магутнасці Госпада, хто дасць пачуць усе хвалы Яго?
Хай скажуць тыя, якія былі адкуплены Госпадам, якіх Ён адкупіў з рукі праціўніка.
Шчасныя тыя, што выконваюць прыказанні, якія чыняць справядлівасць увесь час.
і сабраў іх з [розных] краін, з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
Помні пра нас, Госпадзе, у спагаднасці да Твайго народа наведай нас збаўленнем Тваім,
Яны блудзілі па пустыні, па бязлюддзі, не знаходзілі дарогі да горада абжытага.
каб убачылі мы даброты выбраннікаў Тваіх, каб узвесяліліся мы весялосцю народа Твайго, каб ганарыліся Тваёй спадчынай.
Адчувалі голад і смагу, душа іх змарнела ў іх.
Награшылі мы разам з продкамі нашымі, жылі не па праўдзе, учынілі несправядлівасць.
І пачалі яны ўсклікаць да Госпада, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
Нашы бацькі ў Егіпце не зразумелі Тваіх цудаў, не помнілі вялікай міласэрнасці Тваёй і злосна кпілі, выходзячы ў мора, мора Чырвонае,
І вывеў іх простай дарогай, каб дайшлі да горада абжытага.
але захаваў Ён іх дзеля Свайго імя, каб даць спазнаць моц Сваю.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
Пагразіў Ён Чырвонаму мору, і высахла, і павёў іх між хваль, як па пустыні.
бо насыціў Ён душу таго, хто адчуваў смагу, і напоўніў дабротамі душу, што моцна прагне.
І збавіў іх ад рукі нахабніка; і вызваліў іх ад ворага.
Сядзелі яны ў цемры і ў цені смерці, звязаныя галечай і жалезам,
І пакрыла вада іх праціўнікаў, ані адзін з іх не застаўся.
бо паднялі яны бунт супраць слоў Бога і пагардзілі парадай Найвышэйшага.
І паверылі словам Яго, і спявалі на хвалу Яго.
І ўпакорыў Ён сэрца іх пакутамі, саслабелі яны і не было нікога, хто ўспамог бы.
Але тут жа забыліся пра справы Яго і не прынялі парады Яго.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
І разгарэліся пажаднасцю ў пустыні, і спакушалі Бога на бязводдзі.
І вывеў іх з цемры і з ценю смерці ды паламаў іх путы.
І даў Ён ім паводле просьбы іх, і паслаў насычанасць у душы іх.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
І зайздросцілі Майсею ў лагеры, Аарону, святому Госпада.
бо разбіў Ён бронзавыя брамы і выламаў жалезныя запоры.
Расступілася зямля і праглынула Датана і пакрыла зборышча Абірама.
Сталіся яны бязглуздымі на шляху несправядлівасці сваёй і за беззаконнасці свае былі прыніжаны;
І ўспыхнуў агонь у скопішчы іх, полымя спаліла грэшнікаў.
ад любой ежы адмовілася душа іх і наблізіліся яны да самых брамаў смерці.
І зрабілі яны цялё пры Гарэбе і пакланяліся перад ідалам.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
І замянілі хвалу сваю падабенствам быка, што паядае сена.
Паслаў Сваё слова і аздаравіў іх і вырваў іх з пагібелі іх.
Забыліся пра Бога, Які збавіў іх, Які чыніў нязвыкласці ў Егіпце,
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
цуды на зямлі Хама, страшныя дзівосы каля Чырвонога мора.
хай складаюць ахвяру падзякі і хай абвяшчаюць справы Яго з радасцю.
І сказаў Ён, што вынішчыць іх, каб не Майсей, выбраннік Яго: ён стаў перад Ім у расколіне, каб адвёў гнеў Свой, не губіў іх.
Тыя, што на караблях пусціліся ў мора, тыя, што займаюцца працай на вялікіх водах,
І за нішто палічылі яны зямлю пажаданую, не паверылі слову Яго,
самі бачылі справы Госпада і цуды Яго ў глыбінях.
І марматалі ў сваіх палатках, не слухалі голасу Госпада.
