Псалтыр 51 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

Кіраўніку хору. Псальм. Давідаў.
 
Кіраўніку хору. Маскіль. Давідаў.

Калі прыбыў да яго прарок Натан, пасля таго як учыніў ён грэх з Бэтсэбай.
 
Пасля таго, як Даэг эдаміт прыйшоў да Саўла і паведаміў яму, кажучы: «Давід увайшоў у дом Ахімэлеха».

Злітуйся нада мною, Божа, паводле міласэрнасці Тваёй; і паводле мноства літасцівасці Тваёй зруйнуй правіннасць маю.
 
Чаго фанабэрышся злосцю, ты, магутны [сваёй] несправядлівасцю?

Яшчэ больш абмый мяне ад правіннасці маёй і ад граху майго ачысці мяне.
 
Увесь дзень думаеш пра загубу; язык твой, як вострая брытва, ты, крывадушнік.

Бо я прызнаю правіннасць маю, і грэх мой заўсёды перада мною.
 
Любіш ты ліхое больш за добрае, хлусню больш, чым казаць справядлівае.

Перад Табой, перад Табой адзіным зграшыў я і тое, што ліхім ёсць перад Табою, дапусціў я. Ты справядлівы у прысудзе Тваім і пераможаш на судзе Тваім.
 
Любіш ты розныя пагібельныя словы, хітры язык!

Вось жа нарадзіўся я ў правіннасці, і ў граху пачала мяне маці мая.
 
Таму знішчыць цябе Бог да канца, адпіхне цябе, і выкіне цябе з палаткі, а корань твой — з зямлі жывых.

Вось жа палюбіў Ты праўду ў сэрцы і патаемна адкрыў Ты мне мудрасць.
 
Убачаць справядлівыя і спалохаюцца, і будуць смяяцца з яго:

Пакрапі мяне гізопам — і стану чыстым, памый мяне — і стану бялейшы за снег.
 
«Вось жа чалавек, які не прызнаў Бога сваім прыстанішчам, але надзею сваю паклаў у вялікім багацці сваім, і ўздужэў у злачынствах сваіх».

Дай мне пачуць пацеху і весялосць, і ўзрадуюцца косці, якія Ты паламаў.
 
А я вось, як аліўка зялёная ў доме Божым. Я паклаў надзею ў міласэрнасці Божай навечна і на векі вечныя.

Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх, і зруйнуй усе мае правіннасці.
 
Буду Цябе славіць на векі за ўсё, што ўчыніў Ты, і буду чакаць імя Твайго, бо яно добрае, перад святымі Тваімі.

Сэрца чыстае ствары ўва мне, Божа, і моцны дух аднаві ва ўлонні маім.
 

Не адганяй мяне ад Твайго аблічча і Духа Святога Твайго не адбірай у мяне.
 

Вярні мне пацеху збаўлення Твайго і самым руплівым духам узмацуй мяне.
 

Буду вучыць я збачэнцаў з Тваіх дарог, і тады бязбожнікі вернуцца да Цябе.
 

Вызваль мяне ад [віны пралітай] крыві, Божа, Божа збаўлення майго. Хай славіць радасна язык мой справядлівасць Тваю.
 

Госпадзе, адчыні вусны мае, і вусны мае стануць апавяшчаць Тваю хвалу.
 

Але ж не пацяшае Цябе ахвяра, цэласпаленне, калі прынясу яго, Табе не спадабаецца.
 

Ахвяра Богу — дух спакутаваны; сэрца стурбаванага і пакорлівага, Божа, Ты не адцураешся.
 

Будзь спагадлівым, Госпадзе, у Сваёй добразычлівасці да Сіёна, каб збудаваліся муры Ерузаліма.
 

Тады прымеш Ты ахвяру справядлівасці, прынашэнні і цэласпаленні; тады буду складаць на ахвяру Табе цялят.