Быццё 16 разьдзел

 

 

Але Сара, Абрамава жонка, не нараджала яму. У яе была служанка Егіпцянка, на імя Агур.

 

Сарай пакъ, жена Аврамова, не рожаше ему сыновъ. Но имела рабу Египтянку, именемъ Агаръ;

І сказала Сара Абраму: вось, Гасподзь замкнуў чэрава маё, каб мне не раджаць; увайдзі ж да служанкі маёй: можа, я буду мець дзяцей ад яе. Абрам паслухаўся Сарыных слоў.

 

и рекла мужу своему: «Се, затвори Господь утробу мою, абыхъ не родила; внииди жъ к рабе моей: еда како от нея могу имети сыны». И внегда призволилъ Аврамъ просбе ея,

І ўзяла Сара, жонка Абрамава, Егіпцянку Агар, пасьля таго як прайшло дзесяць гадоў Абрамавых у зямлі Ханаанскай, і дала яе Абраму, мужу свайму, за жонку.

 

взяла ест Сарай Агаръ Египтянку, рабу свою, по десяти летехъ, егда начаша жити в земли Ханаани, и дала ю мужу своему за жену.

Ён увайшоў да Агары, і яна зачала. А ўбачыўшы, што зачала, яна пачала пагарджаць гаспадыняй сваёй.

 

Он же и внииде к ней. Агаръ пакъ, видячи, яко зачала естъ, погорде госпожею своею.

І сказала Сара Абраму: у крыўдзе маёй ты вінаваты; я аддала служанку маю ва ўтробу тваю; а яна, угледзеўшы, што зачала, пачала пагарджаць мною; Гасподзь хай будзе судзьдзя паміж мною і табою.

 

И рече Сарай Аврамови: «Обида ми естъ от тебе: се азъ далахъ рабу мою до лона твоего, онаже, узревши, яко зачала естъ, погорде мною; протожъ да судить Богъ межи мною и тобою».

Абрам сказаў Сары: вось, служанка твая ў тваіх руках; рабі зь ёю, што табе заўгодна. І Сара пачала ўціскаць яе, і тая ўцякла ад яе.

 

Отвеща ей Аврамъ: «Се, раба твоя в рукахъ твоихъ естъ; учини с нею, якоже ти любо». И зазлила ей Сарай, она же побежа от нея.

І знайшоў яе анёл Гасподні каля крыніцы вады ў пустыні, каля крыніцы на дарозе да Сура.

 

И знайде ю ангелъ Господень у источника воды на пустыни, еже естъ на пути Суръ,

І сказаў: Агар, служанка Сарына, адкуль ты прыйшла і куды ідзеш? Яна сказала: я бягу ад аблічча Сары, гаспадыні маёй.

 

и рече к ней: «Агаръ, раба Сараина! Откуду идеши и камо хощеши?» Она же отвеща ему: «От лица Сарай, госпожи моея, утекаю».

І сказаў ёй анёл Гасподні: вярніся, да гаспадыні сваёй і скарыся ёй.

 

И рече к ней ангелъ Господень: «Навратися опять к госпожи своей и покорися под руку ея».

І сказаў ёй анёл Гасподні: множачы памножу нашчадкаў тваіх, так што нельга будзе і палічыць іх ад мноства.

 

И паки рече: «Розмножая, умножу племя твое, и не сочтеться для множества».

І яшчэ сказаў ёй анёл Гасподні: вось, ты цяжарная, і народзіш сына, і дасі яму імя: Ізмаіл; бо пачуў Гасподзь пакуту тваю;

 

И потомъ опять рече: «Се, зачала еси и породиши сына,a и наречеши имя ему — Ізмаилъ, понеже слышалъ естъ Господь беду твою.

ён будзе сярод людзей дзікі асёл: рукі яго на ўсіх, і рукі ўсіх на ім; жыцьме ён перад абліччам усіх братоў сваіх.

 

Той будеть человекъ лютъ: руце его противу всехъ и руце всехъ противу ему, и во странахъ всея братии своея розбиеть шатры».

І назвала Госпада, Які гаварыў зь ёю, гэтым імем: Ты Бог, Які бачыць мяне. Бо сказала яна: праўда, я бачыла тут Таго, Які сьледам бачыць мяне.

 

И призва Агаръ имя Господьне, глаголющего с нею: «Ты Богъ, иже виделъ есь мене, протожъ и рекла: “Ту есми видела съзаду Того, Онже мя видел”».

Таму крыніца тая называецца: Бэер-Лахай-Роі. Яна паміж Кадэсам і Барэдам.

 

Сего для назвала источник той Источникъ живаго и видящего мя,b еже естъ межи Кадисом и Варадом.

Агар нарадзіла Абраму сына; і назваў імя сыну свайму, народжанаму ад Агары: Ізмаіл.

 

И породила естъ Агаръ Аврамови сына; и названо имя его — Ізмаилъ.

Абраму было восемдзесят шэсьць гадоў, калі Агар нарадзіла Абраму Ізмаіла.

 

Был же ест Аврамъ у восмидесяти и в шести летех, егда породила ему Агаръ Ізмаила.