Псалтыр 103 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Давідаў. Дабраславі, душа мая, Госпада, і ўсё, што ёсць ува мне, — імя святое Яго.
Дабраславі, душа мая, Госпада. Госпадзе Божа мой, Ты ўзвялічыўся надзвычайна! Апрануўся Ты ў велічнасць і аздобу,
Дабраславі, душа мая, Госпада ды не забывай пра ўсе даброцці Яго.
Адзеты ў святло, быццам у шаты, расцягваючы неба, як ветразі,
Ён адпускае ўсе твае правіннасці, Ён лечыць усе кволасці твае.
Ты будуеш на водах святліцы Твае. Ты ўчыняеш воблака возам Сабе, Ты носішся на крылах ветру.
Ён адкупае душу тваю ад загубы, Ён вянчае цябе міласэрнасцю і літасцю;
Ты творыш анёламі Тваімі духаў, і слугамі Тваімі — полымя агню.
Ён напаўняе дабротамі пры жыцці цябе, аднаўляецца, як у арла, маладосць твая.
Ты заснаваў зямлю на трывалую апору Сваю, не пахіліцца яна на векі вечныя.
Госпад, што чыніць справядлівасць і суд для ўсіх, хто церпіць крыўду,
Безданню, як шатамі, прыкрыў Ён яе, над гарамі стаялі воды.
Ён даў Майсею спазнаць шляхі Свае, сынам Ізраэля — справы Свае.
Ад наракання Твайго ўцяклі яны, гучання грымотаў Тваіх палохаліся.
Літасцівы і спагадны Госпад, доўгацярплівы і вельмі міласэрны.
Падняліся яны на горы, і апалі ў лагчыны, на месца, якое Ты ім прызначыў.
Не бясконца Ён сварыцца ды не вечна будзе гневацца.
Паклаў Ты ім канец, якога не пяройдуць і не вернуцца пакрыць зямлю.
Не адгаджае нам паводле грахоў нашых і не помсціць нам за правіннасці нашыя.
Ты загадваеш крыніцам сплываць у ручаіны; пасярод гор праходзяць яны,
Бо, наколькі ўзвышаецца неба над зямлёю, настолькі перавышае міласэрнасць Яго страх Яго.
становяцца вадапоем усіх звяроў на полі, спатоляць аслы смагу сваю.
Як далёкі ўсход ад захаду, так аддаляе Ён ад нас грахі нашы.
Каля іх пасяляюцца паднебныя птушкі, пасярод галін падаюць галасы свае.
Як бацька літуецца над сынамі, так Госпад злітаваўся над тымі, што шануюць Яго.
Ты абвадняеш горы са святліц Тваіх, з плёну спраў Тваіх насычаеш зямлю.
Бо Ён спазнаў стварэнне наша, успомніў, што мы — пыл.
Ты гадуеш траву для жывёлы і зеляніну на пажытак людзей, выводзячы хлеб з зямлі
Быццам трава дні людскія, чалавек цвіце, як краска палявая,
і віно, якое развесяляе сэрца чалавека; Ты ажыўляеш аблічча алеем, а хлеб умацоўвае чалавечае сэрца.
ледзь павее на яе вецер, і ўжо няма яе, і месца яе невядомае.
Насыцяцца дрэвы Госпада і кедры лібанскія, якія Ён пасадзіў.
А міласэрнасць жа Госпадава спрадвеку па век над тымі, што шануюць Яго, а справядлівасць Яго — для сыноў сынавых.
Там будуць гнездавацца вераб’і, хата бусла — на верхавіне іх.
Для тых, якія трымаюцца запавету Яго і памятаюць прыказанні Яго, каб спаўняць іх.
Высокія горы для аленяў, скалы — прыбежышча для барсукоў.
Госпад у небе падрыхтаваў пасад Свой, і валадарыць Ён над усім светам.
Учыніў Ён месяц для вызначэння часу, сонца спазнала захад свой.
Дабраслаўляйце Госпада, усе анёлы Яго, моцныя магуццем, робячы па слове Яго на паслухмянасць голасу мовы Яго.
Ты рассцяліў цемру, і сталася ноч, у ёй будуць рухацца звяры лясныя:
Дабраслаўляйце Госпада, усе магуцці Яго, слугі Яго, якія выконваеце волю Яго.
ільвяняты, што рыкаюць, каб схапіць [здабычу] і просяць у Бога ежы сабе.
Дабраслаўляйце Госпада, усе справы Яго, і ў кожным месцы Яго валадарання дабраславі, душа мая, Госпада!
Уздымаецца сонца, і хаваюцца і залягаюць яны ў сваіх логавах.
