Псалтыр 132 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

Сьпеў узыходжаньня. Узгадай, ГОСПАДЗЕ, пра Давіда і ўсе беды ягоныя,
 
Песня ўзыходжання. Давідава. Вось, як добра і як прыемна жыць братам у згодзе:

як ён прысягаў ГОСПАДУ, даваў абяцаньне Моцнаму Якуба:
 
як алеек найдаражэйшы на галаве, які сцякае на бараду, на бараду Ааронаву, які сцякае на край шаты яго;

«Не ўвайду ў намёт дому майго, не ўзыйду на пасьцель ложка майго,
 
як раса Гэрмонская, што кладзецца расой на гару Сіён, бо там Госпад ссылае дабраславенне, жыццё вечнае.

ня дам вачам маім сну і павекам маім дрымоты,
 

пакуль не знайду месца для ГОСПАДА, сялібы для Моцнага Якуба!»
 

Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Яару.
 

Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся перад падножжам стопаў Ягоных.
 

Паўстань, ГОСПАДЗЕ, у месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг моцы Тваёй!
 

Сьвятары Твае няхай апрануцца ў праведнасьць, і багабойныя Твае няхай радуюцца!
 

Дзеля Давіда, слугі Твайго, не адварочвай аблічча ад памазанца Твайго!
 

Прысягаў ГОСПАД Давіду праўду і не адступіцца ад яе: «Таго, [хто ёсьць] плод улоньня твайго, Я пасаджу на пасадзе тваім.
 

І калі сыны твае будуць захоўваць запавет Мой і сьведчаньні Мае, якім Я буду навучаць іх, таксама сыны іхнія будуць вечна сядзець на пасадзе тваім».
 

Бо ГОСПАД выбраў Сыён, пажадаў, [каб быў] сялібай для Яго, [кажучы]:
 

«Вось месца супачынку Майго вечна. Тут буду жыць, бо яго ўпадабаў.
 

Дабраслаўляючы, дабраслаўлю здабытак ягоны, убогіх ягоных насычу хлебам.
 

І сьвятароў ягоных апрану ў збаўленьне, і багабойныя ягоныя, радуючыся, радавацца будуць.
 

Там Я ўзрашчу рог Давіду, там пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
 

Ворагаў ягоных апрану ў ганьбу, а над ім расквітнее дыядэма».