Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.
Кіраўніку хору. На мелодыю «Лілія». Сыноў Корэ. Маскіль, вясельная. Песня кахання.
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.
Вымавіла сэрца маё добрае слова, распавядаю я пра творы мае цару; язык мой — пяро пісара, які спрытна піша.
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.
Прыгажэйшы ты выглядам між сыноў людскіх, разлілася ласка на тваіх вуснах, таму дабраславіў цябе Бог павечна.
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.
Прыперажы меч твой да паясніцы тваёй, о наймагутнейшы, — гонар твой і красу!
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.
У красе тваёй выйдзі наперад, узыдзі на калясніцу дзеля праўды, літасцівасці і справядлівасці, і хай кіруе табою мужная твая правіца,
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.
народы падаюць перад табою. Стрэлы твае вострыя — у сэрцы ворагаў цара.
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.
Пасад Твой, Божа, на векі вечныя, і жазло справядлівасці — жазло валадарства Твайго.
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.
Узлюбіў Ты справядлівасць і ўзненавідзеў беззаконне, таму намасціў цябе, Божа, Бог твой алеем радасці больш за супольнікаў тваіх.
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.
Міра, алой і касія — на ўсёй адзежы тваёй, з дамоў слановай косці лютні весяляць цябе.
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.
Царскія дочкі — сярод скарбаў тваіх; стаіць царыца праваруч цябе, прыбраная ў золата з Афіра.
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.
Слухай, дачка, глянь і нахілі вуха тваё, і забудзься пра народ твой і пра дом бацькоў тваіх,
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.
цар прагне прыгажосці тваёй. Паколькі ён — валадар твой, пакланіся яму.
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.
Дачка Тыру — з падарункамі, багацеі з народа шукаюць у цябе ласкавасці.
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.
Надзвычайна славутая дачка цара — унутры, агорнутая залатымі тканінамі.
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.
У шматколернай вопратцы прыводзяць яе да цара; дзевы, яе сяброўкі, следам за ёй ідуць да цябе.
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне
Ідуць яны ў весялосці і радасці, прыводзяць іх у дом цара.
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.
Месца тваіх бацькоў зоймуць твае сыны, установіш ты іх князямі над усёй зямлёй.
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.
Я зраблю памятным імя Тваё з роду ў род, і дзеля таго вызнаваць Цябе будуць народы вечна і на векі вечныя.
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.
