Быццё 46 разьдзел

 

 

І крануўся Ізраель у дарогу, і ўсе што ў яго было, і прыбыў да Бэер Шэвы, і аброк аброкі Богу айца свайго Ісака.

 

Востав же Ізраиль,a со всим, еже имеаше, приде ко Кладезу Ротномуb и принесе ту жертвы Богу отца своего, Ісаака.

І сказаў Бог Ізраелю ў відзені ночнай, і сказаў: «Якаве! Якаве!» Ён сказаў: «Во я».

 

И слышалъ И во видении в нощи, зовуща его и глаголюща: «Якове! Якове!» Он же отповедилъ: «Се азъ».

І сказаў: «Я Бог айца твайго, ня бойся зыйсьці да Ягіпту, бо ў народ вялікі ўчыню цябе там;

 

Рече к нему Господь: «Азъ есмъ пресилный Богъ отца твоего. Не бойся сни ити во Египетъ, въ люди бо многи розмножу тя тамъ,

Я зыйду з табою да Ягіпту, Я й узьвяду, таксама ўзьвяду цябе назад. І Язэп паложа руку сваю на вочы твае».

 

и Самъ ступлю с тобою, и Азъ пакы оттоле выведу тебе. Іосифъ теже возложить руце свое на очи твое.

І падняўся Якаў з Бэер Шэвы; і ўзялі сынове Ізраелявы Якава, айца свайго, і дзецяняты свае, і жонкі свае ў калёсах, каторыя паслаў Фараон узяць яго.

 

Востав же Яковъ рано от Кладезя Ротного. И взяша и сынове его с женами и з детьми своими, и въсадиша на возы, еже послалъ был фараонъ,

І ўзнялі яны статак свой і прыдбаньне свае, каторае прыдбалі ў зямлі Канаанскай, і прышлі да Ягіпту, — Якаў і ўсе насеньне ягонае зь ім.

 

абы привезли старца и все имение его, еже держаше в земли Ханаони;

Сыноў сваіх і сыноў сыноў сваіх із сабою, і дачкі свае і дачкі сыноў сваіх, і ўсе насеньне свае прывёў ён із сабою да Ягіпту.

 

и приеде до Египъта со всимъ племенемъ своимъ: сынове его и внучета, дщеры и вся родина вкупе.

І во ймёны сыноў Ізраелявых, што прышлі да Ягіпту: Якаў а сынове ягоныя. Першародны Якаваў Рувін.

 

Сия же суть имена сыновъ Ізраилевыхъ, еже вниидоша до Египта. Яковъ съ сынми своими, первороженный его Рувимъ.

І сыны Рувіновы: Ганох, Фалу, Гэцрон, Хармі.

 

Сынове Рувимови: Енохъ и Фаллав, Есромъ и Хармей.

І сынове Сымонавы: Емуель а Ямін а Огад а Яхін а Цогар а Саўла, сын Канаанянкі.

 

Сынове Симеонови: Ямуиль и Яминъ, Ямей и Аходъ, Яхинъ и Саревъ, и Саулъ, сынъ Хананеанки.

І сыны Левавы: Ґершон, Кагаф а Мерары.

 

Сынове пак Леввиевы: Герсонъ, и Каатъ, и Мерари.

Сынове Юдавы: Ір а Онан а Шэла а Фарэс а Зара; і памерлі Ір а Онан у зямлі Канаанскай. І былі сыны Фарэсавы: Гэцрон а Гамул.

 

Сынове Іудови: Геръ и Онанъ, Селлай и Фаресъ, и Зара; умре же Геръ и Онанъ в земли Хананейской. И быша Фаресови сынове: Езромъ и Амуиль.

І сыны Іссасхаровы: Фола а Фува, Ёў а Шымрон.

 

Сынове Изахарови: Фоля и Яфуа, Евавъ и Семрон.

І сыны Завулонавы: Сэрэд а Елон а Яглеель.

 

Сынове Завулонови: Саретъ, и Хелонъ, и Ягеляль.

Гэта сынове Лііны, каторых яна нарадзіла Якаву ў Падан-Араме, і Дыну, дачку ягоную. Усіх душаў сыноў ягоных і дачок ягоных — трыццаць тры.

 

Сии сутъ сынове Лиины, еже породила в Межиречии Сирскомъ, съ Диною, дщерою своею. Всех душъ сыновъ ее и дщеръ тридесеть и три.

І сынове Ґадавы: Цыфён а Гаґґі, Шуні а Эцбон, Еры а Ароды а Арэлі.

 

Сынове Гадови: Сефонъ и Аггей, Езевонъ и Суней, Верей и Ардей, и Арелей.

І сынове Ашэравы: Імна а Ішва а Ішві а Брыя, і Сэрах, сястра іхная. І сыны Брыявы: Гэвер а Малхіель.

 

Сынове Асеровы: Енинан и Ешуга, Есуй и Берия, и Сарра, сестра их. Сынове Бериины: Геверъ и Мелхоль.

Гэта сынове Зэльфіны, каторую даў Лаван Ліі, дачцэ сваёй, яна нарадзіла іх Якаву шаснанцаць душаў.

