Псалтыр 56 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. На мелёдыю: «Бязмоўная галубка ў далечыні». Давідава апісаньне, як пілішчаны схапілі яго ў Гаце.
Кіраўніку хору. Паводле «Не руйнуй». Давідаў. Міктам. Калі ён уцёк ад Саўла ў пячору.
Зьлітуйся нада мною Ты, Божа, бо чалавек хоча мяне праглынуць. Цэлы дзень ён ваюе і ўціскае мяне.
Злітуйся нада мною, Божа, злітуйся нада мной, бо ў Цябе шукае абароны душа мая. У засені крылаў Тваіх буду шукаць прытулку, пакуль не міне нядоля.
Цэлы дзень мае перасьледнікі шукаюць мяне праглынуць. Многія ваююць супраць мяне о, Найвышэйшы!
Клічу Бога Найвышэйшага, Бога, Які спагадае мне.
У дзень, калі страх хапае мяне, я спадзяюся на Цябе.
Ён сашле з неба і вызваліць мяне, Ён аддасць на ганьбу тых, што тапталі мяне. Сашле Бог міласэрнасць Сваю і праўду Сваю.
(Толькі) праз Бога я слаўлю Ягонае Слова. Надзею маю я ускладаю на Бога. Я ня баюся. Што цела зробіць мне?
Душа мая ляжыць сярод ільвятаў, што зжыраюць сыноў чалавечых. Зубы іх — зброя і стрэлы, а язык іх — востры меч.
Цэлы дзень яны перакру́чваюць словы мае; усе іхныя думкі супраць мяне на зло.
Уздыміся, Божа, па-над нябёсы, а слава Твая па ўсёй зямлі.
Яны зьбіраюцца разам. Яны сочаць за мной. Яны назіраюць за маімі крокамі, каб ухапіць маю душу́.
Наставілі пасткі на ногі мае, і надламілася душа мая; выкапалі дол перада мною, і самі ўваліліся ў яго.
За бяззаконьне іхнае адплаці Ты ім. У гневе Тваім, Божа, кінь народы далоў!
Прыгатавана сэрца маё, Божа, прыгатавана сэрца маё; буду спяваць і граць псальмы.
Ты Сам залічы (мне) маё туляньне! Складзі сьлёзы мае ў судзіну Тваю. (Ці ёсьць яны) у Тваім скрутку?
Прачніся, слава мая, прачніцеся, гуслі і кіфара, я абуджу світанне.
Тады паве́рнуць мае ворагі наўцёкі ў дзень, калі я гукну. Гэта я ведаю, што Бог за мяне.
Буду вызнаваць Цябе, Госпадзе, між народамі, буду спяваць Табе псальмы сярод плямёнаў.
Дзеля Бога я буду славіць Слова. У Ягову я буду славіць Слова.
Бо ўзвысілася да самых нябёсаў міласэрнасць Твая і да самых аблокаў — праўда Твая.
Я спадзяюся на Бога. Я ня буду баяцца. Што зробіць мне чалавек?
Уздыміся, Божа, па-над нябёсы, па ўсёй зямлі — слава Твая.
На мне, Божа, абяцаньні Твае. Я Табе аддам ахвяры ўдзячнасьці,
бо Ты ўратаваў маю душу́ ад сьмерці і ногі мае ад падзеньня, — ці ж ня так? — каб я хадзіў перад Абліччам Бога ў сьвятле жывых.
