Быццё 46 разьдзел

 

 

І вырушыў Ізраіль у дарогу, і ўсё, што ў яго, і прыйшоў у Бээр-Шэву, і ахвяраваў ахвяры Богу бацькі свайго Ісаака.

 

Востав же Ізраиль,a со всим, еже имеаше, приде ко Кладезу Ротномуb и принесе ту жертвы Богу отца своего, Ісаака.

І сказаў Бог Ізраілю ў відзежы начным, і сказаў: «Якубе! Якубе!» А ён сказаў: «Вось я».

 

И слышалъ И во видении в нощи, зовуща его и глаголюща: «Якове! Якове!» Он же отповедилъ: «Се азъ».

І сказаў: «Я — Бог, Бог бацькі твайго! Ня бойся зыйсьці ў Эгіпет, бо Я зраблю цябе там народам вялікім.

 

Рече к нему Господь: «Азъ есмъ пресилный Богъ отца твоего. Не бойся сни ити во Египетъ, въ люди бо многи розмножу тя тамъ,

Я зыйду з табою ў Эгіпет, і Я, выводзячы, таксама выведу цябе [адтуль]. І Язэп паложыць руку сваю на вочы твае».

 

и Самъ ступлю с тобою, и Азъ пакы оттоле выведу тебе. Іосифъ теже возложить руце свое на очи твое.

І падняўся Якуб з Бээр-Шэвы; і павезьлі сыны Ізраіля Якуба, бацьку свайго, і дзяцей сваіх, і жонак сваіх на вазах, якія паслаў фараон, каб прывезьці яго.

 

Востав же Яковъ рано от Кладезя Ротного. И взяша и сынове его с женами и з детьми своими, и въсадиша на возы, еже послалъ был фараонъ,

І ўзялі яны статак свой і маёмасьць сваю, якую прыдбалі ў зямлі Ханаан, і прыйшлі ў Эгіпет Якуб і ўсё насеньне ягонае з ім.

 

абы привезли старца и все имение его, еже держаше в земли Ханаони;

Сыноў сваіх і сыноў сыноў сваіх з сабою, і дочак сваіх і дочак сыноў сваіх, і ўсё насеньне сваё прывёў ён з сабою ў Эгіпет.

 

и приеде до Египъта со всимъ племенемъ своимъ: сынове его и внучета, дщеры и вся родина вкупе.

І вось імёны сыноў Ізраіля, што прыйшлі ў Эгіпет: Якуб і сыны ягоныя. Першародны Якуба Рубэн.

 

Сия же суть имена сыновъ Ізраилевыхъ, еже вниидоша до Египта. Яковъ съ сынми своими, первороженный его Рувимъ.

І сыны Рубэна: Ханох і Пальлю, і Хецрон, і Кармі.

 

Сынове Рувимови: Енохъ и Фаллав, Есромъ и Хармей.

І сыны Сымона: Емуэль і Ямін, і Агад, і Якін, і Цахар, і Шаўль, сын Хананейкі.

 

Сынове Симеонови: Ямуиль и Яминъ, Ямей и Аходъ, Яхинъ и Саревъ, и Саулъ, сынъ Хананеанки.

І сыны Левія: Гершон, Кегат і Мэрары.

 

Сынове пак Леввиевы: Герсонъ, и Каатъ, и Мерари.

А сыны Юды: Ер, і Анан, і Шэля, і Пэрэс, і Зарах. І памерлі Ер і Анан у зямлі Ханаан. І былі сыны Пэрэса: Хецрон і Хамуль.

 

Сынове Іудови: Геръ и Онанъ, Селлай и Фаресъ, и Зара; умре же Геръ и Онанъ в земли Хананейской. И быша Фаресови сынове: Езромъ и Амуиль.

І сыны Ісахара: Тола і Пува, і Ёў, і Шымрон.

 

Сынове Изахарови: Фоля и Яфуа, Евавъ и Семрон.

І сыны Завулёна: Сэрэд, і Элён, і Яхлеэль.

 

Сынове Завулонови: Саретъ, и Хелонъ, и Ягеляль.

Гэта сыны Леі, якіх яна нарадзіла Якубу ў Падан-Араме, і [яшчэ] Дзіну, дачку ягоную. Усіх душаў сыноў ягоных і дочак ягоных — трыццаць тры.

 

Сии сутъ сынове Лиины, еже породила в Межиречии Сирскомъ, съ Диною, дщерою своею. Всех душъ сыновъ ее и дщеръ тридесеть и три.

І сыны Гада: Цыф’ён і Хагі, Шуні і Эцбон, Еры і Ароды, і Ар’элі.

 

Сынове Гадови: Сефонъ и Аггей, Езевонъ и Суней, Верей и Ардей, и Арелей.

А сыны Асэра: Імна, і Ішва, і Ішві і Бэрыя, і Сэрах, сястра іхняя. А сыны Бэрыі: Хевер і Малхіэль.

 

Сынове Асеровы: Енинан и Ешуга, Есуй и Берия, и Сарра, сестра их. Сынове Бериины: Геверъ и Мелхоль.

Гэта сыны Зільпы, якую даў Ляван Леі, дачцэ сваёй. Яна нарадзіла іх Якубу шаснаццаць душаў.

