Быццё 16 разьдзел

 

 

А Сарай, жонка Абрама, не нараджала яму. І мела яна нявольніцу Эгіпцянку, а імя ейнае — Агар.

 

Сарай пакъ, жена Аврамова, не рожаше ему сыновъ. Но имела рабу Египтянку, именемъ Агаръ;

І сказала Сарай Абраму: «Вось, замкнуў ГОСПАД мяне, каб я не нараджала. Дык увайдзі да нявольніцы маёй, можа ад яе атрымаю [дзіця]». І паслухаў Абрам голасу Сарай.

 

и рекла мужу своему: «Се, затвори Господь утробу мою, абыхъ не родила; внииди жъ к рабе моей: еда како от нея могу имети сыны». И внегда призволилъ Аврамъ просбе ея,

І ўзяла Сарай, жонка Абрама, Агар Эгіпцянку, нявольніцу сваю, калі мінула дзесяць гадоў жыцьця Абрама ў зямлі Ханаан, і дала яе Абраму, мужу свайму, за жонку.

 

взяла ест Сарай Агаръ Египтянку, рабу свою, по десяти летехъ, егда начаша жити в земли Ханаани, и дала ю мужу своему за жену.

І ён увайшоў да Агар, і яна зачала, і ўбачыла, што зачала, і стала пагарджаць гаспадыняй сваёй у вачах сваіх.

 

Он же и внииде к ней. Агаръ пакъ, видячи, яко зачала естъ, погорде госпожею своею.

І сказала Сарай Абраму: «Крыўда мая праз цябе! Я дала табе нявольніцу маю на ўлоньне тваё, і яна ўбачыла, што зачала, і стала пагарджаць мною ў вачах сваіх. Няхай ГОСПАД судзіць паміж мной і табой».

 

И рече Сарай Аврамови: «Обида ми естъ от тебе: се азъ далахъ рабу мою до лона твоего, онаже, узревши, яко зачала естъ, погорде мною; протожъ да судить Богъ межи мною и тобою».

І сказаў Абрам Сарай: «Вось, нявольніца твая ў руцэ тваёй, рабі з ёй, што добра ў вачах тваіх». І Сарай стала ўціскаць яе, і яна ўцякла ад аблічча яе.

 

Отвеща ей Аврамъ: «Се, раба твоя в рукахъ твоихъ естъ; учини с нею, якоже ти любо». И зазлила ей Сарай, она же побежа от нея.

І знайшоў яе анёл ГОСПАДА каля крыніцы вады ў пустыні, каля крыніцы пры дарозе на Шур,

 

И знайде ю ангелъ Господень у источника воды на пустыни, еже естъ на пути Суръ,

і сказаў: «Агар, нявольніца Сарай, адкуль ты прыйшла і куды ідзеш?» Яна адказала: «Ад аблічча Сарай, гаспадыні маёй, я ўцякаю».

 

и рече к ней: «Агаръ, раба Сараина! Откуду идеши и камо хощеши?» Она же отвеща ему: «От лица Сарай, госпожи моея, утекаю».

І сказаў ёй анёл ГОСПАДА: «Вярніся да гаспадыні сваёй і скарыся пад руку яе».

 

И рече к ней ангелъ Господень: «Навратися опять к госпожи своей и покорися под руку ея».

І сказаў ёй анёл ГОСПАДА: «Памнажаючы, памножу насеньне тваё, нельга будзе палічыць яго з прычыны мноства».

 

И паки рече: «Розмножая, умножу племя твое, и не сочтеться для множества».

І сказаў ёй анёл ГОСПАДА: «Вось, ты зачала і народзіш сына, і назавеш імя ягонае Ізмаэль, таму што ГОСПАД пачуў пра ўціск твой.

 

И потомъ опять рече: «Се, зачала еси и породиши сына,a и наречеши имя ему — Ізмаилъ, понеже слышалъ естъ Господь беду твою.

І будзе ён чалавекам, [падобным да] дзікага асла, рука ягоная супраць усіх, і рукі ўсіх — супраць яго; і будзе ён жыць перад абліччам усіх братоў сваіх».

 

Той будеть человекъ лютъ: руце его противу всехъ и руце всехъ противу ему, и во странахъ всея братии своея розбиеть шатры».

І назвала яна імя ГОСПАДА, Які прамаўляў да яе: «Ты — Бог, Які бачыць мяне». Бо сказала яна: «Ці ня тут я бачыла Таго, Які бачыць мяне».

 

И призва Агаръ имя Господьне, глаголющего с нею: «Ты Богъ, иже виделъ есь мене, протожъ и рекла: “Ту есми видела съзаду Того, Онже мя видел”».

Дзеля таго калодзеж гэты назвалі Бээр-Ляхай-Рой. Вось, ён паміж Кадэшам і Барэдам.

 

Сего для назвала источник той Источникъ живаго и видящего мя,b еже естъ межи Кадисом и Варадом.

І нарадзіла Агар Абраму сына. І назваў Абрам імя сына свайго, якога нарадзіла яму Агар, Ізмаэль.

 

И породила естъ Агаръ Аврамови сына; и названо имя его — Ізмаилъ.

Абрам меў восемдзясят шэсьць гадоў, калі Агар нарадзіла Ізмаэля Абраму.

 

Был же ест Аврамъ у восмидесяти и в шести летех, егда породила ему Агаръ Ізмаила.