Псалтыр 90 псалом

Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012

Малітва Масея, чалавека Божага. Госпадзе мой, Ты быў нам прыстанішчам з роду ды ў род.

Хто жыве ў апецы Найвышэйшага і прабывае ў засені Усемагутнага,

Перш чым паўсталі горы, і Ты стварыў зямлю і сусьвет, і ад вечнасьці ў вечнасьць Ты — Бог.

кажа ён Госпаду: «Ты прыпынак мой і цвярдыня мая, Божа мой; я маю надзею на Яго».

Ты вяртаеш чалавека ў парахно і кажаш: «Вяртайцеся, сыны чалавечыя!» —

Бо Ён Сам вызваліць цябе з пасткі паляўнічых, ад нягоднага слова.

бо тысяча гадоў у Тваіх вачах, як дзень учарашні, калі ён прайшоў, і, як варта начная.

Агорне Ён цябе Сваімі крыламі, і пад пер’ем Яго схаваешся; шчыт і заслона — праўда Яго.

Ты зносіш іх (як) паводкай. Яны як сон, як трава, якая раніцай вырастае,

Не будзеш баяцца жахаў начных, ані стралы, што ляціць удзень.

раніцай яна расьце і цьвіце, а вечарам вяне і засыхае,

Ані заразы, што бадзяецца ў цемры, ані пошасці, што пустошыць апоўдні.

бо мы зьнікаем ад гневу Твайго, а ад лютасьці Тваёй мы разьбітыя.

Хоць падзе пры баку тваім тысяча, а дзесяць тысяч праваруч, ты ўсцеражэшся.

Ты бяззаконьні нашыя паклаў перад Табой, тайнае нашае перад сьвятлом Аблічча Твайго.

Сапраўды, пабачыш на ўласныя вочы, і паглядзіш на адплату грэшнікам.

Усе дні нашыя зьнікаюць ад гневу Твайго. Мы каратаем гады нашыя, як уздых.

Бо Ты, Госпадзе, прыстанішча маё, учыніў ты Найвышэйшага паселішчам тваім.

Дзён гадоў нашых — семдзясят гадоў, а пры большай моцы — восемдзясят гадоў, а лепшая пара іхная — цяжкая праца і не́марасьць, бо яны хутка праходзяць і мы адлятаем.

Не падступіцца да цябе ліха і бізун не наблізіцца да палаткі тваёй,

Хто ведае сілу гневу Твайго і лютасьці Тваёй, якая адпавядае страху перад Табой?

бо загадаў Ён анёлам сваім наконт цябе, каб сцераглі цябе на ўсіх тваіх дарогах.

Зьлічаць дні нашыя навучы нас так, каб прыдбаць нам сэрца мудрае.

На руках будуць насіць цябе, каб часам не скалечыў аб камень нагі сваёй.

Абярніся, Ягова! Дакуль? І суцешы слугаў Тваіх.

На змяю і яшчарку наступіш, ды растопчаш ільва і дракона.

Насыці нас ра́ніцай Міласэрнасьцю Тваёй, і мы будзем радавацца і весяліцца ўсе дні нашыя.

Паколькі прытуліўся ён да Мяне, вызвалю яго; падтрымаю яго, бо спазнаў ён імя Маё.

Суцешы нас адпаведна дням, колькі Ты гнуў нас, адпаведна гадам, калі мы бачылі ліха.

Будзе клікаць мяне, і Я выслухаю яго, у бядзе Я разам з ім, вырву яго і ўслаўлю яго.

Хай будзе вачавідным слугам Тваім Твой Чын і Слава Твая над сынамі іхнымі.