Быццё 11 разьдзел
Быццё
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
На ўсёй зямлі была адна мова і адна гаворка.
Была же естъ земля языку единаго и речи едностайное.
Рушыўшы з усходу, яны знайшлі ў зямлі Сэнаар раўніну і пасяліліся там.
И егда идоша ко востоку солнъца, знашли суть поле в земли Сеннар, и пребыша на немъ.
І сказалі адно аднаму: наробім цэглы і абпалім агнём. І стала ў іх цэгла замест камянёў, а земляная смала замест вапны.
И рече единъ каждый ко другу своему: «Пойдемо и наделаймо плит, и спалимо е огнемъ». И быша имъ плиты в каменя место и клей в мелу место.
І сказалі яны: збудуем сабе горад і вежу, вышынёю да нябёсаў, і зробім сабе імя, перш чым расьсеемся па ўлоньні ўсёй зямлі.
И рекоша: «Подте и вчинимо собе градъ и столпъ, егоже верхъ да досягаеть до небеси, и вчинимъ славно имя наше первей, нежели розыйдемся по всехъ земляхъ».
І сышоў Гасподзь паглядзець горад і вежу, што будавалі сыны людзкія.
И ступилъ естъ Господь видети градъ и столпъ, еже чиниша сынове Адамовы.
І сказаў Гасподзь: вось, адзін народ, і адна ў іх мова; і вось, што пачалі яны рабіць, і не адстануць ад таго, што задумалі рабіць;
И рече: «Се, едины суть людие и единостайный естъ языкъ всемъ; и почали суть сее делати, и не престануть от мышленей своихъ, дондеже и делом не наполнять.
сыдзем жа і зьмяшаем там мову іхнюю, так каб адзін не разумеў гаворкі другога.
Сего для пойдите, ступмо и смесим тамъ языкъ ихъ, да не поразумееть каждый гласу ближнего своего».a
І расьсеяў іх Гасподзь адтуль па паверхні ўсёй зямлі; і яны перасталі будаваць горад.
И тако розделилъ естъ ихъ Господь с того места по всехъ земляхъ; и престаша ставити градъ.
Таму дадзена яму імя: Вавілон, бо так зьмяшаў Гасподзь мову ўсёй зямлі, і адтуль расьсеяў іх Гасподзь па ўсёй зямлі.
И сего ради названо естъ имя граду тому — Смешение,b понеже ту смесился естъ языкъ всея земли и оттоле розсеал е Господь по всехъ странахъ.
Вось радавод Сіма: Сіму было сто гадоў і спарадзіў Арфаксада, праз два гады пасьля патопу;
Сии суть родове Симовы. Симъ былъ естъ во сту летехъ, егда сплодил Арфаксата, втораго лета по потопе.
пасьля нараджэньня Арфаксада Сім жыў пяцьсот гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
И жилъ естъ Симъ по нарожении Арфаксатове летъ пятсотъ, и сплодил сыны и дщеры.
Арфаксад жыў трыццаць пяць гадоў і спарадзіў Салу.
Арфаксат же поживе летъ тридесеть и пять и сплодилъ Салу.
Пасьля нараджэньня Салы Арфаксад жыў чатырыста тры гады і спарадзіў сыноў і дачок.
Живе пакъ Арфаксатъ по нарожении Салы летъ триста и {три} и сплодилъ сыны и дщеры.
Сала жыў трыццаць гадоў і спарадзіў Эвэра.
Поживе теже Сала летъ {тридесеть} и сплодилъ Евера.
Пасьля нараджэньня Эвэра Сала жыў чатырыста тры гады і спарадзіў сыноў і дачок.
И живе Сала по нарожении Еверове летъ {четыреста и три}, и сплодил сыны и дщеры.
Эвэр жыў трыццаць чатыры гады і спарадзіў Фалека.
Живъ же былъ Еверъ {тридесеть} и четыри лета и сплодил Фалека.c
Пасьля нараджэньня Фалека Эвэр жыў чатырыста трыццаць гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
И поживе Еверъ по нарожении Фалекове летъ {четыреста и тридесять}, и сплодилъ сыны и дщеры.
Фалек жыў трыццаць гадоў і спарадзіў Рагава.
Поживе же Фалекъ летъ {четыредесятъ} и сплодилъ Регава.
Пасьля нараджэньня Рагава Фалек жыў дзьвесьце дзевяць гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
И живе Фалекъ по нарожении Регавы летъ двесте и деветь, и сплодилъ сыны и дщеры.
Рагаў жыў трыццаць два гады і спарадзіў Саруха.
Живе теже Регавъ летъ {тридесеть и пять} и сплодилъ Саруха.
Пасьля нараджэньня Саруха Рагаў жыў дзьвесьце сем гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
И живе Регавъ по нарожении Сарухове летъ двесте и седмъ, и сплодилъ сыны и дщеры.
Сарух жыў трыццаць гадоў і спарадзіў Нахора.
Поживе пак Сарухъ летъ {тридесеть} и сплодилъ Нахора.
Пасьля нараджэньня Нахора Сарух жыў дзьвесьце гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
И живе Сарухъ по нарожении Нахорове летъ двесте, и сплодилъ сыны и дщеры.
Нахор жыў дваццаць дзевяць гадоў і спарадзіў Тару.
И поживе Нахоръ летъ {двадцет и деветь}, и сплодил Фарана.
Пасьля нараджэньня Тары Нахор жыў сто дзевятнаццаць гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
Живе Нахоръ по нарожении Фаранове летъ сто и {деветнадесеть} и сплодилъ сыны и дщеры.
Тара жыў семдзесят гадоў і спарадзіў Абрама; Нахора і Арана.
И живъ был Фаран летъ седмъдесятъ, и сплодилъ Аврама и Нахора, и Арама.d
Вось радавод Тары: Тара спарадзіў Абрама, Нахора і Арана. Аран спарадзіў Лота.
Арамъ же сплодилъ Лота.
І памёр Аран пры Тары, бацьку сваім, у зямлі нараджэньня свайго, у Уры Халдэйскім.
И умре Арамъ предъ Фараном, отцем своим, в земли рожения своего, в месте Уръ Халдейском.
Абрам і Нахор узялі сабе жонак; імя жонкі Абрамавай: Сара; імя жонкі Нахоравай: Мілка, дачка Арана, бацькі Мілкі і бацькі Іскі.
И поняли суть собе Аврамъ и Нахор жены; имя жене Аврамове — Сарай, а имя жены Нахоровы — Мелха, дщеры Арамовы, той убо былъ естъ отець Мелхи и Сарай.
І Сара была няплодная і бязьдзетная.
И была естъ Сарай неплодна и не имеаше чадъ.
І ўзяў Тара Абрама, сына свайго, і Лота, сына Аранавага, унука свайго, і Сару, нявестку сваю, жонку Абрама, сына свайго, і выйшаў зь імі з Ура Халдэйскага, каб ісьці ў зямлю Ханаанскую; але дайшоўшы да Харана, яны спыніліся там.
Понял же естъ Фаран Аврама, сына своего, и Лота, сына Арамова, внука своего, и Сарай, невестку свою, жену Аврама, сына своего, и выведе ихъ изъ Уру, места Халдейскаго, да бы шли в землю Ханаанску; и приидоша даже до Арама, и пребыша ту.
І было дзён жыцьця Тары дзьвесьце пяць гадоў, і памёр Тара ў Харане.
И быша вси дни Фарановы летъ двесте и пять, и умре во Араме.
