Быццё 25 разьдзел
Быццё
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І зноў узяў Абрагам жонку, а імя ейнае — Кетура.
aАвраамъ пакъ понялъ естъ иную жену, именемъ Хетуру,b
І нарадзіла яна яму Зімрана, і Ёкшана, і Мэдана, і Мадыяна, і Ішбака, і Шуаха.
онаже породила ему Замрама и Ексана, и Мадана, и Мадиана, и Есвоха, и Суа.
А Ёкшан нарадзіў Шэву і Дэдана. Сынамі Дэдана былі Ашурым, і Летушым, і Леўмім.
Ексан же сплодилъ Савуя и Дадана. Сынове Даданови быша: Асурим и Лафусимъ, и Лаомимъ.
А сынамі Мадыяна — Эфа, і Эфэр, і Ханох, і Авіда, і Эльдаа. Усе яны — сыны Кетуры.
От Мадиана же пошелъ ест Ефая, и Ефера, и Енохъ, и Авидъ, и Ельдай — вси сии были суть сынове Хетурины.
І аддаў Абрагам усё, што было ў яго, Ісааку.
И далъ естъ Авраамъ все имение свое Ісааку;
А сынам наложніцаў, якія былі ў Абрагама, даў Абрагам дары, і адаслаў іх ад Ісаака, сына свайго, яшчэ за жыцьця свайго, на ўсход, у зямлю ўсходнюю.
сыномъ пакъ иныхъ женъ далъ естъ дары и отделилъ от Ісаака, сына своего, еще живъ сый, во стране земли восточное.
І вось дні гадоў жыцьця Абрагама, якія ён пражыў — сто семдзясят пяць гадоў.
Были же суть дневе жития Авраамова летъ сто седмъдесятъ и пять;
І супачыў, і памёр Абрагам у старасьці добрай, стары і насычаны [жыцьцём], і быў далучаны да народу свайго.
и онеможе, и умре во старости добре, полонъ дней, и приложися к людемъ своимъ.c
І пахавалі яго Ісаак і Ізмаэль, сыны ягоныя, у пячоры Махпэля, што насупраць Мамрэ, на полі Эфрона Хета, сына Цахара.
И погребоша и Ісаакъ а Ізмаиль, сынове его, в пещере сугубе, еже бе на поли Ефронове, сына Сеорова Хетейскаго, противу Ма[м]врия,
Гэта тое поле, якое купіў Абрагам у сыноў Хета. Там пахаваныя Абрагам і Сара, жонка ягоная.
юже былъ купил от сынов Хетеовыхъ.
І сталася пасьля сьмерці Абрагама, дабраславіў Бог Ісаака, сына ягонага, і жыў Ісаак каля Бэер-Ляхай-Рой.
По смерти же Авраамове благославил естъ Богъ Ісаака, сына его, онже живяше у кладезя, именемъ Живаго и Видящего.
Вось радавод Ізмаэля, сына Абрагама, якога нарадзіла Абрагаму Агар Эгіпцянка, нявольніца Сары.
Сии суть родове Ізмаиловы, сына Авраамова, егоже породила ему Агаръ, Египтенка, раба Саррина.
І вось імёны сыноў Ізмаэля, паводле імёнаў іхніх, паводле родаў іхніх: першародны Ізмаэля Наваёт, Кедар, Адбээль, Міўсам,
И сие суть имена сыновъ его, имиже быша именованы в родинах своихъ: первороженный сынъ Ізмаиловъ Наваот, потом Цедаръ и Авдиилъ, и Мавсанъ,
Мішма, Дума, Маса,
и Масма, и Адума, и Массахъ,
Хадад, Тэма, Етур, Нафіш і Кедма.
и Ададъ, и Фемай, и Яхуръ, и Нафисъ, и Цедмай —
Гэта сыны Ізмаэля, і гэта імёны іхнія ў паселішчах іхніх і ў табарах іхніх, дванаццаць князёў плямёнаў сваіх.
сии суть сынове Ізмаиловы и сия имена ихъ по градехъ и по местехъ своихъ, дванадесятеро князей поколения их.
А гадоў жыцьця Ізмаэля — сто трыццаць сем гадоў. І ён супачыў, і памёр, і быў далучаны да народу свайго.
Быша же лета живота Ізмаилова сто тридесеть и седм; и состаревся, умре и приложися к людемъ своимъ.
І жылі яны ад Хавілі да Шура, які насупраць Эгіпту, калі ідзеш у Асірыю. Перад абліччам усіх братоў сваіх пасяліўся ён.
Имеаше же Ізъмаилъ житие свое, поченъши от Евила, даже до Сура, иже зрить ко Египту, идущи ко Асиряномъ. А предо всею братиею своею умеръ естъ.
