Быццё 45 разьдзел

 

 

І ня мог Язэп больш вытрываць пры ўсіх, што стаялі каля яго, і закрычаў: «Вывядзіце ўсіх людзей ад мяне!» І не застаўся ніхто пры ім, калі Язэп адкрыўся братам сваім.

 

Не можаше же далей воздержатися Іосифъ предъ многими стоящими ту, того для выслал всехъ вонъ, да бы никто чуждий при том не был, егда познавашеся з братиею своею.

І голасна заплакаў [Язэп], і пачулі Эгіпцяне, і пачуў дом фараона.

 

И воздвиже гласъ свой с плачем, еже слышали Египтяне и весь дворъ фараоновъ.

І сказаў Язэп братам сваім: «Я — Язэп! Ці бацька мой яшчэ жывы?» І не маглі браты ягоныя адказаць яму, бо яны трымцелі перад абліччам ягоным.

 

И рече братии своей: «Азъ есмъ Іосиф. Еще ли отець мой жив?» И не могоша отповедети ему братия его ни единого слова страху деля великого.

І сказаў Язэп братам сваім: «Наблізьцеся, калі ласка, да мяне». Яны наблізіліся. І ён сказаў: «Я — Язэп, брат ваш, якога вы прадалі ў Эгіпет.

 

Тогда ласкавыми словы рече к ним: «Приступите ко мне». И внегда сут ближей приступили, глагола имъ: «Азъ есмъ Іосифъ, братъ вашъ, егоже продасте до Египта.

Але цяпер не сумуйце, і няхай ня будзе жалю ў вачах вашых, што вы прадалі мяне сюды, бо дзеля захаваньня жыцьця паслаў мяне Бог перад вамі.

 

Не лекайтеся и ни обтяжуйте собе того, яко продали есте мене во страны сие, для соблюдения убо животовъ ваших послалъ мя естъ Богъ пред вами до Египта.

Бо вось, два гады голаду на зямлі, і яшчэ пяць гадоў, у якія нельга будзе ані араць, ані жаць.

 

Се две лете суть, яко почалъ гладъ быти, и еще пять лет стояти имать, в нихже не будеть оратвы ани жатвы.

І паслаў мяне Бог перад вамі, каб пакінуць з вас рэшту на зямлі і захаваць жыцьцё вашае збаўленьнем вялікім.

 

Протожъ пустил мя Богъ семо, да живи можете быти на земли и пищу имети.

І цяпер ня вы паслалі мяне сюды, але Бог, і Ён паставіў мяне як бацьку фараону і як пана ў-ва ўсім доме ягоным, і я кірую ў-ва ўсёй зямлі Эгіпецкай.

 

Не с вашего совета, но з Божией воли до Египту посланъ есмъ, и Той учинил мя во отца место фараонови и властелина всего двора его, и княземъ по всей земли Египетской.

Пасьпяшайцеся, і ўзыйдзіце да бацькі майго, і скажыце яму: “Гэтак сказаў сын твой, Язэп: "Бог паставіў мяне панам над усім Эгіптам. Прыйдзі да мяне, не марудзь.

 

Сего ради поспешите и идите ко отцу моему и речете ему: “Тако усказал к тобе сынъ твой Іосифъ: Господь Богъ вчинил мя властелиномъ надо всею землею Египетскою; приедь ко мне не медлечи

І будзеш жыць у зямлі Гашэн; і будзеш блізка каля мяне ты, і сыны твае, і сыны сыноў тваіх, і авечкі твае, і валы твае, і ўсё, што тваё.

 

и будешъ жити в земли Гесемли близко мене ты, и сынове твои, и сынове сыновъ твоих, и овце твое, и говяда твоя, и все, еже имаши;

І я буду карміць цябе там, бо яшчэ пяць гадоў голаду, каб не згалеў ты, і дом твой, і ўсё, што тваё"”.

 

и прекормлю тя ту, еще убо пять летъ гладу будеть, да не погибнешъ ты и весь дом твой, и все имение твое”.

І вось, бачаць вочы вашыя, і вочы брата майго Бэн’яміна, што вусны мае прамаўляюць да вас.

 

Се очи ваше и очи брата моего Вениамина видять, яко уста моя глаголють к вамъ.

І распавядзіце бацьку майму пра ўсю славу маю ў Эгіпце і пра ўсё, што вы бачылі; і пасьпяшайцеся, і прывядзіце бацьку майго сюды».

 

Скажите жъ отцу моему всю славу мою и все, еже видели есте во Египте. Поспешите жъ и привезите его семо».

І ўпаў ён на шыю Бэн’яміну, брату свайму, і плакаў; і Бэн’ямін плакаў на шыі ягонай.

