Псалтыр 88 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Сьпеў. Псальм сыноў Караха. Кіраўніку хору: на лад сумны, суцішаны. Навучаньне Гэмана Эзрахі.
Паэма. Этана Эзрахіта.
ГОСПАДЗЕ, Божа збаўленьня майго! Удзень я крычу, і ўначы я перад Табою!
Міласэрнасць Госпада вечна буду апяваць, з пакалення ў пакаленне абвяшчаць буду праўду Тваю вуснамі маімі.
Няхай прыйдзе перад аблічча Тваё малітва мая; прыхілі вуха Тваё да галашэньня майго.
Бо Ты сказаў: навечна збудавана міласэрнасць, у нябёсах зацвярдзіў Ты вернасць Тваю.
Бо перасычана ліхоцьцем душа мая, і жыцьцё маё дакранаецца да пекла.
Пастанавіў Ты запавет выбранніку Твайму, прысягнуў Давіду, слузе Твайму:
Я залічаны да тых, што зыходзяць у магілу; я стаўся, як чалавек, які сілы ня мае.
«Навечна зацверджу Я патомства Тваё і збудую сталец Твой з пакалення ў пакаленне».
Сярод памёршых, свабодны, падобны да забітых, што ляжаць у магіле, якіх Ты ўжо ня ўзгадваеш, і адсечаны яны ад рукі Тваёй.
Нябёсы будуць вызнаваць цуды Твае, Госпадзе, і праўду Тваю на сходзе святых.
Ты кінуў мяне ў яму найглыбейшую, у месца цёмнае, у глыбіню.
Бо хто на воблаках зраўняецца з Госпадам, хто стане падобны Госпаду паміж сыноў Божых?
Націснула на мяне ярасьць Твая, і ўсімі хвалямі Тваімі прыціснуў Ты мяне. (Сэлях)
Бог, годны ўшанавання на нарадзе святых, вялікі і жахлівы Ён над усімі, хто навокал Яго.
Ты аддаліў ад мяне знаёмых маіх, Ты зрабіў мяне агідным для іх; я зьвязаны і выйсьці не магу.
Госпадзе, Божа магуццяў, хто падобны да Цябе? Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая — навокал Цябе.
Самлела вока маё ад пакутаў; кожны дзень я клічу Цябе, ГОСПАДЗЕ, і выцягваю да Цябе рукі мае.
Ты валодаеш гордым морам, Ты суцішваеш узбураныя хвалі яго.
Ці Ты зробіш цуд для памёршых? Ці нябожчыкі паўстануць і будуць славіць Цябе? (Сэлях)
Ты стаптаў прабітага Рагаба, рукою магутнай Тваёю разагнаў непрыяцеляў Тваіх.
Ці будзе абвешчана ў магіле міласэрнасьць Твая, і вернасьць Твая — у [месцы] загубы?
Твае нябёсы і Твая зямля, Ты заснаваў сусвет і ўсё, што яго напаўняе.
Ці ў цемры даведаюцца пра цуды Твае, і пра праведнасьць Тваю — у зямлі забыцьця?
Ты стварыў поўнач і поўдзень, Табор і Гэрмон радуюцца з Твайго імя.
Але я галашу да Цябе, ГОСПАДЗЕ, і раніцаю малітва мая сустракае Цябе.
Ты маеш моцнае плячо, моцная Твая правіца ўзнята.
Дзеля чаго, ГОСПАДЗЕ, Ты пакінуў душу маю, хаваеш аблічча Тваё ад мяне?
Падмурак пасада Твайго — справядлівасць і закон. Міласэрнасць і праўда крочаць перад абліччам Тваім.
З маленства я прыгнечаны і паміраю; пераносячы жахі Твае, я зьнямогся.
Шчасны той народ, што ўмее радавацца. Ходзяць яны, Госпадзе, у святле аблічча Твайго.
Нада мною прайшоў жар [гневу] Твайго, пагрозы Твае вынішчаюць мяне,
І з імя Твайго будуць радавацца цэлы дзень, і справядлівасцю Тваёй будуць узвышаны.
атачаюць мяне, як вада, кожны дзень, абступаюць мяне разам.
Бо Ты — аздоба магуцця іх; і ў спагаднасці Тваёй узвысіцца рог наш.
Ты аддаліў ад мяне тых, што любяць [мяне], і бліжніх, знаёмыя мае — у цемры.
Бо Госпад — шчыт наш, і ад святога Ізраэля — Валадар наш.
