Быццё 39 разьдзел

 

 

А Язэпа зьвялі ў Егіпет. І купіў яго з рук Ізмаільцянаў, якія прывялі яго туды, Егіпцянін Патыфар, царадворац фараонаў, начальнік целаахоўцаў.

 

Иосифа пак приведоша во Египет. И купил его Путифаръ, постелникъ фараоновъ, воевода войска его, мужъ Египтянинъ, от руку Ізмаильтянъ, ониже приведоша его тамо.

І быў Гасподзь зь Язэпам: яму спрыяў посьпех у дзеях і ён жыў у доме гаспадара свайго, Егіпцяніна.

 

И былъ ест Господь со Іосифомъ, и бяше муж щасливъ во всехъ делехъ своихъ, и живяше в дому господина своего.

І ўбачыў гаспадар ягоны, што Гасподзь зь ім, і што ўсяму, што ён робіць, Гасподзь у руках ягоных дае посьпех.

 

Ведяше же добре господинъ его, яко Господь с нимъ естъ, и все, елико чиняше, устрояше в руку его.

І здабыў Язэп у вачах ягоных упадабаньне і служыў яму. І ён паставіў яго над домам сваім, і ўсё, што меў, аддаў на рукі яму.

 

И знайде Іосифъ милость предъ господиномъ своимъ и служаше ему; и постави его в дому своемъ старейшимъ надо всемъ, елико же имеаше.

І з таго часу, як ён паставіў яго над домам сваім і над усім, што меў, Гасподзь дабраславіў дом Егіпцяніна дзеля Язэпа, і было дабраславеньне Гасподняе на ўсім, што меў ён у доме і ў полі.

 

И благославил Господь домъ Египтянина Іосифа деля, и розмножил и тако в доме, яко и по полех вся имения его.

І пакінуў ён усё, што меў, у руках у Язэпа, і ня ведаў пры ім нічога, акрамя хлеба, які ён еў. А Язэп быў прыгожы станам і прыгожы з твару.

 

И ни о чем же иномъ не ведяше господинъ, толико о хлебе, еже ядяше. Былъ пакъ ест Іосифъ красенъ лицемъ и любого позрения.

І зьвярнула позірк на Язэпа жонка гаспадара ягонага і сказала: сьпі са мною.

 

И сталося естъ по многихъ днехъ, возверже очи свое госпожа его на Іосифа и рече к нему: «Спи со мною».

Але ён адмовіўся і сказаў жонцы гаспадара свайго: вось, гаспадар мой ня рупіцца пры мне пра нішто ў доме, і ўсё, што мае, аддаў у мае рукі;

 

Он же никако не хотелъ призволити делу тому злому и молвилъ ей: «Се, господинъ мой все добро свое предал ест в руце мое.

няма болей мяне ў доме гэтым; і ён не забараніў мне нічога, акрамя цябе, бо ты жонка яму; як жа зраблю я гэта вялікае ліха і зграшу прад Богам?

 

И самъ не весть, елика имать в дому своем и ниже что есть у него; чего же бы ми не далъ в руце, кроме толико тебе, яко жена есь ему. Сего для не могу вчинити дела сего злого и согрешити предъ господиномъ своимъ».

Калі так яна штодня гаварыла Язэпу, а ён ня слухаўся яе, каб спаць зь ёю і быць зь ёю,

 

Таковыми словы по вся дни отмолвяше ей. Жена пак докучаше юноши, и той не слухаша ея.

сталася аднаго дня, што ён увайшоў у дом рабіць справу сваю, а нікога з хатніх тут у доме ня было;

 

Бысть же во единъ день, прииде Іосифъ в домъ делати дело, и не бе в доме на тот час домашних.

яна схапіла яго за вопратку ягоную і сказала: кладзіся са мною. Але ён, пакінуўшы вопратку сваю ў руках у яе, пабег і выбег прэч.

 

Тогда жена ухопила за воскрилие ризы Іосифовы и рече: «Лязи со мною». Іосифъ пак, оставив ризу вруце ея, побежа и изыйде вонъ.

А яна, убачыўшы, што ён пакінуў вопратку сваю ў руках у яе і пабег прэч,

 

Внегда же виде жена ризу в рукахъ своихъ, и позна, яко погорде ею,

клікнула хатніх сваіх і сказала ім так: паглядзеце, ён прывёў да нас Габрэя зьдзекавацца з нас. Ён прыйшоў да мяне, каб легчы са мною; але я закрычала моцным голасам,

 

возва к собе людей, иже беша в дому ея, и рече к нимъ: «Видьте, яко се мужъ мой воведе отрока Евреенина посмеватися намъ. Сей вшолъ естъ ко мне, да бы лежалъ со мною. И внегдах кричала

І ён, пачуўшы, што я падняла лямант і закрычала, пакінуў у мяне вопратку сваю, і пабег, і выбег прэч.

 

и слышалъ крикъ мой, остави ризу свою, еже держахъ, и выскочилъ вонъ».

І пакінула вопратку ягоную ў сябе да прыходу гаспадара ягонага ў дом свой.

 

Сего для держала ризу ту в рукахъ своих, даже прииде в домъ мужъ ея,

І пераказала яму тыя самыя словы, кажучы: раб Габрэй, якога ты прывёў да нас, прыходзіў да мяне зьдзекавацца зь мяне;

 

и рече к нему: «Внииде семо рабъ Евреанинъ, егоже вовелъ еси поругатися мне, и прииде ко мне, и рече: Ляж со мною.

але, калі я падняла лямант і закрычала, ён пакінуў у мяне вопратку сваю і выбег прэч.

 

Егда же услышалъ кричащу мя, остави ризу, юже держахъ руками, и выбежалъ вонъ».

Калі гаспадар ягоны пачуў словы жонкі сваёй, якія яна сказала яму, кажучы: так учыніў са мною раб твой, — дык запалаў гневам;

 

Сее услышавъ господинъ его и велми скоро уверив словомъ жены своея, разгневался зело

і ўзяў Язэпа гаспадар ягоны і аддаў яго ў цямніцу, дзе ўвязьнены вязьні цара. І быў ён там у цямніцы.

 

и преда Іосифа до темницы, в нейже нятци царевы стрежены быша. И бе тамъ замкненъ.

І Гасподзь быў зь Язэпам, і зрабіў яму ласку, і дараваў яму ўпадабаньне ў вачах начальніка цямніцы.

 

Был же естъ Господь со Іосифомъ, и смиловался над нимъ, и далъ ему ласку предъ лицемъ стража темнице,

І аддаў начальнік цямніцы ў рукі Язэпу ўсіх вязьняў, якія былі ў цямніцы, і ва ўсім, што яны там ні рабілі, ён быў распарадчыкам.

 

онже поддалъ в руце Іосифу всехъ нятцев, иже быша в темници, и вся, елика же чиняху, под нимъ бяху,

Начальнік цямніцы і не глядзеў ні за чым, што было ў яго ў руках, бо Гасподзь быў зь Язэпам, і ва ўсім, што ён рабіў, Гасподзь даваў посьпех.

 

а ниже о чем ведаше к тому старейшина темнице, Богъ убо былъ ест с ним и вся дела его Той устрояше.