Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Альлелюя! Хвалеце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо міласэрнасьць Ягоная на вякі.
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо на векі міласэрнасць Яго.
Хто выкажа магутнасьць ГОСПАДА, дасьць пачуць усю хвалу Ягоную?
Хай скажуць тыя, якія былі адкуплены Госпадам, якіх Ён адкупіў з рукі праціўніка.
Шчасьлівыя тыя, што захоўваюць суд і робяць праведнасьць у кожным часе.
і сабраў іх з [розных] краін, з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
Памятай пра мяне, ГОСПАДЗЕ, праз ласкавасьць да народу Твайго! Наведай мяне са збаўленьнем Тваім,
Яны блудзілі па пустыні, па бязлюддзі, не знаходзілі дарогі да горада абжытага.
каб я ўгледзеў дабро выбранцаў Тваіх, каб я радаваўся радасьцю народу Твайго, каб хваліўся разам са спадчынаю Тваёю!
Адчувалі голад і смагу, душа іх змарнела ў іх.
Саграшылі мы разам з бацькамі нашымі, правініліся і адступіліся.
І пачалі яны ўсклікаць да Госпада, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
Бацькі нашыя ў Эгіпце не зразумелі цудаў Тваіх, ня памяталі мноства міласэрнасьці Тваёй, бунтаваліся каля мора, пры моры Чырвоным.
І вывеў іх простай дарогай, каб дайшлі да горада абжытага.
Але Ён збавіў іх дзеля імя Свайго, каб зьявіць магутнасьць Сваю.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
Ён утаймаваў мора Чырвонае, і яно высахла; і Ён правёў іх праз бяздоньне як праз пустыню.
бо насыціў Ён душу таго, хто адчуваў смагу, і напоўніў дабротамі душу, што моцна прагне.
І збавіў іх з рукі ненавісьніка, і выбавіў іх з рукі ворага.
Сядзелі яны ў цемры і ў цені смерці, звязаныя галечай і жалезам,
І пакрылі воды прыгнятальнікаў іхніх, ніводзін з іх не застаўся.
бо паднялі яны бунт супраць слоў Бога і пагардзілі парадай Найвышэйшага.
І хоць яны паверылі словам Ягоным і сьпявалі хвалу Яму,
І ўпакорыў Ён сэрца іх пакутамі, саслабелі яны і не было нікога, хто ўспамог бы.
але хутка забыліся пра дзеі Ягоныя, не чакалі на раду Ягоную.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
І зажадалі жаданьнем у пустыні, і выпрабоўвалі Бога ў [зямлі] бязьлюднай.
І вывеў іх з цемры і з ценю смерці ды паламаў іх путы.
І Ён даў ім тое, чаго хацелі, і спаслаў зьнемажэньне ў душу іхнюю.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
І пазайздросьцілі Майсею ў табары, і Аарону, сьвятому ГОСПАДА.
бо разбіў Ён бронзавыя брамы і выламаў жалезныя запоры.
Расчынілася зямля, і праглынула Датана, і пакрыла грамаду Авірама,
Сталіся яны бязглуздымі на шляху несправядлівасці сваёй і за беззаконнасці свае былі прыніжаны;
і загарэўся агонь пад грамадою іхняю, полымя спаліла бязбожнікаў.
ад любой ежы адмовілася душа іх і наблізіліся яны да самых брамаў смерці.
Яны зрабілі цяля пад Харэвам і пакланяліся перад літым [ідалам];
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
і замянілі Славу сваю на вобраз вала, які есьць траву.
Паслаў Сваё слова і аздаравіў іх і вырваў іх з пагібелі іх.
Яны забыліся на Бога, Збаўцу свайго, Які вялікае ўчыніў у Эгіпце,
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
цуды ў зямлі Хама, страшныя [рэчы] каля мора Чырвонага.
хай складаюць ахвяру падзякі і хай абвяшчаюць справы Яго з радасцю.
І сказаў Ён, што вынішчыць іх, калі б не Майсей, выбранец Ягоны, які стаў у выломе перад абліччам Ягоным, каб адвярнуць ярасьць Ягоную, каб Ён ня вынішчыў іх.
Тыя, што на караблях пусціліся ў мора, тыя, што займаюцца працай на вялікіх водах,
І пагрэбавалі яны зямлёй пажаданай, не паверылі словам Ягоным.
