Быццё 14 разьдзел

 

 

І было ў дні Армафэла, цара Сэнаарскага, Арыёха, цара Эласарскага, Кедарлаамэра, цара Эламскага, і Тыдала, цара Гаімскага,

 

И сталося естъ в ты часы, иже Амрафель, царь Сеннарский, и Ариот, царь Понтъский, и Фадаль, царь Странъ,

і пайшлі яны вайною супроць Бэры, цара Садомскага, супроць Біршы, цара Гаморскага, Шынава, цара Адмы, Шэмэвэра, цара Сэваімскага, і супраць цара Бэлы, якая ёсьць Сігор.

 

сниидошеся к бою напротиву Барахови, царю Содомеску, и противу Берсови, царю Гомореску, и противу Сеннарови, царю Адамеску, и противу Семмеберови, царю Севоимску, и противу царю Валескому, Валя пакъ иным именемъ прозывашеся — Сегоръ.

Усе гэтыя злучаліся ў даліне Сідым, дзе сёньня мора Салёнае.

 

Вси тии собралися были до долины лесное, еже ныне словеть море Соляное.

Дванаццаць гадоў былі яны паняволеныя ў Кедарлаамэра, а на трынаццатым годзе ўзбурыліся.

 

Дванадесеть убо летъ служили были Ходорляморови, и тринадесятого лета отступиша от него.

На чатырнаццатым годзе прыйшоў Кедарлаамэр і цары, якія зь ім, і пабілі Рэфаімаў у Аштэрот-Карнаіме, Зузімаў у Гаме, Эмімаў у Шаве-Кірыятаіме,

 

Сего для четыренадесятого лета пришолъ естъ Ходорляморъ и цари, иже беша с ним, и поразили суть Рафаима и Астарофа и людей Карнаимских и Зузимских, и Емимскихъ на ровнинах Кириатаимских,a

і Харэяў у гары іхняй Сэіры, да Эл-Фарана, што каля пустыні.

 

и людей Хоримских на горах Сеирских даже до ровнин Фарамских, иже ест в пустыни.

І вярнуўшыся адтуль, яны прыйшлі да крыніцы Мішпат, якая ёсьць Кадэс, і пабілі ўсю краіну Амалікіцянаў, а таксама Амарэяў, якія жылі ў Хацацон-Тамары.

 

И навратившися, приидоша даже до кладезя Масфы, онже словеть Кадис, и погубили суть всю страну Амалехитскихъ и Аморейскихъ, ониже живяху во Асасон-Фамаре.

І выйшлі цар Садомскі, цар Гаморскі, цар Адмы, цар Сэваімскі і цар Бэлы, якая ёсьць Сігор; і ўступілі ў бітву зь імі ў даліне Сідым,

 

И вышли суть противу имъ царь Содомескъ, и царь Гоморескъ, и царь Адамескъ, и царь Севоимескъ, и царь Валескъ, еже словеть Сегоръ, и справовали полки своя в долине лесной

з Кедарлаамэрам, царом Эламскім, Тыдалам, царом Гаімскім, Амрафэлам, царом Сэнаарскім, Арыёхам, царом Эласарскім: чатыры цары супроць пяці.

 

на Ходорлямора, царя Елямеска, и на Фадала, царя Странъ, и на Амрафеля, царя Сеннарска, и на Ариота, царя Понтъска: четыре царя быша противу пяти.

А ў даліне Сідым было многа смаляных ямаў. І цары Садомскі і Гаморскі, якія кінуліся ўцякаць, упалі ў іх; а астатнія ўцяклі ў горы.

 

Долина же Лесная имела в собе множество кладезевъ тиновыхъ. Тогда царь Содомский и царь Гоморский, втекающе з битвы, въпадоша в ня; и оставшии бегоша на гору.

Пераможцы пабралі ўсю маёмасьць Садомы і Гаморы і ўвесь запас іхні і пайшлі.

 

И побрали суть все имение Содомскихъ и Гоморскихъ и всю пищу ихъ, и от[ъ]идоша.

І ўзялі Лота, пляменьніка Абрамавага, які жыў у Садоме, і маёмасьць ягоную, і пайшлі.

