Псалтыр 104 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Дабраславі, душа мая, ГОСПАДА! ГОСПАДЗЕ, Божа мой, Ты вельмі вялікі! У годнасьць і велічнасьць Ты апрануўся!
Вызнавайце Госпада і прызывайце імя Яго, абвяшчайце між народамі пра справы Яго.
Ты ахінуўся ў сьвятло, быццам у шату, Ты раскінуў нябёсы, як намёт.
Спявайце Яму і грайце псальмы Яму, апавядайце пра ўсе Яго цуды.
Ты паставіў над водамі хорамы Твае, Ты паставіў хмары як калясьніцу Тваю, Ты ходзіш на крылах ветру.
Пахваляйцеся іменем святым, хай цешыцца сэрца тых, што шукаюць Госпада.
Ты робіш вятры анёламі Тваімі, служыцелямі Тваімі — агонь, што палае.
Шукайце Госпада і магутнасці Яго, аблічча Яго шукайце заўсёды.
Ты паставіў зямлю на месцы яе, ня можа яна пахіснуцца на вякі вечныя.
Памятайце пра цуды Яго, якія ўчыніў, знакі Яго і прысуды Яго вуснаў.
Бяздоньнямі, як вопраткай, закрыў Ты яе; па-над горамі воды стаялі.
Патомства Абрагамава, слугі Яго, сыны Якубавы, выбраннікі Яго.
Перад пагрозай Тваёй яны ўцякалі, перад голасам грымотаў Тваіх адступаліся.
Ён, Госпад Бог наш; па ўсёй зямлі суды Яго.
Узьнімаліся горы, зыходзілі раўніны на месцы, якія Ты заснаваў для іх.
Памятае Ён вечна пра Свой запавет, пра абяцанне, якое даў Ён на тысячу пакаленняў,
Ты паклаў [водам] мяжу, якую не пяройдуць; ня вернуцца, каб закрыць зямлю.
на прымірэнне, якое ўсталяваў Ён з Абрагамам, і пра прысягу Сваю Ізааку.
Ты пасылаеш крыніцы для ручаёў, яны цякуць паміж гораў,
Устанавіў Ён гэта для Якуба, як закон для Ізраэля, як вечнае прымірэнне,
пояць усіх зьвяроў палявых, праганяюць дзікія аслы смагу сваю.
кажучы: «Табе дам зямлю Ханаан, як шнур спадчыны вашай»,
Над імі жывуць птушкі нябесныя, праз вецьце голас падаюць.
калі былі лікам малымі, вельмі нешматлікімі і прыхаднямі ў ёй
Ты поіш горы з хорамаў Тваіх; пладамі дзеяў Тваіх зямля насычаецца.
і вандравалі ад племя да племя і ад валадарства да другога народа,
Ты ўзрошчваеш траву для скаціны і расьліны для працы чалавеку, каб вырастаў хлеб з зямлі
не дазволіў Ён, каб [які] чалавек крыўдзіў іх і пакараў за іх цароў:
і віно, якое сэрца людзям весяліць, і алей, ад якога твар іх блішчыць, і хлеб, які сэрца людзей умацоўвае.
«Не чапайце намашчэнцаў Маіх і прарокам Маім не рабіце зла».
Насычаюцца дрэвы ГОСПАДА, кедры Лібанскія, якія Ён пасадзіў.
А потым наклікаў голад на зямлю, і змарнаваў увесь запас хлеба.
Там птушкі робяць гнёзды, бусел на кіпарысе [мае] дом свой.
Паслаў перад імі чалавека; у няволю быў прададзены Язэп.
Высокія горы — для сарнаў, скалы — прыстанішча для даманаў.
Сціснулі кайданамі ногі яму, у жалеза ўвайшла шыя яго,
Ён месяц зрабіў, [каб вызначаць] пару; сонца ведае захад свой.
пакуль не надышло слова Яго, пакуль прамова Госпада не ачысціла яго.
Ты цемру кладзеш, і стаецца ноч, у ёй рухаюцца ўсе зьвяры лясныя.
Паслаў цар і вызваліў яго, валадар народаў даў яму волю;
Львяняты рыкаюць пра здабычу, шукаючы ў Бога пажывы.
устанавіў яго гаспадаром над сваім домам і князем над ўсёй сваёй маёмасцю,
Як узыйдзе сонца, яны зьбіраюцца разам і ў логвах залягаюць.
каб вучыў ён князёў яго паводле волі сваёй і каб яго старцаў навучаў мудрасці.
Выходзіць чалавек на дзеі свае і на працу сваю аж да вечара.
І ўвайшоў Ізраэль у Егіпет, і Якуб стаў прыхаднем у зямлі Хама.
Якія шматлікія, ГОСПАДЗЕ, дзеі Твае! Усё Ты ў мудрасьці ўчыніў, зямля поўная даброцьцяў Тваіх.
І Ён размножыў вельмі народ Свой і зрабіў яго мацнейшым за яго непрыяцеляў.
Вось мора, вялікае і шырокае на абодва бакі. Там рухаецца безьліч жывёлаў малых і вялікіх.
І павярнуў Бог іх сэрца, каб у нянавісці мелі народ Яго і каб хітрасць чынілі супраць слуг Яго.
Там караблі ходзяць. Левіятан, якога Ты ўфармаваў, гуляе ў ім.
Паслаў Ён Майсея, слугу Свайго, Аарона, якога абраў.
Усе яны ўзіраюцца на Цябе, каб Ты даў ім пажыву ў свой час.
Паклаў Ён на іх словы знакаў Сваіх і цудаў у зямлі Хама.
Ты даеш ім, яны зьбіраюць; Ты адкрываеш руку Тваю, і яны дабром насычаюцца.
Наслаў цемру і зрабіў цёмна, але яны працівіліся словам Яго.
Ты хаваеш аблічча Тваё, і яны палохаюцца; забіраеш дух іхні, і яны паміраюць, і ў пыл назад вяртаюцца.
Перамяніў воды іх у кроў і вынішчыў іх рыбаў.
Ты пашлеш Дух Твой, і яны створаныя, і Ты аднаўляеш аблічча зямлі.
Спарадзіла іх зямля жабаў аж да пакояў цароў іх.
Няхай будзе слава ГОСПАДА на вякі, няхай радуецца ГОСПАД з дзеяў Сваіх.
Сказаў Ён, і прыляцела хмара мух, і скініфы — па ўсіх межах іх.
Ён гляне на зямлю, і яна дрыжыць; дакранецца да гор, і яны палаюць.
Учыніў Ён ім град замест дажджу і агонь палымяны ў зямлі іх.
Буду сьпяваць ГОСПАДУ жыцьцём маім; буду выслаўляць Бога майго яшчэ больш.
Пабіў вінаград іх і фігі іх і панішчыў дрэвы ў іх межах.
Няхай будзе салодкім Яму разважаньне маё, а я буду весяліцца ў ГОСПАДЗЕ.
Сказаў, і нахлынула саранча і вусені, якім не было падліку.
Няхай грэшнікі счэзнуць з зямлі, няхай больш ня будзе бязбожнікаў! Дабраславі, душа мая, ГОСПАДА! Альлелюя!
І пажэрла яно ўсю траву ў іх зямлі, і пажэрла яно плод зямлі іх.
