Быццё 7 разьдзел

 

 

І сказаў Гасподзь Бог Ною: увайдзі ты і ўся сям’я твая ў каўчэг, бо цябе Я ўбачыў праведным прад Мною ў родзе гэтым;

 

Рече же Господь к Ноеви:a «Внииди ты и весь домъ твой в ковчегъ, понеже видехъ тя справедлива быти пред Собою в роде семъ;

і ўсякага быдла чыстага вазьмі па сем, мужчынскага полу і жаночага, а з быдла нячыстага па два, мужчынскага полу і жаночага;

 

и от зверей земли чистыхъ воведеши с собою седмеро и седмеро, самце и самице, от зверей же нечистыхъ двое и двое, самце и самице;

таксама і з птушак нябесных чыстых па сем, мужчынскага полу і жаночага, каб захаваць племя на ўсю зямлю:

 

от птиць теже небесных возмеши с собою седмеро и седмеро, да соблюдено будеть племя ихъ на лици всея земли:

бо празь сем дзён Я буду выліваць дождж на зямлю сорак дзён і сорак ночаў; і вынішчу ўсё існае, што Я стварыў, з улоньня зямлі.

 

се бо еще по седми днех, и Азъ наведу дождь на землю четырдесятъ дней и четырдесятъ нощей и погублю всяко естество, еже сътворих, от лица земли».

Ной зрабіў усё, што Гасподзь Бог наказаў яму.

 

И вчинилъ естъ Ное все, еликоже повеле ему Господь.

А Ною было шэсьцьсот гадоў, як патоп водны прыйшоў на зямлю.

 

И былъ естъ тогда Ное во шестистехъ летехъ, егда воды потопныя затопиша землю.

І ўвайшоў Ной і сыны ягоныя, і жонка яго і жонкі сыноў ягоных зь ім у каўчэг ад водаў патопу.

 

Внииде же Ное и сынове его, жена его и жены сыновъ его с нимъ в ковчегъ воды для потопныя,

і з быдла чыстага і з усіх паўзуноў зямных

 

и от зверей, чистыхъ и нечистыхъ, и от птиць небесныхъ и всего, еже движется на земли,

па пары, мужчынскага полу і жаночага, увайшлі да Ноя ў каўчэг, як Гасподзь Бог наказаў Ною.

 

двое и двое увошли суть к Ноеви в ковчегъ, самець и самица, якоже повелелъ был Господь Богъ Ноеви.

Празь сем дзён воды патопу прыйшлі на зямлю.

 

И егда минуша седмъ дней, воды потопныя розводнилися были на земли.

На шасьцісотым годзе жыцьця Ноевага, на другім месяцы, на сямнаццаты дзень месяца, у гэты дзень адчыніліся ўсе крыніцы вялікай бездані, і вокны нябесныя адчыніліся;

 

Лета шестисотого жития Ноева, месеца втораго, седмънадесятого дня того же месеца проторженыb суть вси источници бездны великое и продухиc c небесныя отоврены быша;

і ліў на зямлю дождж сорак дзён і сорак ночаў.

 

и бысть дождь на землю четырдесятъ дней и четырдесят нощей.

У гэты самы дзень увайшоў у каўчэг Ной, і Сім, Хам і Яфэт, сыны Ноевыя, і жонка Ноева, і тры жонкі сыноў ягоных зь імі.

 

В начало дня того внииде Ное, и Симъ, и Хамъ, и Яфетъ, сынове его, и жена его, и жены сыновъ его с нимъ в ковчегъ.

Яны, і ўся жывёла паводле роду іхняга, і ўсякае быдла паводле роду яго, і ўсе гады, паўзуны па зямлі, паводле роду іхняга, і ўсё лётнае паводле роду ягонага, усе птушкі, усе крылатыя.

 

И всякъ зверь по роду своему, и весь скотъ по плоду своему, и все движущееся на земли по прирожению своему, и вся летающая по возду се по роду своему, и вси птице свойские и дивокие,

І ўвайшлі да Ноя ў каўчэг па пары ад усякай плоці, у якой ёсьць дух жыцьця;

 

вниидоша к Ноеви в ковчегъ двое и двое от всякое плоти, в нейже бе духъ животен;

і тыя, што ўвайшлі, мужчынскі і жаночы пол усякай плоці ўвайшлі, як наказаў яму Гасподзь Бог. І зачыніў Гасподзь за ім.

 

и еже увошли суть, от всякое плоти самець и самица вниидоша, якоже повеле ему Господь Богъ. И затвори его Господь изовнутрь.

І доўжылася на зямлі паводка сорак дзён, і памножылася вада і падняўся каўчэг, і ён узвысіўся над зямлёю;

 

И бысть потопъ четыредесятъ дней на земли, и розмножишеся воды и воздвигоша ковчегъ на высокость от земли,d

а вада мацнела і вельмі множылася на зямлі, і каўчэг плаваў па паверхні водаў.

 

понеже вельми розводнилися были и вси речи наполнили, еже быша по верху земли; ковчегъ же былъ естъ носящися по верху водъ.

І ўзмацнела вада на зямлі незвычайна, так што пакрыліся ўсе высокія горы, якія ёсьць пад усім небам:

 

И воды розмоглися пресилне надъ землею и прикрыли суть все горы превысокие, еже быша подъ всимъ небомъ:e

на пятнаццаць локцяў паднялася над імі вада, і пакрыліся горы.

 

пятьнадесяти локтевъ на вышиню была естъ вода над горами, ихже и прикрила.

І зьнежыцьцёвела ўсякая плоць, якая рухаецца па зямлі, і птушкі і быдла, і зьвяры і ўсе гады, якія поўзаюць па зямлі, і ўсе людзі;

 

И скажена естъ всяка плоть, движущаяся по земли, вси птице небесныи и вси звери и скоти, и вси гади, пресмыкающиеся по земли.

усё, што мела дыханьне духу жыцьця ў ноздрах сваіх на сушы, памерла.

 

Вси людие и вся животная, в нихже естъ дыхание живота, на земли померли суть;

Зьнішчылася кожная істота, якая была на паверхні; ад чалавека да быдла, і гадаў і птушак нябесных, усё зьнішчылася зь зямлі: застаўся толькі Ной, і што было зь ім у каўчэзе.

 

и погубил естъ Господь Богъ всяко естество, иже было на лици всея земли, поченши от человека даже и до скоту и от птиць небесныхъ даже и до всехъ гадовъ, ползающихъ по земли. И потребишеся вси речи, сущии на земли,f и оста толико самъ Ное и тии, еже с нимъ быша въ ковчезе.

А вада мацнела на зямлі сто пяцьдзясят дзён.

 

Стали пакъ суть воды на лици всея земли сто и пятьдесятъ дней.