 

И внегда обнимаше Вениамина, брата своего, припаде ко шии его и плакася над нимъ, Вениаминъ теже плакалъ, обнимая и.

І цалаваў ён усіх братоў сваіх, і плакаў над імі. І потым размаўлялі з ім браты ягоныя.

 

И целовал естъ Іосифъ всю братию свою, и плакал надъ каждым с них; они же потом смелость взяху глаголати к нему.

І пачулі вестку ў доме фараона, якая казала: «Прыйшлі браты Язэпа». І добра гэта было ў вачах фараона і ў вачах слугаў ягоных.

 

И слышано естъ и славне поведено на дворе цареви, глаголюще: «Пришли братия Іосифова». И возрадовася фараонъ и вси мужи его,

І сказаў фараон Язэпу: «Скажы братам сваім: “Зрабіце гэтак: абладуйце [збожжам] жывёлу сваю, і ідзіце, і прыйдзіце ў зямлю Ханаан,

 

и рече ко Іосифу: «Повели братии своей, глаголя: Накладите на говяда пище а идите до земли Ханаони,

і вазьміце бацьку свайго, і сем’і свае, і прыйдзіце да мяне; і я дам вам добрую зямлю Эгіпту, і вы будзеце есьці тлустасьць зямлі гэтай”.

 

и поимите оттоле отца своего и всю родину, и приедьте ко мне, и азъ дамъ вамъ от всего добра Египетъскаго, и будете ести тукъ земли».

А ты загадаеш: “Зрабіце гэтак: вазьміце сабе з зямлі Эгіпецкай вазы для дзяцей вашых і жонак вашых, і вазьміце бацьку вашага, і прыходзьце.

 

Повелелъ теже, абы взяли возы от земли Египетския, везти на них жены и дети их. «И рекни имъ, да возмуть отца своего и поспешать, тымъ борздей идуще.

І вочы вашыя няхай не шкадуюць прыладаў вашых, бо даброцьці ўсёй зямлі Эгіпецкай — для вас”».

 

И не оставляйте ничегоже от имения вашего, понеже все добро Египетъское ваше будеть».

І зрабілі так сыны Ізраіля. І даў ім Язэп вазы паводле загаду фараона, і даў ім пасілкі ў дарогу.

 

И вчинили суть сынове Ізраилевы по всему, якоже повеле имъ. И далъ естъ имъ Іосифъ возы по повелению фараонову и брашно на путь.

І ўсім, кожнаму з іх, ён даў зьмену адзеньня, а Бэн’яміну даў трыста срэбнікаў і пяць зьменаў адзеньня.

 

Каждому теже от нихъ даровалъ по двоих ризах, Вениаминови же далъ триста сребреник и пятеры ризы избранны;

А для бацькі свайго паслаў дзесяць аслоў, абладаваных даброцьцямі з Эгіпту, і дзесяць асьліцаў, абладаваных збожжам і хлебам, і ежаю для бацькі свайго на дарогу.

 

толико ж сребра и ризъ послал естъ отцу своему, и придалъ имъ десеть ословъ, да бы несли тое добро, еже дано естъ во Египте, и толико же ослиць нести жито и хлебы на пути.

І адаслаў ён братоў сваіх, і яны пайшлі. І сказаў ім: «Не сварыцеся ў дарозе».

 

И тако вырядилъ естъ братию свою, и вне[г]да отхожаху, рече к нимъ: «Не гневайтеся ж на пути».

І ўзыйшлі яны з Эгіпту, і прыйшлі ў зямлю Ханаан да Якуба, бацькі свайго.

 

Они же, вышедши изъ Египта, приидоша до земли Ханаани ко Якову, отцу своему,

І паведамілі яму, кажучы: «Яшчэ жывы Язэп, і ён кіруе ў-ва ўсёй зямлі Эгіпецкай». І не ўзварухнулася сэрца ягонае, бо ён не паверыў ім.

 

и поведаша ему, глаголюще: «Іосифъ, сынъ твой, живъ естъ и вла дееть всею землею Египетскою». Сие услышав, Яковъ яко бы от тяжкого сна пробудився, и не вероваше имъ.

І прамовілі яму ўсе словы Язэпа, якія ён прамовіў ім, і ўбачыў ён вазы, якія прыслаў Язэп, каб прывезьці яго, і ажыў дух Якуба, бацькі іхняга.

 

Они пакъ поведаху ему по ряду все, еже ся деяло. И внегда узрел возы и вся, еже былъ прислалъ, откреалъ духъ его,

І сказаў Ізраіль: «Досыць! Яшчэ жыве Язэп, сын мой! Пайду і ўбачу яго, перш, чым памру».

 

и рече: «Досыть имамъ. Понеже еще Іосифъ, сынъ мой, живъ ест, пойду и поглежу на него первей, нежели умру».