Быццё 13 разьдзел

 

 

І падаўся Абрам зь Егіпта, сам і жонка ягоная, і ўсё, што ў яго было, і Лот зь ім, на поўдзень.

 

Тогда вышолъ естъ Аврамъ із Египта, сам и жена его, и все, еже имеаше, и Лотъ с ним, к полуденной стране.

І быў Абрам вельмі багаты быдлам і срэбрам і золатам.

 

Былъ же ест Аврамъ богатъ вельми, имея множество злата и сребра.

І прадоўжыў ён пераходы свае з поўдня да Вэтыля, да мясьціны, дзе раней быў намёт ягоны паміж Вэтылем і Гаем,

 

И обратися тым же путемъ, имже былъ пришол от полудня, до Вефиля, даже до места того, игде первей поставилъ былъ храмъ, межи Вефилемъ и Гаемъ,

да месца ахвярніка, які ён зрабіў там напачатку; і там заклікаў Абрам імя Госпада.

 

на месте требника, иже былъ учинилъ первей; и призывалъ ту имя Господьне.

І ў Лота, які хадзіў з Абрамам, таксама было дробнае і буйное быдла і намёты.

 

Но и Лотъ, онже былъ естъ со Аврамом, имеаше стада многа овець и скоту, и становъ.

І не ўмяшчала іх зямля, каб жыць ім разам, бо маёмасьць іхняя была такая вялікая, што яны не маглі жыць разам.

 

И ниже можаше земля вместити ихъ, абы жили вкупе, было бо имение ихъ велико и не можаху жити посполу.

І была спрэчка паміж пастухамі быдла Абрамавага і пастухамі быдла Лотавага; і Хананэі і Фэрэзэі жылі тады ў той зямлі.

 

Протожъ и бываша свары межи пастухи Аврамовыми и Лотовыми. Того пакъ часу Хананеане и Феризеане живяху на земли той.

І сказаў Абрам Лоту: хай ня будзе разладу паміж мною і табою, і паміж пастухамі маімі і пастухамі тваімі, бо мы родзічы;

 

Рече же Аврамъ к Лотови: «Молю ти ся, да не будеть свару межи тобою и мною и межи пастыри твоими и моими, братиа убо есмо.

ці ня ўся зямля перад табою? аддзяліся ж ад мяне: калі ты налева, дык я направа; а калі ты направа, дык я налева.

 

Се вся земля пред тобою естъ, отлучися от мене: естъли же налево пойдеши, азъ направо пойду; пакли же ты направо захощеши, то я налево иду».

Лот узьвёў вочы свае і ўбачыў усё навакольле Ярданскае, што яно, перш чым зьнішчыў Гасподзь Садому і Гамору, усё да Сігора расілася вадою, як сад Гасподні, як зямля Егіпецкая;

 

Тогда воздвиже Лот очи свое и виделъ всю около страну Ерданскую, онаже вся наводнена была прежде, нежели превратилъ Господь Содому и Гомору, яко Рай Божий и яко Египетъ приходящимъ до Сегора.

і выбраў сабе Лот усё навакольле Ярданскае; і рушыў Лот на ўсход. І аддзяліліся яны адзін ад аднаго.

 

Избра собе Лотъ страну при Іордани, а от[ъ]иде от востоку. И розлучишеся от себе единый кажный от брата своего:

Абрам пачаў жыць на зямлі Ханаанскай; а Лот пачаў жыць у гарадах навакольля і раскінуў намёты да Садомы.

 

Аврамъ живяше в земли Ханаани, Лотъ же вселися во градехъ подле Іордана и пребываше в Содоме.

А жыхары Садомскія былі ліхія і вельмі грэшныя прад Госпадам.

 

Людие пакъ Содомстии безаконни были и грешни предъ Господемъ вельми.

І сказаў Гасподзь Абраму, пасьля таго як Лот аддзяліўся ад яго: узьвядзі вочы твае і зь месца, на якім ты цяпер, паглядзі на поўнач і на поўдзень, і на ўсход і на захад;

 

И рече Господь ко Авраму потомъ, егда отлучился ест от него Лотъ: «Воздвигни очи свое напрямо и видь от места, на немже ныне живеши, ко стране полуденной и к полунощной, къ востоку солнъца и к западу:

бо ўсю зямлю, якую ты бачыш, табе дам Я і нашчадкам тваім навечна,

 

всю землю, юже видиши, тобе дамъ и семени твоему во веки.

і зраблю нашчадкаў тваіх, як пясок зямны; калі хто можа палічыць пясок зямны, дык і нашчадкі твае палічаны будуць;

 

И сотворю семя твое, яко прахъ земли:a естъли же кто можеть от людей счести прахъ земли, семя теже твое счести возможеть.

устань, прайдзі па зямлі гэтай удаўжыню і ўшырыню яе: бо Я табе дам яе.

 

bСего ради въстани и сходи землю сию в долготу и в широту ея, понеже тобе имамъ дати ю».

І рушыў Абрам з намётамі, і пайшоў, і пасяліўся каля дубровы Мамрэ, што ў Хэўроне; і паставіў там ахвярнік Госпаду.

 

Тогда Аврамъ воздвигся оттуду со всимъ имениемъ своимъ, пришолъ ест и пребывал подле долины Мамврины, еже естъ въ Хевроне; и вделалъ ту требникъ Господеви.