Быццё 12 разьдзел

 

 

І сказаў ГОСПАД Абраму: «Выйдзі з зямлі тваёй і ад родзічаў тваіх, і з дому бацькі твайго ў зямлю, якую Я пакажу табе.

 

И рече Господь ко Авраму: «Изыйди от земли своея, и от родины своея, и от дому отца своего и пойди в землю, юже покажу тобе.a

І Я зраблю з цябе вялікі народ, і дабраслаўлю цябе, і ўзьвялічу імя тваё, і будзеш ты дабраславенствам.

 

И вчиню тя в люди великие, и благославлю тя, и возвеличю имя твое, и будеши благославенъ.

І Я дабраслаўлю тых, якія будуць дабраслаўляць цябе, а тых, якія будуць праклінаць цябе, Я пракляну. І будуць дабраслаўлёныя ў табе ўсе плямёны зямлі».

 

И благославлю благословящихъ тебе, и проклину проклинающих тебе; и будуть благославены о тобе вси народове земли».

І пайшоў Абрам, як загадаў яму ГОСПАД, і з ім пайшоў Лот. Абрам меў семдзясят пяць гадоў, калі выйшаў з Харану.

 

Тогда изыйде Аврамъ, якоже повелелъ былъ ему Господь;b и иде с нимъ Лотъ. Въ седмидесят и в пяти летехъ былъ естъ Аврамъ, егда выхожаше съ Харана.

І ўзяў Абрам Сарай, жонку сваю, і Лота, сына брата свайго, і ўсю маёмасьць, якую прыдбалі, і слугаў, якіх набылі ў Харане, і выйшлі, каб пайсьці ў зямлю Ханаан. І прыйшлі яны ў зямлю Ханаан.

 

И поялъ Сарай, жену свою, и Лота, сына брата своего, и все имение свое, и челядь, юже имеаша в Харане, изыйдоша, да бы вошли в землю Ханаанску.

І прайшоў Абрам гэтую зямлю аж да мясцовасьці Сыхем, аж да дубровы Марэ. А ў той зямлі [жылі] тады Хананейцы.

 

И внегда приидоша в ню, прошолъ естъ Аврамъ даже до места Сихемска и даже до долины славное. Людие же Хананейстии тогда живяху на земли той.

І зьявіўся ГОСПАД Абраму, і сказаў: «Насеньню твайму Я дам гэтую зямлю». І ён збудаваў там ахвярнік ГОСПАДУ, Які зьявіўся яму.

 

cИ явися Господь Авраму, и рече ему: «Семени твоему дамъ землю сию». И вчинилъ ту Аврамъ требникъ Господеви, явльшемуся ему, и призва имя Его.

Адтуль перайшоў ён на гару на ўсход ад Бэтэлю і паставіў намёт свой, [маючы] Бэтэль на захадзе, а Гай на ўсходзе. І там збудаваў ахвярнік ГОСПАДУ, і заклікаў імя ГОСПАДА.

 

И оттоле прииде к горе противу Вефилю, на выходъ солнца, и постави ту храмъ свой, от западу имея Вефиль и от выходу Гай. И вчинилъ теже ту требникъ Господеви, и призывалъ естъ имя Его.

І вандраваў Абрам далей, і павандраваў у Нэгеў.

 

dИ воздвижеся Аврамъ оттоле и иде к полудню.

І стаўся голад у той зямлі. І зыйшоў Абрам у Эгіпет, каб пажыць там, бо вялікі голад быў у той зямлі.

 

И стал ся естъ гладъ на земли, и внииде Аврамъ до Египту, хотяй пребыти ту, розмоглся убо былъ гладъ на земли.

І сталася, калі набліжаліся яны да Эгіпту, сказаў ён жонцы сваёй Сарай: «Вось, я ведаю, што ты жанчына прыгожая,

 

И егда приближашеся, яко вниити имелъ въ Египетъ, рече Сарай, жене своей: «Знаю, иже красна еси жена.

і станецца, калі ўбачаць цябе Эгіпцяне і скажуць: “Гэта жонка яго”, яны заб’юць мяне, а цябе пакінуць.

 

И яко узрять тебе Египтене, молвити будуть: “Жена сего естъ”, и убиють мене, и тебе живити будуть.

Дык кажы, што ты — сястра мая, каб мне было добра дзеля цябе і каб я застаўся жывы дзякуючы табе».

 

Протожъ молю ти ся: ирци ты, яко сестра моя есь, да и мне добро будеть для тебе, и соблюденъ будеть животъ мой милости ради твоея».

І сталася, калі Абрам прыйшоў у Эгіпет, убачылі Эгіпцяне, што [Сарай] вельмі прыгожая жанчына.

 

И тако, егда внииде Аврамъ во Египетъ, видели сут Египтяне жену его, иже бе красна вельми,

І ўбачылі яе князі фараона, і хвалілі яе перад фараонам. І была ўзятая жанчына ў дом фараона.

 

и поведили князи фараонови, и похвалили ю пред нимъ; и взята ест жена до дому фараонова.

А Абраму было добра дзеля яе. І сталася, што атрымаў ён авечак і валоў, і аслоў, і слугаў, і нявольніцаў, і асьліцаў, і вярблюдаў.

 

Авраму же добре чинили суть для ея, а имеаше Аврамъ овце и волы, и ослы, и рабы, и рабыне, и мулы, и вельблюды.

І наведаў ГОСПАД фараона і дом ягоны вялікімі карамі з прычыны Сарай, жонкі Абрама.

 

И мучаше Господь фараона язвами превеликими и домъ его Сарай для, жены Аврамовы.

І паклікаў фараон Абрама, і сказаў [яму]: «Што ты мне зрабіў? Чаму не сказаў мне, што яна — жонка твая?

 

Тогда позвалъ естъ фараонъ Аврама и рече ему: «Ичто сие естъ, еже учинилъ ми есь? Прочто не явилъ еси мне, яко жена твоя естъ?

Чаму ты казаў: “Яна — сястра мая”, і я ўзяў яе сабе за жонку? Вось табе жонка твая, бяры і ідзі!»

 

И для чего поведалъ есь, глаголя, иже “сестра моя естъ”? И пояхъ ю былъ собе за жену. Протожъ се жена твоя, возми ю и иди с нею».

І загадаў фараон людзям сваім, і яны выслалі [Абрама], і жонку ягоную, і ўсё, што ён меў.

 

И заповедалъ естъ фараонъ мужемъ своимъ, и проводили суть Аврама и жену его, и все, еже бе у него.