Псалтыр 59 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Подле «Не загубі». Пісань Давідава, калі Саўла быў паслаўшы, і сьцераглі дом ягоны, каб забіць яго.
Кіраўніку хору. Паводле «Лілея закону». Міктам. Давідаў. Дзеля павучання.
Вывальні мяне ад варагоў маіх, Божа мой; ад паўстаючых на мяне пастаў мяне высака;
Калі ён выступіў супраць Арам-Нагараім і Арам-Соба, і калі Ёас, вярнуўшыся, перамог Эдом у Саляным лагу: дванаццаць тысяч [чалавек].
Вывальні мяне ад ліхадзеяў; ад прагавітых крыві ўратуй мяне.
Адпіхнуў Ты нас, Божа, зруйнаваў нас. Ты раззлаваны. Павярніся да нас.
Вось, яны цікуюць на душу маю; зьбіраюцца на мяне дужыя, не за выступ а не за грэх мой, СПАДАРУ;
Ты страсянуў зямлёю, расшчапіў яе; загаі шчыліны яе, бо хістаецца.
Не за віну маю яны бягуць і гатуюцца. Ушчоль наўпярэймы імне й глянь!
Паказаў Ты народу Твайму цяжкасці, напаіў нас віном зменлівасці.
Ты, СПАДАРУ, Божа войскаў, Божа Ізраеляў, прачхніся даведацца да ўсіх народаў; ня зьмілуйся над ніякімі бяспраўнымі ізраднікамі. Сэля.
Тым, хто баіцца Цябе, Ты даў знак, каб уцякалі яны ад лука.
Зварачаюцца ўвечары, бурчаць, як сабакі, і кружыняюць навокал места.
Каб уцалелі, успамажы нам правіцаю Тваёй і выслухай нас.
Там яны зяваюць ратамі сваімі, і мячы ў вуснах іхных, — бо: «Хто пачуе?»
Прамовіў Бог у святыні Сваёй: «Узвесялюся і парозню Сіхэм і памераю лагчыну Сукот.
Але Ты, СПАДАРУ, пасьмяешся зь іх, пасьмяешся з усіх народаў.
Мой Галаад і мой Манаса, а Эфраім — цвярдыня галавы маёй. Юда — жазло маё.
З прычыны сілы ягонае я буду зважаць на Цябе, бо Бог горад мой.
Мааб — посуд мой для мыцця, на Эдом пастаўлю чаравік мой, па-над Філістэяй узнясу покліч мой».
Бог мой у Сваёй ласцы пярэйме мяне; Бог дасьць імне глядзець на непрыяцеляў маіх.
Хто завядзе мяне ў горад абаронны? Хто адвядзе мяне аж да Эдома?
Не забі іх, каб не забыўся люд мой; пахісьні іх сілаю Сваёю і ськінь іх, Спадару, абароньніча наш!
Ці ж не Ты, Божа, Які адрынуў нас, ці ж не ўзвысішся Ты, Божа, сярод магуццяў нашых? Дай нам успамогу ў бядзе, бо марнае збаўленне людское.
Грэх роту іхнага — словы вуснаў іхных; і будуць злоўлены ў гордасьці сваёй, бо праклён а ману яны павядаюць.
З Богам учынім мы магутнасць, і Ён стопча пераследнікаў нашых.
Зьнішч іх у гневе, зьнішч, каб іх ня было, і будуць ведаць, што Бог радзе ў Якаву аж да канцоў зямлі. Сэля.
І зварачаюцца ўвечары, бурчаць, як сабакі, і кружыняюць навокал места.
Яны валочацца ежы; калі не пад’ядуць, то наракаюць.
Але я буду апяваць магутнасьць Тваю, я буду голасна апяваць нараніцы ласку Тваю; бо Ты быў імне высокім горадам а ўцёкам у дні атугі мае.
Сіла мая! Я буду пяваць Табе, бо Ты, Божа, высокі горад мой, Бог ласкі мае.