 

Взяли суть теже и Лота, братанича Аврамова, и все имение его, он убо живяше в Содоме.

І прыйшоў адзін з ацалелых і паведаміў Абраму Габрэю, які жыў тады каля дубровы Мамрэ, Амарэяніну, брату Эшколу і брату Анэру, якія былі спрымірэнцы Абрамавыя.

 

И се единъ, онъже утече з битвы, возвести Аврамови Евреанину, иже пребываше в долине Маврине, Аморейскаго, брата Ешколева и брата Анерова, сие бо были суть друзи слюбныи Аврамови.

Абрам, пачуўшы, што родзіч ягоны ўзяты ў палон, узброіў рабоў сваіх, народжаных у доме ягоным, трыста васямнаццаць, і гнаў супастатаў да Дана;

 

Услышав же тое Аврамъ, яко поимаша Лота, братанича его, сочте устроеныхъ к бою слугъ своих домашних триста и осмънадесеть, и гонилъ естъ ихъ даже до Дана.

і падзяліўшыся, напаў на іх уначы, сам і рабы ягоныя і пабіў іх, і гнаў іх да Ховы, што па левы бок ад Дамаска;

 

И розделивши дружину, наскочилъ на нихъ нощию и поразилъ ихъ, и гонилъ е даже до Сива и до Феникии, еже естъ на левую страну Дамаску.

і вярнуў усю маёмасьць і Лота, родзіча свайго, і маёмасьць ягоную вярнуў, а таксама і жанчын і народ.

 

И наврати вес пленъ мужевъ и женъ и Лота, братанца своего, и все имение ихъ.

Калі ён вяртаўся пасьля паразы Кедарлаамэра і цароў, якія былі зь ім, цар Садомскі выйшаў яму насустрач у даліну Шавэ, што сёньня даліна царская;

 

Тогда вышолъ естъ царь Содомский во стретение Авраму, внегда навращашеся, поразивъ Ходорламора и царей, иже беша с нимъ, до долины ровное, еже слыла Долина Царева.

і Мэлхісэдэк, цар Салімскі, вынес хлеб і віно, — ён быў сьвятар Бога Ўсявышняга, —

 

bИ Мельхиседек, царь Салимескъ, изнесе хлебъ и вино, былъ убо естъ воистинну жрець Бога Превышнего,

і дабраславіў яго і сказаў: дабраславёны Абрам ад Бога Ўсявышняга, Уладара неба і зямлі;

 

благослави его и рече: «Благославенъ Аврамъ Богу Превышнему, Сътвори телю неба и земли,

і дабраславёны Бог Усявышні, Які аддаў ворагаў тваіх у рукі твае. Абрам даў яму дзясятую частку з усяго.

 

и благославенъ Богъ Превышний, Онже далъ естъ обрану от враговъ руками твои ми!» И далъ ему десятину всего.

І сказаў цар Садомскі Абраму: аддай мне людзей, а маёмасьць вазьмі сабе.

 

И рече царь Содомский ко Авраму, глаголя: «Дай ми толико люди, а иные вси речи возми собе».

Але Абрам сказаў цару Садомскаму: падымаю руку маю да Госпада Бога Ўсявышняга, Уладара неба і зямлі,

 

Отвеща ему Аврамъ: «Воздвигаю руце мое к Господу, Богу Вышнему, владеющему небомъ и землею,

што нават ніткі і рэменя ад абутку не вазьму з усяго твайго, каб ты не сказаў: я ўзбагаціў Абрама;

 

яко от нити, еже с челнока выходить, и даже до ременя сапожнаго не возму от всихъ, еже твоя суть, да бы не реклъ есь напотомъ, глаголя: “Азъ обогатихъ Аврама”,

апрача таго, што зьелі падлеткі, і апрача долі, якая належыць людзям, што хадзілі са мною; Анэр, Эшкол і Мамрый хай возьмуць сваю долю.

 

кроме толико того, еже суть изъели отроци мои, и частей мужевъ сихъ, ониже ходили со мною, — Анера, Ешкола и Мамврия; тии да возмуть доли свое».