Быццё 40 разьдзел
Быццё
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І было просьле гэтых прыгодаў: ізграшылі чашнік караля Ягіпецкага і тый пякар перад спадаром сваім, перад каралём Ягіпецкім.
Бысть же по семъ, пригодилося естъ, проступили суть два врядники — подчаший царя Египетскаго и пекарь — предъ господиномъ своимъ.
І загневаўся Фараон на двух легчанцоў сваіх — на князя чашнікаў а на князя пекароў;
И раз[г]невался на них фараон,a понеже единъ былъ старейшим надъ подчашими, а другий надъ пекари,
І аддаў іх да дому нагляду начэльніка старожы, у вязьніцу, месца, ідзе Язэп быў там вязьням.
и воверже ихъ в темницу ко старейшине воевъ, в нейже былъ окованъ Іосифъ.
І прызначыў начэльнік старожы Язэпа да іх, і ён служыў ім. І былі яны шмат дзён пад старожаю.
Тогда стражъ темнице подалъ ихъ Іосифови, онже и служаше имъ. И до некоего часу седеху посполу в темници.
І сьнілі яны абодва, кажны свой сон, аднае ночы, кажны подле зьясьненьня сну ягонага, чашнік а пякар, каторы ў караля ягіпецкага, каторыя былі вязьні ў доме вязьнічным.
И видеста оба сонъ нощи единое подлуг выкладу, годного имъ.
І прышоў да іх Язэп нараніцы, абачыў іх, і во, яны смутныя.
До них же егда пришолъ Іосифъ рано и виделъ е смутны,
І папытаўся ён у легчанцоў фараонавых, што былі пад старожаю зь ім у доме спадара ягонага, кажучы: «Чаму ў вас сядні благія віды?»
пытался их, глаголя: «Прочто смутнейша суть днесь лица ваша, нежели иногды?»
І сказалі яны яму: «Сонмы сьнілі, а зьясьніць няма каму». І сказаў ім Язэп: «Ці ня ў Бога зьясьненьне? паведайце імне».
Они же рекоша: «Сонъ видехомъ, и несть, кто бы и намъ выложилъ». Рече к нимъ Іосифъ: «Божие ест выкладание сновъ. Поведте ми, что есте видели».
І паведаў князь чашнікаў сон свой Язэпу, і сказаў яму: «У маім сьне, і вось, вінное сьцябло перад імною.
И поведаше первей старейшина подчаших сонъ свой: «Виделъ есми, ано предо мною винный корень,
І на сьцябле тры галузы. Яно быццам разьвівалася, расквіло яно, насьпелі гранкі ягадаў.
на немже были три леторасти росли помалу у пупышкы, и потомъ, отцвивши, грозновие ко зрелости принесли;
І чара фараонава ў руццэ ў мяне. Я ўзяў ягадаў, выціснуў іх у чару фараонаву, і падаў чару ў руку Фараону».
чаша теже фараонова в руце моей. Тогда набрахъ грозновия и давихъ в чашу, юже держахъ, и подавах пити фараонови».
І сказаў яму Язэп: «Во, зьясьненьне яго: тры галузы тры дні яны.
Отвеща Іосифъ: «Сей естъ выкладъ сну твоего: три леторасли — три еще дневе суть,
За тры дні падыйме Фараон галаву тваю, і зьверне цябе на месца твае, і ты падасі Фараону ў руку ягоную, як зараджана ўперад, як ты быў чашнікам ягоным.
по нихже воспомянеть фараонъ на службу твою и поставить тебе во вряде твоемъ первомъ, и будеши ему подавати чашу по вряду своем, якоже прежде обычай чинити имелъ.
І калі б ты ўспомнеў мяне, як будзеш мецца добра; і зрабі ж імне ласку, учыні менку празь мяне Фараону, і вывядзі мяне з гэтага дому;
Толико, молю ти ся, воспомяни на мя, егда добро тобе будеть, и вчини надо мною милость и понукни фараонови обо мне, да повелить выпустити мене с темници сее,
Бо я крадзьма ўкрадзены ізь зямлі Гэбрэяў, дый таксама тут нічога не зрабіў, за што б пасадзіць мяне ў вязьніцу».
понеже татбою взяша мя из земли Еврейское и ныне без вины до темнице всаженъ есмъ».
І пабачыў князь пекароў, што добра зьясьніў, і сказаў Язэпу: «Я таксама сьніў, і во, тры сутнікі плеценыя на галаве ў мяне.
Слышав же старейшина пекарескъ, яко мудре выложилъ сонъ Іосифъ, рече: «Мне ся видело во сне: се три коши муки держахъ на главе своей,
І ў сутніку верхнім із усялякае ежы Фараонавае ўменьня пякарскага; і птуства ела іх із сутніка на галаве маёй».
и во единомъ коши, иже бе верху всехъ, мнехъ в немъ нести от всехъ покаръмовъ, еже ся делають ремесломъ пекарским, и птици небесные ядяху от него».
І адказаў Язэп, і сказаў: «Во зьясьненьне яго: тры сутнікі — гэта тры дні;
Отвеща Іосифъ, глаголя: «Сей выкладъ естъ сну твоего: три коши сут еще три дни,
І за тры дні падыйме Фараон галаву зь цябе, і засіле цябе на дзерве; і паесьць птуства цела твае зь цябе».
опосле ихъ отойметь фараонъ главу твою и повесит тя на древе, и будут ясти птици мясо твое»
І было на трэйці дзень, дзень нараджэньня Фараона: і справіў ён чэсьць усім слугам сваім, і падняў галаву князя чашнікаў і галаву князя пекароў, сярод слугаў сваіх;
Потом дня третиего был памятный день рожества фараонова, и вчинил пиръ велик отроком своим; и помянул на пиру подчашего и пекаря, врядниковъ своих;
І зьвярнуў князя чашнікаў на ягонае месца чашніка, і ён падаў чару ў руку Фараону.
и навернул единого на место его — подавать пити собе,
А князя пекароў засіліў, як зьясьніў ім Язэп.
а другаго повесил на древе, якоже глагола Іосиф.
І ня ўспомнеў князь чашнікаў Язэпа, забыўся яго.
И запомянул подчаший Іосифа, егда ему добро бе.
