Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Асафа. Псальм.
Маскіль. Асафа. Звярні ўвагу, народзе мой, на навуку маю; схіліце вуха вашае на словы вуснаў маіх.
Голасам маім усклікнуў я да Госпада; голасам маім — да Бога, і схіліўся Ён да мяне.
Адкрыю вусны мае ў прыпавесцях, выказваць буду тое, што было скрыта ад стварэння свету.
У дзень бяды маёй шукаў я Бога, рукі мае ўначы працягнуты і не стамляюцца. Не захацела суцешыцца душа мая;
Колькі ж мы пачулі і спазналі пра гэта, і продкі нашыя расказалі нам.
успамінаю я Бога і ўздыхаю скрушна, хвалююся, і слабее дух мой.
Не ўтоім і мы ад сыноў іх, расказваючы наступнаму пакаленню пра хвалу Госпада, і пра магуцці Яго, і пра цуды Яго, якія ўчыніў.
Ты пазбавіў сну павекі вока майго; быў я стурбаваны і не гаварыў нічога.
Усталяваў Ён сведчанне ў Якубе і паклаў закон для Ізраэля; як многа ўсяго загадаў Ён продкам нашым паведаміць і сынам сваім,
Падумаў я пра былыя дні і аднавіў у думках гады спрадвечныя.
каб спазнала наступнае пакаленне, сыны, якія народзяцца. Уздымуцца яны і раскажуць сынам сваім,
Пачаў я разважаць уначы з сэрцам сваім, і практыкаваўся і даследаваў дух мой:
каб на Бога ўскладалі надзею сваю і каб не забываліся пра справы Божыя і каб выконвалі Яго загады.
няўжо Бог адкіне навечна, няўжо не вырашыць, каб дагэтуль быць больш спагадным?
Хай не стануцца яны, як продкі іх, пакаленне непакорлівае і няўрымслівае; пакаленне, якое не ўмацавала сэрца свайго і не быў верны Богу дух яго.
Ці ж спыніўся Ён канчаткова ў міласэрнасці Сваёй, перапыніў слова ад пакалення да пакалення?
Сыны Эфраіма, што нацягваюць і спускаюць лук, былі павернуты назад у дзень вайны.
Ці ж Бог забыўся мілаваць, ці ж затрымае ў гневе Сваім міласэрныя справы Свае?
Не трымаліся яны запавету Божага і не згаджаліся жыць па законе Яго.
І сказаў я: «Гэта — рана мая, перамяненне правіцы Узвышняга».
І забыліся яны пра справы Яго і пра цуды Яго, якія паказаў ім.
Буду памятаць я пра справы Госпада, буду памятаць ад пачатку пра дзівосы Твае.
Уваччу продкаў іх учыніў Ён цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі танейскім.
І буду я разважаць пра ўсе справы Твае і буду практыкавацца ў вынаходніцтвах Тваіх.
Рассек Ён мора і правёў іх, і паставіў воды, быццам у бурдзюку.
У святасці, Божа, дарога Твая; які бог такі вялікі, як Бог наш?
І правёў іх у воблаку на працягу дня, а на працягу ўсёй ночы ў асвятленні агню.
Ты — Бог, што чыніш цуды, даў спазнаць сярод народаў магуцце Сваё.
Рассек Ён скалу ў пустыні і наводніў іх, быццам глыбокая бездань.
Адкупіў Ты рукою Тваёй народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа.
І вывеў ручаіны са скалы і выпусціў воды, быццам рэкі.
Пабачылі Цябе воды, Божа, пабачылі Цябе воды і засмуціліся; між тым здрыгануліся і бездані.
Але ўсё яшчэ працягвалі яны грашыць супраць Яго, да гневу ўзрушылі Узвышняга ў бязводдзі.
Хмары палілі ваду, аблокі падалі голас, між тым стрэлы Твае пралятаюць.
І спакушалі яны Бога ў сэрцах сваіх, дамагаючыся ежы для душ сваіх.
Голас грому Твайго наўкола; асвяцілі маланкі Твае ўвесь свет, здрыганулася і затрэслася зямля.
І супраць Бога прамаўлялі яны, казалі: «Няўжо зможа Бог нарыхтаваць стол у пустыні?»
У моры дарога Твая, і сцежкі Твае — па шматлікіх водах; і сляды Твае не пазнаюцца.
Вось, ударыў Ён у скалу, і пацяклі воды, і ручаі разліліся. «Няўжо зможа Ён таксама даць хлеб і нарыхтаваць мяса народу Свайму?»
Ты правёў народ Твой, бы авечак, рукою Майсея і Аарона.
Гэта пачуў Госпад і абурыўся, і запаліў агонь супраць Якуба, і гнеў падняўся на Ізраэля.
