Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Сьпеў узыходжаньня. Узгадай, ГОСПАДЗЕ, пра Давіда і ўсе беды ягоныя,
Песня ўзыходжання. Давідава. Вось, як добра і як прыемна жыць братам у згодзе:
як ён прысягаў ГОСПАДУ, даваў абяцаньне Моцнаму Якуба:
як алеек найдаражэйшы на галаве, які сцякае на бараду, на бараду Ааронаву, які сцякае на край шаты яго;
«Не ўвайду ў намёт дому майго, не ўзыйду на пасьцель ложка майго,
як раса Гэрмонская, што кладзецца расой на гару Сіён, бо там Госпад ссылае дабраславенне, жыццё вечнае.
ня дам вачам маім сну і павекам маім дрымоты,
пакуль не знайду месца для ГОСПАДА, сялібы для Моцнага Якуба!»
Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Яару.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся перад падножжам стопаў Ягоных.
Паўстань, ГОСПАДЗЕ, у месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг моцы Тваёй!
Сьвятары Твае няхай апрануцца ў праведнасьць, і багабойныя Твае няхай радуюцца!
Дзеля Давіда, слугі Твайго, не адварочвай аблічча ад памазанца Твайго!
Прысягаў ГОСПАД Давіду праўду і не адступіцца ад яе: «Таго, [хто ёсьць] плод улоньня твайго, Я пасаджу на пасадзе тваім.
І калі сыны твае будуць захоўваць запавет Мой і сьведчаньні Мае, якім Я буду навучаць іх, таксама сыны іхнія будуць вечна сядзець на пасадзе тваім».
Бо ГОСПАД выбраў Сыён, пажадаў, [каб быў] сялібай для Яго, [кажучы]:
«Вось месца супачынку Майго вечна. Тут буду жыць, бо яго ўпадабаў.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю здабытак ягоны, убогіх ягоных насычу хлебам.
І сьвятароў ягоных апрану ў збаўленьне, і багабойныя ягоныя, радуючыся, радавацца будуць.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, там пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
Ворагаў ягоных апрану ў ганьбу, а над ім расквітнее дыядэма».