 

То суть сынове Зелфины, юже далъ былъ Лаванъ Лии, дщере своей. И сихъ сплодил Яковъ душъ шестьнадесет.

Сыны Рахіліны, жонкі Якававае: Язэп а Венямін.

 

Сынове Рахилины, жены Яковлевы: Іосиф и Вениаминъ.

І радзіліся ў Язэпа ў зямлі Ягіпецкай Манас а Яхрэм, каторых нарадзіла яму Асэнеф, дачка Потыфера, сьвятара Она.

 

Іосифови же родишеся сыны в земли Египетской, ихже породила ему Асененъ, дщера Путирфиева, жреца Елиополскаго: Манасей и Ефраимъ.

Сынове Веняміновы: Бела а Бехер а Ашбел, Ґера а Нааман, Эгі а Рош, Мупім а Гупім а Ард.

 

Сынове Вениаминови: Белай и Вехоръ, Азвель и Ера, Наманъ и Ехрий, Етросъ и Росъ, Мофинъ и Офинъ, и Аредъ.

Гэта сынове Рахіліны, каторыя нарадзіліся ў Якава, усіх душаў чатырнанцаць.

 

Сии суть сынове Рахилины, еже сплодилъ Яковъ, душъ четыренадесять.

І сыны Данавы: Гушым.

 

Сынове Дановы: Гузанъ.

Сыны Неффалімовы: Ягцэель а Ґуні а Ецэр а Шылем.

 

Сынове Нефталимовы: Язель и Гуней, Есеръ и Салем.

Гэта сынове Валіны, каторую даў Лаван дачцэ сваёй Рахілі. Яна нарадзіла гэтых Якаву, усіх душаў сем.

 

То суть сынове Валы, юже далъ былъ Лаванъ Рахили, дщере своей; и сихъ сплодилъ Яковъ всехъ душъ седмеро.

Усіх душаў, што прышлі зь Якавам да Ягіпту, каторыя вышлі ізь сьцёгнаў ягоных, апрача жонак сыноў Якававых, усяго шасьцьдзясят шэсьць душаў.

 

Всехъ пакъ людей, ониже вошли суть съ Яковомъ до Египту и вышли з бедръ его, окроме женъ сынов его, было ест шестьдесятъ и шесть.

І сыноў Язэпавых, каторыя нарадзіліся яму ў Ягіпце, дзьве душы. Усіх душаў дому Якававага, што прышлі да Ягіпту, семдзясят.

 

Сынове пакъ Іосифовы, еже родишеся ему в земли Египетской, были суть два. Всих же душъ дому Яковлева, еже увошли до Египта, было естъ седмъдесятъ.c

І Юду паслаў ён перад сабою да Язэпа, каб ён ськіраваў яго да Ґошэн. І прышлі да зямлі Ґошэн.

 

И посла Яковъ Іуду предъ собою ко Іосифу въ Египетъ возвестити ему, да бы стретилъ его въ Есене.

І запрог Язэп цялежкі свае, і ўзыйшоў напярэймы Ізраелю, айцу свайму, да Ґошэн, і абачыў яго, і паў на шыю ягоную, і плакаў на шыі ягонай ізноў.

 

И внегда приехалъ к нему,d запряже Іосифъ возъ свой и еде во стретение отцу своему на то место. И узревъ и, палъ естъ на шии его и, обнимаяся с нимъ, плакалъ.

І сказаў Ізраель Язэпу: «Памру я гэтым разам, абачыўшы від твой, бо ты яшчэ жывы».

 

И рече отець ко Іосифу: «Вже с веселиемъ умру, понеже видехъ лице твое; и наместком тебе оставляю по собе».

І сказаў Язэп братом сваім і дому айца свайго: «Я ўзыйду, паведамлю Фараону і скажу яму: "Браты мае і дом айца майго, каторыя былі ў зямлі Канаанскай, прышлі да мяне.

 

Рече же Іосифъ ко братии своей и ко всему дому отца своего: «Поеду и возвещу фараонови, глаголя: Се братия моя и домъ отца моего, ониже живяху в земли Ханаони, приехали ко мне;

Гэта людзі пастухі авец, бо яны дзяржалі статак, і драбны й буйны статак у іх, і ўсе, што ў іх, прывялі яны".

 

и суть мужи пастыреве овець, и дело их около кормления скоту; протожъ говяда своя и скотъ, и все имение свое припровадили с собою.

І будзе: як Фараон гукнець вас і скажа: "Які занятак ваш?"

 

Егда бы пакъ позвалъ васъ и спытал, что естъ дело ваше,

То вы скажыце: "Собсьнікамі статку былі слугі твае, з маленства нашага дагэтуль, і мы, і бацькі нашы", каб вы асяліліся ў зямлі Ґошэн. Бо брыда Ягіпту кажны пастух авец».

 

откажите: “Мужи пастыре есмо, раби твои, от младости своея даже и до тыхъ часовъ мы и отцеве наши”. Сие же речете, абы есте могли жити в земли Гесемли, понеже гнушаются Египтяне всеми пастухами овець».