А гэта радавод Ісаака, сына Абрагама. Абрагам нарадзіў Ісаака.
Сии пакъ суть родове Ісааковы, сына Авраамова, Авраам убо сплодилъ естъ Ісаака.d
І было Ісааку сорак гадоў, калі ён узяў Рэбэку, дачку Бэтуэля Арамейца з Падан-Араму, сястру Лявана Арамейца, сабе за жонку.
Тому же егда было четырдесятъ летъ, понялъ собе жену Ревеку, дщеру Вафуилеву, от Межиречия Сирскаго, сестру Лаванову.
І прасіў Ісаак ГОСПАДА пра жонку сваю, бо яна была бясплодная; і ГОСПАД быў упрошаны ім, і зачала Рэбэка, жонка ягоная.
И молился естъ Ісаакъ Господу Богу о Ревеце, жене своей, понеже неплодна бяше; и послуша его Господь Богъ, и далъ плодъ Ревеце.
І штурхаліся сыны ў нутры ейным, і яна сказала: «Калі так, дык чаму ў мяне?» І пайшла спытацца ў ГОСПАДА.
И внегда же зачала, згнеталися вкупе в животе ея детища, и рече Ревека: “Имело ли мне сице деатися? Який же ест пожиток початиа сего?” И иде вопрошати Господа.
І сказаў ГОСПАД ёй: «Два народы ў жываце тваім, і два народы выйдуць з нутра твайго; і адзін народ будзе мацнейшым за другі, і старэйшы будзе служыць малодшаму».
Отвеща же ей Господь: “Два народа суть во втробе твоей, и двои людие из живота твоего розделятся; и люди премогуть людей, и болший поработаеть меншему”.e
І споўніліся дні ейныя, каб нарадзіць, і вось, двайняты ў жываце ейным.
И вже часъ рожению был пришолъ, и се близнята во втробе ея знайдены суть.
І выйшаў першы, чырвоны, увесь, як кажух, касматы; і назвалі імя ягонае Эзаў.
Онже первый вышелъ, былъ черменъ и весь, яко кожа, косматъ, и названое естъ имя его — Ісавъ.
Потым выйшаў брат ягоны, і рука ягоная трымала пяту Эзава, і назвалі імя ягонае Якуб. А Ісааку было шэсьцьдзясят гадоў, калі яны нарадзіліся.
И скоро вторый исходяше, держа рукою за пяту брата своего, а для того прозвала его: Яковъ. В шестидесяти летехъ былъ естъ Ісаакъ, егда родишеся ему детища.f
І вырасьлі хлопчыкі, і быў Эзаў спрытным паляўнічым, чалавекам поля, а Якуб быў чалавекам рахманым, які жыў у намётах.
Сии же егда возростоша, бысть Ісавъ муж умелый к ловитве и человекъ рольи пилный; Яков же мужъ простый, живяй во станехъ.
І любіў Ісаак Эзава, бо ўпаляванае ім [было] ў вуснах ягоных; а Рэбэка любіла Якуба.
Ісаакъ любяше Ісава, понеже от лову его брашна поживаше; Ревека же миловала естъ Якова.
І варыў Якуб страву, і Эзаў прыйшоў з поля, і быў ён стомлены.
И свари Яковъ варение; к нему же егда пришол Ісавъ с поля, утрудився,
І сказаў Эзаў Якубу: «Дай мне крыху чырвонай, гэтай чырвонай [стравы], бо я стомлены». Дзеля гэтага названае імя ягонае Эдом.
и рече: «Дай ми от варения сего чермнаго, яко утомихся вельми». И для сее речи прозвано естъ имя его — Едомъ.
І сказаў Якуб: «Прадай мне сёньня першародзтва тваё».
К нему же рече Яковъ: «Продай мне перворожение свое».
І сказаў Эзаў: «Вось, я ледзь не паміраю, і на што мне гэта першародзтва?»
Отвещалъ Ісавъ: «Се умру, и что ми поможеть перворожение мое?»
І сказаў Якуб: «Прысягні мне сёньня». І той прысягнуў яму, і прадаў першародзтва сваё Якубу.
Рече Яков: «Кленися ми днесь». Клялся же пред нимъ Ісавъ и продалъ ему перворожение свое.g
І Якуб даў Эзаву хлеб і страву з сачэвіцы, і ён еў, і піў, і ўстаў, і пайшоў; і пагрэбаваў Эзаў першародзтвам.
И тако, взявъ хлеб и варение сочевици, елъ и пилъ, и отшолъ, не дбая, иже продалъ перворожение свое.
