Псалтыр 139 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Псальма Давідава. Ты скумаў мяне, СПАДАРУ, і пазнаў.
Кіраўніку хору. Псальм. Давідаў.
Ты ведаеш, калі я сяду і калі ўстану; разумееш думкі мае здалеку;
Вырві мяне, Госпадзе, ад ліхога чалавека, сцеражы мяне ад гвалтаўніка.
Хадню маю й супачынак мой Ты акружаеш; усі дарогі мае Ты ведаеш;
Яны задумваюць у сэрцы ліхое, цэлы дзень узнімаюцца на бойкі.
Бо нямаш слова на языццэ маім, але Ты, СПАДАРУ, ведаеш яго ўсе.
Востраць языкі свае, як змяя, яд змяіны — у вуснах іх.
Адзаду й сьпераду Ты аблёг мяне і палажыў на мяне даланю Сваю.
Усцеражы мяне, Госпадзе, ад рукі грэшніка, ухавай мяне ад гвалтаўніка.
Веданьне лішне чудоўнае імне, высокае, не магу асягчы яго.
Пыхліўцы хаваюць пятлю на мяне і шнуры расцягваюць, як сетку.
Куды пайду я ад Духа Твайго і куды ад відзеньня Твайго ўцяку?
Кажу Госпаду: Ты мой Бог, Госпадзе, выслухай голас малення майго.
Ці ўзьнімуся на неба, Ты там; ці зраблю ложак свой у шэолю, во Ты.
Госпадзе, Божа, магуцце збаўлення майго, Ты ўхавай галаву маю ў дзень бою.
Панясуся на крылах золку і суймуся на найдальшай часьці мора;
Не спаўняй, Госпадзе, жадання бязбожніка і не выконвай намераў яго. Хай не падымаюць
І там рука Твая павяла б мяне, і ўдзяржала б мяне правіца Твая.
галавы тыя, што акружаюць мяне, хай злоснасць іх вуснаў пакрые іх.
І калі б сказаў я: «Пэўне цемнь пакрые мяне», нават ноч стане сьвятлінёю навокал мяне;
Хай спадуць на іх вуглі агністыя, укінь іх у яму, і няхай не падымуцца.
Але, цемнь не зацемне ад Цябе, і ноч зазьзяе, як дзень; цемнь таксама, як сьвятліня;
Балбатун хай не застанецца на зямлі, ліха апануе гвалтаўніка на пагібель.
Бо Ты дзяржыш ныркі мае, Ты выткаў мяне ў жываце маці мае.
Уведаў я, што Госпад учыніць суд над убогім і адпомсціць за беднага.
Буду хваліці Цябе, бо страшна а чудоўна ўчынены я. Чудоўныя ўчынкі Твае, і душа мая ведае добра.
Толькі справядлівыя будуць вызнаваць імя Тваё і праўдзівыя будуць жыць на віду ў Цябе.
Не схаваны быў ад Цябе шкілет мой, як я быў учынены ў таямніцы, памайстроўску ўтвораны ў найніжшай часьці зямлі.
Зародак мой бачылі вочы Твае; і ў кнізе Тваёй запісаны ўсі часткі яго; як яны былі хармаваны, ні воднага ня было зь іх.
А імне — якія дарагія думкі Твае, Божа; як павялічыўся лік іх!
Калі б палічыць іх, іх было б болей лікам, чымся пяску. Як прачыхаюся, я яшчэ з Табою.
Калі б Ты, Божа, забіў нягоднага, тады крывапіўцы адступілі б ад мяне;
Бо яны ізрадліва гукаюць на Цябе, падыймаюцца дарма, як непрыяцелі Твае.
Ці ня маю я ненавідзіць тых, СПАДАРУ, што ненавідзяць Цябе, і паўстаючымі на Цябе ня маю брыдзіцца?
Супоўнаю ненавіднасьцю ненавіджу іх; непрыяцелі яны сталі імне.
Скумай мяне, Божа, і пазнай сэрца мае; прабуй мяне і пазнай думкі мае;
І абач, ці не нягодная дарога ў мяне, і вядзі мяне на дарогу вернасьці.