Сказаў Ён і ўзняў віхуру навальніцы, і пачалі ўздымацца хвалі Яго.
І ўзняў Ён руку Сваю на іх, каб пакласці іх ніцма ў пустыні
Уздымаліся аж пад неба і ападалі зноў на ніз, душа іх млела ў ліхой прыгодзе.
і каб раскідаць патомства іх між народамі, і рассыпаць іх па ўсёй зямлі.
Устрывожыліся яны і захісталіся, як п’яны, і паглынута была ўся іх мудрасць.
І прыгарнуліся яны да Баал-Пэгора, і з’елі ахвяры мёртвых.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вывеў іх з няшчасцяў іх.
І ўгнявілі Яго сваімі [ліхімі] задумамі, і спала на іх пляга.
І асадзіў Ён навальніцу Яго ў лёгкі ветрык, і суцішыліся хвалі Яго.
Тады паўстаў Пінхас і ўчыніў суд, і спынілася пляга.
І ўзвесяліліся, што яны сціхлі, і вывеў Ён іх у гавань іх жадання.
І залічана яму гэта за справядлівасць на ўсе пакаленні аж на век.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых.
І ўгнявілі Яго каля водаў Мэрыбы, і праз іх прыйшла бяда на Майсея,
І хай узносяць Яго на сходзе народа ды на пасяджэнні старшынаў хай хваляць Яго.
бо яны раз’ятрылі дух яго, і пачаў прамаўляць ён неабдуманае вуснамі сваімі.
Рэкі змяніў Ён у пустыню, а аазісы — у пустую зямлю,
Не вынішчылі паганаў, пра якіх сказаў ім Госпад,
урадлівую зямлю — у салёны стэп дзеля ліхасці жыхароў яе.
а памяшаліся яны з паганамі і навучыліся справам іх.
Змяніў Ён пустыню ў вадаёмы, а зямлю сухую — у аазіс.
І пачалі служыць іх балванам, і сталася [гэта] пасткай для іх.
І сабраў там прагнучых, і заснавалі яны горад абжыты.
Ды складалі ў ахвяру сыноў сваіх і дочак сваіх дэманам.
Засеялі палі і насадзілі вінаграднікі, і здабылі яны плады для пажытку свайго.
І пралілі нявінную кроў, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх ахвяравалі балванам ханаанскім, і зямля спаганена была кроўю,
І дабраславіў Ён іх, і памножыліся яны надзвычайна, і жывёлы іх не паменшыў.
і спракудзіліся сваімі справамі, і сваімі паводзінамі парушылі прымірэнне.
І засталося іх мала, і змарнелі яны ад прыгнёту ліхіх і ад пакуты.
І ўзгарэўся гнеў Госпадаў на народ Яго, і ўзненавідзеў Ён спадчыну Сваю.
Праліў Ён пагарду на князёў і прымусіў іх блудзіць па пустыні бездарожнай.
І выдаў іх у рукі паганам, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
І падняў беднага з убогасці, і разрасціў сем’і, як стада.
І прыгняталі іх непрыяцелі іх, і прыніжаны былі іх рукой.
Убачаць справядлівыя і ўзвесяляцца, і ўсякая несправядлівасць зацісне вусны.
Часта вызваляў Ён іх, але яны гнявілі Яго сваімі намерамі і гінулі дзеля несправядлівасцей сваіх.
Хто ж мудры і будзе трымацца гэтага, зразумее міласэрнасць Божую.
Але глянуў Ён на іх бяду, калі пачуў лямант іх.
І ўспомніў на шчасце іх пра запавет Свой і пашкадаваў іх паводле бязмежнай міласэрнасці Сваёй.
І будзіў Ён літасць да іх ва ўсіх, якія іх няволілі.
Збаў нас, Госпадзе Божа наш, і забяры нас з-паміж народаў, каб мы вызнавалі святое імя Тваё і ўслаўляліся славай Тваёю.
Дабраславёны Госпад Бог Ізраэля ад веку і да веку! І скажа ўвесь народ: «Амін, амін!»
