Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Псальма сыноў Корыных.
Псальм. Асафа. Бог багоў Госпад прамовіў і паклікаў зямлю ад усходу сонца аж на захад.
Слухайце гэта, усі люды; нахініце вуха, усі жыхары сьвету, —
З Сіёна, поўнага красы, заззяў Бог.
Як сынове Адамовы, так і сынове мужоў, разам багатыя й бедныя!
Бог наш прыйшоў і не маўчыць: агонь паглынаючы перад Ім, а вакол Яго магутная навальніца.
Вусны мае будуць гукаць мудрасьць, думкі сэрца майго зразуменьня.
Кліча Ён зверху неба і зямлю, каб судзіць народ Свой:
Сьхіну вуха свае да прыказі; адгадаю на гарпе загадку сваю.
«Збярыце да мяне святых Маіх, якія ўпарадкавалі запавет Мой праз ахвяру».
Чаго я маю баяцца ў часе бяды, калі бяспраўе маіх перасьледаваньнікаў аступае мяне,
І абвяшчаюць нябёсы Яго справядлівасць, бо Бог ёсць Суддзя.
Каторыя спадзяюцца на дабрабыт свой і множасьцяй багацьця свайго хваляцца?
Паслухай, народзе Мой, Я буду прамаўляць! Ізраэль, Я буду сведчыць супраць цябе: «Я Бог, Я твой Бог.
Брат ня выкупе, ня выкупе людзіны, ня дасьць Богу выкупу за яе;
Не буду вініць цябе за твае ахвяры, твае цэласпаленні заўсёды перада Мною.
Бо дарагі выкуп душаў іхных, навекі немагчыма,
Не прыму з дому твайго цялятаў ані казлоў са статкаў тваіх.
Каб ён застаўся жыць назаўсёды й ня бачыў долу.
Бо маімі з’яўляюцца ўсе лясныя звяры, тысячная жывёла на гарах.
Але, ён абача, што мудрыя паміраюць разам із дурнымі, а недасьціпны гіне й пакідае іншым багацьце свае.
Знаю Я ўсіх паднебных птушак, і тое, што на полі варушыцца, вядома Мне.
У нутру іхным дамы іхныя на векі, сялібы іхныя з роду да роду; мянуюць землі ймёнамі сваімі.
Калі захачу есці, не скажу табе, бо мой увесь свет і ўсё, што яго запаўняе.
А чалавек у сваёй сьці ня трывае, ён падобны да жывёлы, каторая гіне.
Ці ж буду Я есці мяса валовае або піць кроў казліную?
Гэта дарога іхная — шал іхны, і тыя, што за імі, упадабалі вусны іхныя. Сэля.
Складай ахвяру Богу на хвалу і перадавай твае малітвы з абяцаннямі Найвышэйшаму».
Як авечкі, яны прызначаныя да шэолю; сьмерць будзе пасьціць іх, і нараніцы над імі запануюць справядлівыя, і абраз іхны зьвяне ў шэолю, гэта сяліба іхная.
А тады пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я ўратую цябе, і ты будзеш ганараваць Мяне.
Але Бог выкупе душу маю ад сілы шэолю, бо Ён прыйме мяне. Сэля.
Грэшніку ж кажа Бог: «Чаму ты распавядаеш прыказанні Мае і прымаеш запавет Мой у вусны?
Ня бойся, калі багацее чалавек, калі павялічаецца слава дому ягонага;
Ты ж ненавідзіш павучанне і адкідаеш словы Мае назад.
Бо, паміраючы, ён ня ўсе возьме, ня зыйдзе за ім слава ягоная.
Убачыўшы злодзея, ты бяжыш разам з ім і з распуснікамі ты дружыш.
Калі душы сваёй за жыцьця свайго ён дабраславе, і хваляць цябе за тое, што ты чыніш дабро сабе;
Вусны свае распускаеш ты на непрыстойнасці, і язык твой пляце хітрыкі.
Ён пойдзе да роду бацькоў сваіх, каторыя на векі не пабачаць сьвятліні.
Седзячы, гаварыў ты супраць брата твайго і зневажаў сына маці тваёй.
Чалавек, што ў сьці, а не разумее, падобны да жывёлы, каторая гіне.
Гэтак ты чыніш, а Я маўчу. Ці не думаеш ты, што Я быў падобны да цябе? Я буду абвінавачваць цябе, і адкрыю гэта [ўсё] перад табою.