Быццё 9 разьдзел

 

 

І дабраславіў Бог Ноя а сыноў ягоных, і сказаў ім: «Пладзіцеся а множчася а напаўняйце зямлю.

 

И благославил естъ Господь Ноя и сыновъ его, и рече к нимъ: «Ростите жъ, и множтеся и наполните землю;

І боязьнь вас, і дрыжэньне перад вамі будзе ў вусёй жывёле зямлі, і ўсёй птушцы нябёснай, у вусім, што кратаецца па зямлі, і ў вусёй рыбе морскай; у вашыя рукі адданы яны.

 

страх же вашъ и гроза да будеть на всехъ зверехъ земских и на всехъ птицах небесных со всими животными, пресмыкающимися по земли; все рыбы морские в руце ваше даны суть;

Усе, што кратаецца, што жывець, будзе вам на емя; як зяленіва траўнае даў Я вам усе.

 

и все, еже движется и живо есть, будеть вам в покармъ; яко былие зеленое предахъ вамъ вся;

Толькі цела з душою, крыві ягонага, ня ежча.

 

толико мяса съ кровию не ежте,

Я ж спаганю й кроў душаў вашых, спаганю ад усялякае жывёлы, і ад рукі людзіны, ад рукі брата ягонага спаганю душу людзіны.

 

крови убо душъ ваших возыщу от руку всех зверей и от руку человечиих, от руку мужа и от руку брата его возыщу души человечии;

Хто разальлець кроў чалавека, таго кроў разальлецца чалавекам; бо на абраз Божы ўчыніў чалавека.

 

кто бы когда вылилъ кровь человечию, вылита будеть кровь его, по образу убо Божиему созданъ естъ человекъ;

І вы пладзіцеся а множчася: ройцеся на зямлі і множчася на ёй».

 

вы же ростите и множитеся, и вниидите на землю и наполните ю».

І казаў Бог Ною а сыном ягоным ізь ім, кажучы:

 

Сие теже рече Господь Бог к Ноеви и к сыномъ его с нимъ:

«І Я, вось, Я, пастанаўлю змову Сваю з вамі а з патомствам вашым па вас,

 

«Се Азъ поставлю завет Мой с вами и с семенемъ вашимъ по васъ,

І з усялякаю істаю дыхаючаю, каторая з вамі, з птуствам, із статкам, і з усёй жывёлаю земнаю, каторая ў вас, — з усімі, што вышлі з карабля, з усёй жывёлаю зямлі:

 

и со всею душею живою, еже с вами естъ, тако во птицахъ, яко и во зверехъ и во скотехъ земли, со всеми, еже вышли суть с ковчега;

І пастанаўлю змову Сваю з вамі, і ня будзе болей выцята ўсялякае цела водамі патопы, і ня будзе ўжо патопы на зьнішчэньне зямлі».

 

поставлю заветъ Мой с вами, и не будеть загубена к тому всяка плоть водами потопными и ниже будеть напотомъ поводь, погубляющи всю землю.

І сказаў Бог: «Во знак змовы, каторую Я даю меж Імною і меж вамі, і меж усялякаю істаю дыхаючаю, каторая з вамі, на роды вечныя.

 

И рече Богъ: То естъ знамя завета, еже полагаю межи Мною и вами и всякою душею живою, иже с вами естъ, в роды вечныя:

Вясёлку Сваю даў Я ў болцы, і будзе яна знакам змовы меж Імною і меж зямлёю.

 

дугу Мою поставлю на облацех не бес ных, и будеть во знамение миру межи Мною и землею.

І будзе, як Я навяду хмарную болку на зямлю, і відаць будзе вясёлка ў болцы:

 

И егда повлеку облаками небо, явится дуга Моя на облацехъ,

І Я ўспомню змову Сваю, каторая меж Імною і меж вамі, і меж усялякай істаю дыхаючаю ў усялякім целе; і наперад ня будуць воды патопаю на зьнішчэньне ўсяго цела.

 

и воспомяну на заветъ Мой, еже учинихъ с вами и со всякою душею живою, обживающею тело, и не будуть более воды потопа на скажение всякое плоти.

І будзе вясёлка ў болцы, і Я ўбачу яе, каб успомнець змову вечную меж Бога й меж усякае душы жывое ў вусякім целе, каторая на зямлі».

 

И будеть дуга Моя на облацехъ, и погледевъ на ню, роспоминатися буду на заветъ Свой вечный, еже завещано естъ посреди Богомъ и посреди кажною душею живою всякое плоти, еже естъ на земли».

І сказаў Бог Ною: «Во знак змовы, каторую Я пастанавіў меж Сабою і меж усякім целам, каторае на зямлі».

 

И рече паки Господь Богъ к Ноеви, глаголя: «Сее естъ знамя завета Моего, еже поставихъ межи Собою и всякою плотию, иже пребываеть на земли».

І былі сыны Ноевы, што вышлі з карабля: Сэм, Хам а Яфэт. А Хам, — ён ацец Канаанаў.

 

Были же суть сынове Ноевы, вышедшии с нимъ с ковчега, Симъ, Хамъ и Яфетъ. Хамъ пакъ, той естъ отець Ханаанескъ.

Трох гэтых сыноў Ноевых, і ад гэтых пашырыліся па ўсёй зямлі.

 

Три сии суть сынове Ноевы, и от них роспложено естъ все поколение людьское по всей земли.

І пачаў Ной быць ралейнікам, і пасадзіў віно.

 

И нача Ное мужъ орати и делати землю, и насадилъ виноградъ;

І выпіў ён ізь віна, і ўпіўся, і загаліўся сярод будана свайго.

 

и пилъ вино, и впилъся, и обнажився, лежалъ в дому своемъ.

І абачыў Хам, ацец Канаанаў, голасьць айца свайго, і расказаў двум братом сваім вонках.

 

Сие внегда узрелъ естъ Хамъ, отець Ханаанескъ, срамоту отца своего, яко обнаженъ бе, поведилъ обема братома своима.

І ўзяў Сэм а Яфэт адзежыну, і палажылі яе на плечы абодвых, і пайшлі задам, і накрылі голасьць айца свайго; віды іхныя былі аберненыя назад, і голасьці айца свайго ня бачылі.

 

И вземши Симъ и Яфетъ плащъ на оба рамена своя, и идуще опаки, прикрыли суть наготу отца своего; лица же ихъ быша отврачена и срамоты отцевы не видели суть.

І прачхнуўся Ной ад віна свайго, і даведаўся, што ўчыніў над ім сын ягоны малы;

 

И прочутивъ Ное и стрезвевъ от вина, егда доведался естъ, что учинилъ ему сынъ его менъший,

І сказаў: «Пракляты Канаан, слуга слугаў будзе ён у братоў сваіх».

 

и рече: «Проклятъ буди Хамъ! рабъ рабомъ будеть братии своей».

І сказаў: «Дабраславёны СПАДАР Бог Сэмаў; і будзе Канаан слугою яму.

 

И рече паки: «Благославенъ Господь, Богъ Симовъ, и будеть Хамъ рабъ его.

Няхай пашыра Бог Яфэта, і будзе жыць ён у буданох Сэмавых; і будзе Канаан слугою яму».

 

Да розширить Богъ Яфета и да вселиться во станы Симовы, и будеть Хамъ рабом в него».

І жыў Ной просьле патопы трыста пяцьдзясят год.

 

Жил же ест Ное по потопе триста и пятдесятъ летъ.

І было ўсіх дзён Ноевых дзевяцьсот пяцьдзясят год; і ён памер.

 

И быша вси дни Ноевы деветьсотъ и пятдесятъ летъ; и умре.