 

То суть сынове Зелфины, юже далъ былъ Лаванъ Лии, дщере своей. И сихъ сплодил Яковъ душъ шестьнадесет.

Сыны Рахелі, жонкі Якуба: Язэп і Бэн’ямін.

 

Сынове Рахилины, жены Яковлевы: Іосиф и Вениаминъ.

І нарадзіліся ў Язэпа ў зямлі Эгіпецкай Манаса і Эфраім, якіх нарадзіла яму Аснат, дачка Паты-Пэра, сьвятара з Ону.

 

Іосифови же родишеся сыны в земли Египетской, ихже породила ему Асененъ, дщера Путирфиева, жреца Елиополскаго: Манасей и Ефраимъ.

А сыны Бэн’яміна: Бэла і Бэкер, і Ашбэль, Гера і Нааман, Эхі і Рош, Мупім і Хупім, і Ард.

 

Сынове Вениаминови: Белай и Вехоръ, Азвель и Ера, Наманъ и Ехрий, Етросъ и Росъ, Мофинъ и Офинъ, и Аредъ.

Гэта сыны Рахелі, якіх яна нарадзіла Якубу, усіх душаў — чатырнаццаць.

 

Сии суть сынове Рахилины, еже сплодилъ Яковъ, душъ четыренадесять.

А сыны Дана: Хушым.

 

Сынове Дановы: Гузанъ.

Сыны Нэфталі: Яхцээль і Гуні, і Ецэр, і Шылем.

 

Сынове Нефталимовы: Язель и Гуней, Есеръ и Салем.

Гэта сыны Більгі, якую даў Ляван дачцэ сваёй Рахелі. Яна нарадзіла іх Якубу, усіх душаў — сем.

 

То суть сынове Валы, юже далъ былъ Лаванъ Рахили, дщере своей; и сихъ сплодилъ Яковъ всехъ душъ седмеро.

Усяго душаў, што прыйшлі з Якубам у Эгіпет, якія выйшлі са сьцёгнаў ягоных, акрамя жонак сыноў Якуба, усіх душаў — шэсьцьдзясят шэсьць.

 

Всехъ пакъ людей, ониже вошли суть съ Яковомъ до Египту и вышли з бедръ его, окроме женъ сынов его, было ест шестьдесятъ и шесть.

А сыноў Язэпа, якія нарадзіліся яму ў Эгіпце, — дзьве душы. Усяго душаў з дому Якуба прыйшло ў Эгіпет семдзясят.

 

Сынове пакъ Іосифовы, еже родишеся ему в земли Египетской, были суть два. Всих же душъ дому Яковлева, еже увошли до Египта, было естъ седмъдесятъ.c

І паслаў ён Юду перад сабою да Язэпа, каб той скіраваў аблічча яго на Гашэн. І прыйшлі ў зямлю Гашэн.

 

И посла Яковъ Іуду предъ собою ко Іосифу въ Египетъ возвестити ему, да бы стретилъ его въ Есене.

І запрог Язэп калясьніцу сваю, і ўзыйшоў насустрач Ізраілю, бацьку свайму, у Гашэн, і паказаўся яму, і ўпаў на шыю ягоную, і плакаў на шыі ягонай зноў.

 

И внегда приехалъ к нему,d запряже Іосифъ возъ свой и еде во стретение отцу своему на то место. И узревъ и, палъ естъ на шии его и, обнимаяся с нимъ, плакалъ.

І сказаў Ізраіль Язэпу: «Магу паміраць я гэтым разам, як убачыў аблічча тваё, бо ты яшчэ жывы».

 

И рече отець ко Іосифу: «Вже с веселиемъ умру, понеже видехъ лице твое; и наместком тебе оставляю по собе».

І сказаў Язэп братам сваім і дому бацькі свайго: «Я пайду і паведамлю фараону, і скажу яму: “Браты мае і дом бацькі майго, якія былі ў зямлі Ханаан, прыйшлі да мяне.

 

Рече же Іосифъ ко братии своей и ко всему дому отца своего: «Поеду и возвещу фараонови, глаголя: Се братия моя и домъ отца моего, ониже живяху в земли Ханаони, приехали ко мне;

Гэтыя людзі — пастухі авечак, бо яны гадавалі статак. І авечак сваіх, і валоў сваіх, і ўсё, што ў іх, яны прывялі”.

 

и суть мужи пастыреве овець, и дело их около кормления скоту; протожъ говяда своя и скотъ, и все имение свое припровадили с собою.

І станецца, калі фараон пакліча вас і скажа: “Які занятак ваш?”,

 

Егда бы пакъ позвалъ васъ и спытал, что естъ дело ваше,

вы скажаце: “Гадавалі статак слугі твае з маленства нашага і дагэтуль, і мы, і бацькі нашыя”, каб вы пасяліліся ў зямлі Гашэн, бо брыдзяцца Эгіпцяне кожным пастухом авечак».

 

откажите: “Мужи пастыре есмо, раби твои, от младости своея даже и до тыхъ часовъ мы и отцеве наши”. Сие же речете, абы есте могли жити в земли Гесемли, понеже гнушаются Египтяне всеми пастухами овець».