Выслоўяў Саламонавых 12 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Хто любе навучаньне, любе веду; але хто ненавідзе вымаўкі, тый недасьціпны.
Хто любіць настаўленне — любіць веды; а хто ненавідзіць папрокі, той неразумны.
Добры адзержуе зычлівасьць ад СПАДАРА, але чалавека нягоднага Ён засуджае.
Хто добры — знойдзе ласку ад Госпада; а чалавека хітрага Сам Ён асудзіць.
Ня ўладзіцца чалавек нягоднасьцяй, але карэнь справядлівых непахісны.
Не ўзмацніцца чалавек з бязбожнасці, а корань справядлівых не пахіснецца.
Малайчына жонка — карона мужу свайму, але ганьбячая — гніцьцё ў касьцёх ягоных.
Дабрадзейная жонка — вянец для свайго мужа; і быццам гніенне ў касцях яго — тая, што несумленная.
Думкі справядлівых — права, парады нягодных — ашука.
Думкі справядлівых — разважлівасць; а парады бязбожнікаў — мана.
Словы нягодных цікуюць на кроў, але вусны пасьцівых выбаўляюць іх.
Словы бязбожнікаў учыняюць засаду дзеля забойства, а вусны справядлівых вызваляюць іх.
Нягодныя перакулены, і няма, але дом справядлівых будзе стаяць.
Знішчаюцца бязбожнікі — і ўжо няма іх, а дом справядлівых застанецца.
Пахваляць людзіну подле розуму яе, але крутадушным сэрцам пагрэбуюць.
Пахваляць чалавека за яго веды; а той, хто дрэнны ў сэрцы, будзе занядбаны.
Каго ўлегцы маюць, і ў яго ё слуга, тый лепшы за хвалька патрабуючага хлеба.
Лепей быць бедным, але працаваць на сябе, чым фанабэрыстым і не мець хлеба.
Справядлівы бачлівы на жыцьцё статку свайго, а нутр нягодных неміласьціўны.
Справядлівы рупіцца аб жыцці жывёлы сваёй; а нутро бязбожнікаў — лютае.
Хто робе зямлю сваю, насыціцца хлебам, але йдучаму за дзяньгубамі не стаець розуму.
Хто сваю зямлю апрацоўвае — насыціцца хлебам, а хто ганяецца за прывідамі — неразумны.
Нягодны жадае пасіленьня ад благіх, але карэнь справядлівых родзе.
Бязбожнік жадае пасткі найгоршых, а корань справядлівых палепшыцца.
Благі спатыкнецца на выступак вуснаў, але справядлівы выйдзе зь бяды.
Ліхі чалавек трапляе ў пастку з-за грахоў сваіх вуснаў, а справядлівы пазбегне няшчасця.
З плоду вуснаў людзіна насыціцца дабром, і праца рук людзіны зьвернецца да яе.
З плода вуснаў сваіх кожны напоўніцца дабром, і паводле ўчынкаў рук яго адплоціцца яму.
Дарога дурнога простая ў ваччу ягоным; але хто слухае рады, тый мудры.
Шлях бязглуздага — роўны ў вачах яго, а хто мудры — слухае парады.
Гнеў дурнога таго ж дня ведамы, але разумны не зважае на ўраз.
Неразумны адразу выяўляе гнеў свой, а разумны ўтойвае гнеў.
Хто дыхае вернасьцяй, кажа справядлівасьць; але сьветка хвальшывая — ашуку,
Хто гаворыць праўду, той — вяшчун справядлівасці, а лжэсведка — маны.
Лапатун, як выцень мяча, але язык мудрых леча.
Ёсць той, што гаворыць неабдумана, і ён, быццам мечам, ударае, а язык мудрых — здароўе.
Вусны праўды трываюць на векі, але язык манлівы на часіну.
Вусны праўды будуць трывалымі ў вечнасці, а язык хлуслівы — у моманце.
Ашука ў сэрцу тых, што задумляюць ліха, але параднікі супакою радуюцца.
Хітрасць у сэрцы тых, хто задумвае ліха; а хто абдумвае мірныя парады, за тымі следам ідзе радасць.
Нічога благога ня стрэне справядлівага, але нягодныя напоўняцца клопатам.
Ніякая загуба не здарыцца са справядлівымі, а бязбожнікі напоўняцца ліхам.
Агіда СПАДАРУ манлівыя вусны, але тыя, што абходзяцца верна — упадабаньне Яму.
Агіднасць для Госпада — вусны лжывыя, а тыя, што робяць сумленна, — падабаюцца Яму.
Разважны чалавек хавае веданьне, але сэрца дурнога агалашае дурноту.
Разумны чалавек свае веды хавае, а сэрца неразумных падбухторвае да бязглуздасці.
Рука ўлеглівых будзе мець уладу, але лентыя будуць даньнікамі.
Рука моцных будзе ўладарыць, а тая, што апусцілася, будзе ў паслушэнстве.
Смутак на сэрцу людзіны цягне яе далоў, але добрае слова вяселе.
Сум у сэрцы чалавека будзе прыгнятаць яго, а развесяліць яго добрая размова.
Справядлівы мае перавагу над прыяцелям сваім, але дарога нягодных зводзе іх.
Справядлівы вядзе сябра да праўды, а шлях бязбожнікаў падмане іх.
Лены чалавек не сьпячэць упаляванага, але маемасьць чалавека ўлеглівага дарагая.
Не засмажыць лянота здабычу сваю, а ў чалавека руплівага будзе каштоўная маёмасць.
На дарозе справядлівасьці — жыцьцё, і кірунак яе ня знае сьмерці.
На сцежцы справядлівасці — жыццё, але ёсць таксама шлях, што адкрыты для смерці.