самі бачылі справы Госпада і цуды Яго ў глыбінях.
І наракалі ў намётах сваіх, ня слухаліся голасу ГОСПАДА.
Сказаў Ён і ўзняў віхуру навальніцы, і пачалі ўздымацца хвалі Яго.
І Ён падняў руку Сваю на іх, каб пападалі яны ў пустыні,
Уздымаліся аж пад неба і ападалі зноў на ніз, душа іх млела ў ліхой прыгодзе.
і пападала насеньне іхняе сярод народаў, І Ён расьцярушыўіх па зямлі.
Устрывожыліся яны і захісталіся, як п’яны, і паглынута была ўся іх мудрасць.
І яны далучыліся да Баал-Пэгора, і елі ахвяры мёртвых,
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вывеў іх з няшчасцяў іх.
і злавалі [Яго] дзеяньнямі сваімі, і абрынулася на іх пляга.
І асадзіў Ён навальніцу Яго ў лёгкі ветрык, і суцішыліся хвалі Яго.
І паўстаў Пінхас, і спынілася пляга.
І ўзвесяліліся, што яны сціхлі, і вывеў Ён іх у гавань іх жадання.
І залічана яму гэта за праведнасьць з пакаленьня ў пакаленьне на вякі.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых.
І ўгнявілі яны [Бога] каля водаў Мэрывы, і з-за іх пацярпеў Майсей,
І хай узносяць Яго на сходзе народа ды на пасяджэнні старшынаў хай хваляць Яго.
бо бунтаваліся супраць духа ягонага, і ён неразважна гаварыў вуснамі сваімі.
Рэкі змяніў Ён у пустыню, а аазісы — у пустую зямлю,
Яны ня зьнішчылі народаў, як ім казаў ГОСПАД,
урадлівую зямлю — у салёны стэп дзеля ліхасці жыхароў яе.
і зьмяшаліся з паганамі, і навучыліся справаў іхніх,
Змяніў Ён пустыню ў вадаёмы, а зямлю сухую — у аазіс.
і служылі ідалам іхнім, і яны сталіся для іх пасткаю,
І сабраў там прагнучых, і заснавалі яны горад абжыты.
і ахвяроўвалі сыноў сваіх і дачок сваіх дэманам,
Засеялі палі і насадзілі вінаграднікі, і здабылі яны плады для пажытку свайго.
і пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дачок сваіх, якую ахвяроўвалі ідалам Ханаанскім, і апаганілася зямля ад крыві.
І дабраславіў Ён іх, і памножыліся яны надзвычайна, і жывёлы іх не паменшыў.
І апаганілі сябе ўчынкамі сваімі, чужаложылі ў дзеяньнях сваіх.
І засталося іх мала, і змарнелі яны ад прыгнёту ліхіх і ад пакуты.
І распаліўся гнеў ГОСПАДА на народ Ягоны, і абрыдла Яму спадчына Ягоная.
Праліў Ён пагарду на князёў і прымусіў іх блудзіць па пустыні бездарожнай.
І Ён аддаў іх у рукі паганаў, і запанавалі над імі тыя, што ненавідзелі іх.
І падняў беднага з убогасці, і разрасціў сем’і, як стада.
І ўціскалі іх ворагі іхнія, і яны скарыліся пад рукою іхняю.
Убачаць справядлівыя і ўзвесяляцца, і ўсякая несправядлівасць зацісне вусны.
Шмат разоў Ён выратоўваў іх, але яны бунтаваліся ў задумах сваіх і паніжаны былі за беззаконьне сваё.
Хто ж мудры і будзе трымацца гэтага, зразумее міласэрнасць Божую.
Але Ён глянуў на іх у горы іх, пачуўшы галашэньне іхняе,
і ўзгадаў на іх дзеля запавету Свайго, і пашкадаваў іх дзеля мноства міласэрнасьці Сваёй,
і Ён даў літасьць да іх перад абліччам усіх, што паняволілі іх.
Збаў нас, ГОСПАДЗЕ, Божа наш, і зьбяры нас ад паганаў, каб мы славілі сьвятое імя Тваё і хваліліся славай Тваёю!
Дабраслаўлёны ГОСПАД, Бог Ізраіля, ад веку і на вякі! І няхай скажа ўвесь народ: «Амэн! Альлелюя!»
