Псалтыр 45 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. На мелодыю “Лілія”. Сыноў Корэ. Маскіль, вясельная. Песня кахання.
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Паводле «Аламот...» Песня.
Вымавіла сэрца маё добрае слова, распавядаю я пра творы мае цару; язык мой — пяро пісара, які спрытна піша.
Бог — наша прыстанішча і магуцце, як падтрымка ў бедах, быў Ён знойдзены шчасліва.
Прыгажэйшы ты выглядам між сыноў людскіх, разлілася ласка на тваіх вуснах, таму дабраславіў цябе Бог павечна.
Таму не пабаімся, калі б зямля захісталася і горы перанесліся ў сэрца мора.
Прыперажы меч твой да паясніцы тваёй, о наймагутнейшы, — гонар твой і красу!
Хай шумяць і ўздымаюцца яго воды, дрыжаць горы, здрыгануцца горы ў хваляванні Яго.
У красе тваёй выйдзі наперад, узыдзі на калясніцу дзеля праўды, літасцівасці і справядлівасці, і хай кіруе табою мужная твая правіца,
Воды ракі радуюць горад Божы, святы прыпынак Найвышэйшага.
народы падаюць перад табою. Стрэлы твае вострыя — у сэрцы ворагаў цара.
Бог знаходзіцца ў ім, і ён не пахіснецца. Бог дапаможа яму на світанні.
Пасад Твой, Божа, на векі вечныя, і жазло справядлівасці — жазло валадарства Твайго.
Узбурыліся народы, захісталіся царствы; падаў Ён голас Свой — расцяклася зямля.
Узлюбіў Ты справядлівасць і ўзненавідзеў беззаконне, таму намасціў цябе, Божа, Бог твой алеем радасці больш за супольнікаў тваіх.
Госпад магуццяў з намі, прыстанішча наша — Бог Якубаў.
Міра, алой і касія — на ўсёй адзежы тваёй, з дамоў слановай косці лютні весяляць цябе.
Прыходзьце і пабачце справы Божыя, якія дзівосы чыніць Ён на зямлі.
Царскія дочкі — сярод скарбаў тваіх; стаіць царыца праваруч цябе, прыбраная ў золата з Афіра.
Ён спыняе войны аж па край зямлі. Ён трэ лукі і ламае зброю, а шчыты паліць агнём.
Слухай, дачка, глянь і нахілі вуха тваё, і забудзься пра народ твой і пра дом бацькоў тваіх,
Спачніце і паглядзіце, што Я — Бог: буду ўзнесены Я між народамі і буду ўзнесены Я на зямлі.
цар прагне прыгажосці тваёй. Паколькі ён — валадар твой, пакланіся яму.
Госпад магуццяў з намі, прыстанішча наша — Бог Якубаў.
Дачка Тыру — з падарункамі, багацеі з народа шукаюць у цябе ласкавасці.
Надзвычайна славутая дачка цара — унутры, агорнутая залатымі тканінамі.
У шматколернай вопратцы прыводзяць яе да цара; дзевы, яе сяброўкі, следам за ёй ідуць да цябе.
Ідуць яны ў весялосці і радасці, прыводзяць іх у дом цара.
Месца тваіх бацькоў зоймуць твае сыны, установіш ты іх князямі над усёй зямлёй.
Я зраблю памятным імя Тваё з роду ў род, і дзеля таго вызнаваць Цябе будуць народы вечна і на векі вечныя.
