Псалтыр 143 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Псальм Давідавы. О Ягова, пачуй малітву маю! Прымі да Вуха (Твайго) мольбы мае. У Вернасьці Тваёй, у Справядлівасьці Тваёй адкажы Ты мне.
Давідаў. Дабраславёны Госпад, Успаможца мой; Ён навучыць бітве рукі мае, і пальцы мае — вайне.
І ня ўваходзь у суд са слугою Тваім, бо ня праў перад Табою ніхто з жывых;
Міласэрнасць мая і цвярдыня мая, прыбежышча маё і вызваліцель мой; шчыт мой, і на Яго ўсклаў я надзею, Ён падпарадкаваў мне народ мой.
бо вораг перасьледуе душу маю, затаптаў у зямлю жыцьцё маё, прымусіў мяне жыць у цемры, як даўно памерлых.
Госпадзе, што ёсць чалавек, што Ты ведаеш пра яго, або што ёсць сын чалавечы, што Ты пра яго думаеш?
Зьнямагае ўва мне дух мой. Сэрца маё здранцьвела ўнутры мяне.
Чалавек стаўся падобны да марнасці, дні яго мінаюць, як цень.
Я ўспамінаю дні старадаўнія, разважаю пра ўсе Дзеяньні Твае. Я разважаю пра стварэньне Рук Тваіх.
Госпадзе, нахіні нябёсы Твае і сыдзі; дакраніся да гор, і яны задымяцца.
Я працягваю да Цябе рукі мае. Душа мая прагне Цябе, як перасохлая зямля (вільгаці). Зэля.
Заззяй маланкамі і рассып іх, выпусці стрэлы Твае і перамяшай іх.
Хутчэй выслухай мяне, о Ягова! Дух мой зьнямагае. Ня хавай Аблічча Твайго ад мяне, каб я ня стаўся падобным да тых, што зыходзяць у магілу.
Падай руку Тваю з вышыняў, вырві мяне і вызвалі мяне ад вялікіх водаў, ад рукі сыноў іншаземных,
Дай мне нараніцы пачуць Міласэрдзе Тваё, бо на Цябе я спадзяюся. Пакажы Ты мне шлях, па якім я пайду, бо да Цябе я ўзьнімаю душу́ маю.
вусны якіх прамаўляюць марнае, і правіца іх — правіца ашуканца.
Вырві Ты мяне, о Ягова, ад ворагаў маіх! У Цябе я маю сховішча.
Божа, спяваць буду Табе песню новую, граць буду псальмы на дзесяціструнных гуслях.
Вучы мяне спаўняць Волю Тваю, бо Ты — мой Бог. Хай добры Твой Дух вядзе мяне ў зямлю справядлівасьці.
Даеш Ты царам збаўленне, адкупаеш Ты Давіда, слугу Твайго, ад мяча ліхадзейнага.
Дзеля Імя Твайго, о Ягова, ажыві мяне! Дзеля Справядлівасьці Тваёй вывядзі Ты душу́ маю з прыгнёту.
Вырві мяне і вызвалі мяне ад рукі сыноў іншаземных, вусны якіх прамаўляюць марнае, і правіца іх — правіца ашуканца.
І ў Міласэрнасьці Тваёй вынішчы Ты ворагаў маіх і выгубі ўсіх прыгнятальнікаў душы маёй, бо я слуга Твой.
Сыны нашыя — быццам новыя парасткі ў маладосці сваёй; дочкі нашыя — як слупы гранёныя, высечаныя, як пабудова святыні.
