Быццё 33 разьдзел

 

 

І ўзьняў Якаў вочы свае, і абачыў, і во, Ісаў прышоў, і зь ім чатырыста чалавекаў. І падзяліў дзеці да Ліі а да Рахілі а да дзьвюх нявольніцаў.

 

Воздвиже пакъ Яковъ очи свое и виде: се Ісавъ, братъ его, идяше и с ним четыреста мужевъ. И разлучилъ есъ сыны Лиины и Рахилина и обудву меншиць.

І пастанавіў нявольніцы а дзеці іхныя першымі, а Лію а дзеці ейныя за імі, а Рахіль а Язэпа за імі.

 

И поставилъ обедве меншице и сыны их напереде, Лию пакъ и сыны ея по нихъ в другомъ месте; Рахиль же и Іосифа, сына ея, назаде всехъ.

А ён перайшоў перад імі, і пакланіўся да зямлі сем разоў пакуль дабліжыўся да брата свайго.

 

Самъ пакъ вышедъ пред ними, поклонился до земли седмижды, дондеже приближался братъ его.

І пабег Ісаў яму наўпярэймы, і абняў яго, і паў на шыю яму, і цалаваў яго, і плакалі.

 

И тако бежай Ісавъ во стретение брата своего, и обнявъ, поцалова и, и припадъ ко шии его, плакася велми.

І ўзьняў вочы свае, і абачыў жанкі а дзеці, і сказаў: «Хто гэтыя ў цябе?» І сказаў: «Дзеці, каторымі Бог падараваў з ласкі слугу твайго».

 

Позревъ же очима своима и виде жены Якововы и дети ихъ, и рече: «Что сезде хотять сии и чие суть?» Отповедел Яковъ: «Дети суть, еже далъ естъ Богъ рабу твоему».

І дабліжыліся нявольніцы самы а дзеці іхныя, і пакланіліся.

 

И приближившися, меншице з детми своими поклонишеся ему.

І дабліжылася таксама Лія а дзеці ейныя, і пакланіліся. А потым дабліжыліся Язэп а Рахіль, і пакланіліся.

 

Приступи теже и Лия со сынми своими и поклонися Ісаву. Потомъ пакъ напоследы прииде Іосифъ и Рахиль и поклонишеся ему.

І сказаў: «Што ў цябе ўвесь табар гэты, каторы я стрэў?» І сказаў: «Каб знайсьці ласку ў ваччу спадара майго».

 

И рече Ісавъ: «Чия суть стада тая, еже стретохъ?» Отвеща Яковъ: «Да быхъ знашолъ ласку пред очима твоима, господине мой».

І сказаў Ісаў: «Ёсьць у мяне шмат, браце мой, няхай будзе табе, што ў цябе».

 

Тогда рече Ісавъ: «Имаю множество их, брате мой; да будуть твоя тобе».

І сказаў Якаў: «Не, я малю цябе, калі ж я знайшоў ласку ў ваччу тваім, і прымі дар мой з рукі мае; бо я, абачыўшы від твой, быццам абачыў від Божы, і ты ласкава прыняў мяне.

 

Рече к нему Яковъ: «Не чини того, молю ти ся, господине мой; знайдох ли милость предъ тобою, приими ныне дарокъ сей от руку моихъ.a Такъ убо радъ узрелъ есми лице твое, яко быхъ виделъ лице Божие.

Прымі дабраславенства мае, каторае я прывёў табе; бо Бог абдараваў мяне ласкаю, і затым што ёсьць у мяне ўсе». І ён упрасіў яго і тый узяў.

 

Слютуйся надо мною и приими дары со благославениемъ, еже послахъ к тобе, имиже помилова мя Господь Богъ, даяй все». И тако для нужди братовы принявъ Ісавъ дары

І сказаў: «Кранімася ў дарогу; і пайдзіма, і я буду йсьці перад табою».

 

и рече: «Поедмы жъ посполу и буду товаришемъ пути твоего».

І сказаў яму: «Спадар мой ведае, што дзеці кунежныя, а драбны й буйны статак у мяне сьсець; калі пагнаць іх адзін дзень, дык паздыхаюць усі статкі.

 

Отвеща Яковъ, глаголя: «Видиши, господине мой, яко дети имамъ млады. Овци теже и кравы, иже со мною телны суть, пожену ли ихъ скоро путемъ, то помруть единого дня вси стада.

Няхай спадар мой пярэйдзе сьпераду слугі свайго, а я павяду памалу, подле ходу гэтае працы, каторая перад імною, і подле ходу дзяцей, пакуль прыду да спадара свайго да Сэіру».

 

Сего для поедь ты, господине мой, предъ рабомъ своимъ, азъ же полегъку наследовати тебе буду по силе детей моихъ даже и прииду за господиномъ моимъ до Сеира».

І сказаў Ісаў: «Пакіну ж я з табою зь люду, што пры імне». І сказаў: «Нашто гэта? абы імне знайсьці ласку ў ваччу спадара майго».

 

Рече к нему Ісавъ: «Молю ти ся, да оставлю неколико от мужей сихъ, еже со мною суть, и да проводять тебе путемъ, по немже идеши». Отвеща ему Яков: «Не естъ потреба, толико того потебую, да быхъ знашолъ ласку предъ лицемъ твоимъ, господина моего».

І зьвярнуўся таго дня Ісаў дарогаю сваёй да Сэіру.

 

Тогда навратился естъ Ісавъ путемъ своимъ, имже былъ пришолъ до Сеира.

А Якаў крануўся да Сукоф і пабудаваў сабе дом, а статку свайму парабіў буды. Затым ён назваў імя месца Сукоф.

 

Яков же прииде до Сохота, игдеже поставил собе храмину и розбилъ шатры. И назвалъ имя месту тому — Сохотъ, то естъ «станы».

І прышоў Якаў у супакою да места Сыхем, каторае ў зямлі Канаанскай, як прышоў з Падан-Араму, і лёг табарам перад местам.

 

И пошолъ оттоле в Салимъ, градъ Сихемъский, иже ест в земли Ханаони, внегда убо навратился был з Межиречия Сирскаго и живяше пред градом,

І купіў часьць поля ў сыноў Гаморавых, айца Сыхемавага, за сто кесытаў (манэтаў), на каторым пастанавіў будан свой.

 

купил часть поля от сынов Геморовых, отца Сихемова, за сто овець,

І пастанавіў там аброчнік; і назваў яго: Магутны Бог Ізраеляў.

 

на немже розбилъ шатры и вделал требник. И призва ту имя пресилнаго Бога Ізраилева.