Ісуса сына Нава 22 разьдзел

 

 

Тады Ігошуа пагукаў плямя Рувінава а Ґадова а палавіцу плямені Манасавага,

 

Тады Ешуа паклікаў сыноў Рубэна і Гада і паловы пакалення Манасы

І сказаў ім: «Вы споўнілі ўсе, што расказаў вам Масей, слуга СПАДАРОў, і слухалі голасу майго подле ўсёга, што я расказаваў вам.

 

і сказаў ім: «Вы споўнілі ўсё, што вам загадаў Майсей, паслугач Госпадаў; мяне слухалі таксама ва ўсім, што я загадаў вам,

Вы не пакінулі братоў сваіх вось усі гэтыя шмат дзён дагэтуль, і вы паўнілі расказаньні, даныя вам СПАДАРОМ, Богам вашым.

 

і не пакінулі вы братоў сваіх увесь гэты доўгі час аж да сённяшняга дня, пільнуючы ўладу Госпада, Бога вашага.

Цяпер жа СПАДАР, Бог ваш, супакоіў братоў вашых, як казаў ім. Дык цяпер абярніцеся й пайдзіце сабе да буданоў сваіх, да зямлі вашае дзяржавы, каторую даў вам Масей, слуга СПАДАРОЎ, за Ёрданом.

 

Бо, такім чынам, даў Госпад, Бог ваш, супакой братам вашым і цішыню, як паабяцаў ім; цяпер вяртайцеся і ідзіце ў палаткі вашыя і ў зямлю ўладання вашага, якую даў вам Майсей, паслугач Госпадаў, за Ярданам;

Адно рупцеся вельма паўніць расказаньні а права, каторае расказаў вам Масей, слуга СПАДАРОЎ: любіць СПАДАРА, Бога свайго, і хадзіць усімі дарогамі Ягонымі, і дзяржаць расказаньні Ягоныя, і ліпці да Яго, і служыць Яму ўсім сэрцам сваім і ўсёй душою сваёй».

 

толькі вельмі старанна пільнуйце і на самай справе выконвайце прыказанні і закон, як загадаў вам Майсей, паслугач Госпадаў, каб любіць Госпада, Бога вашага, і хадзіць па ўсіх шляхах Яго, і спаўняць прыказанні Яго, і туліцца да Яго, і служыць Яму ўсім сэрцам і ўсёю душою сваёю».

І дабраславіў Ігошуа іх, і адпусьціў іх, і яны пайшлі да буданоў сваіх.

 

І дабраславіў іх Ешуа, і адпусціў іх, і яны вярнуліся ў свае палаткі.

І палавіцы плямені Манасавага даў Масей дзяржаву ў Вашане; а палавіцы яго даў Ігошуа з братамі іхнымі па гэтым баку Ёрдану на захад. І таксама адпушчаў іх Ігошуа да буданоў іхных, і дабраславіў іх,

 

А палове пакалення Манасы Майсей даў уласнасць у Басане; і таму другой палове Ешуа даў частку між іншых братоў іх, на заходнім беразе Ярдана. І калі Ешуа адпусціў іх у іх палаткі і дабраславіў іх,

І сказаў ім, кажучы: «З чысьленымі багацьцямі зварачаецеся вы да буданоў сваіх, і з чысьленым вельмі статкам, із срэбрам, із золатам, зь медзяй, і зь зялезам, і зь вельмі шмат адзежай; падзяліцеся ж здабыткам у варагоў сваіх із братамі сваімі».

 

ён ім сказаў: «Вы вяртаецеся ў свае мясціны з вялікімі багаццямі, з мноствам жывёлы, срэбрам і золатам, меддзю, якую вы забралі ў ворагаў вашых, і жалезам, і вялікаю колькасцю адзення; падзяліце здабычу ад ворагаў паміж братамі вашымі».

І зьвярнуліся, і пайшлі сынове Рувінавы а сынове Гадовы а палавіца плямені Манасавага ад сыноў Ізраелявых із Шыла, каторае ў зямлі Канаанскай, каб ісьці да зямлі Ґілеаду, да зямлі свае дзяржавы, каторую адзяржалі ў дзяржаньне з расказаньня СПАДАРОВАГА Масеям.

 

І сыны Рубэна, і сыны Гада, і палова пакалення Манасы вярнуліся і пакінулі сыноў Ізраэля ў Сіло, што ў Ханаане, каб увайсці ў зямлю Галаад, зямлю ўладання свайго, якую атрымалі па загадзе Госпада праз Майсея.

І прышлі да аколіцаў Ёрдану, каторыя ў зямлі Канаанскай, і збудавалі сынове Рувінавы а сывове Ґадовы а палавіца плямені Манасавага там аброчнік ля Ёрдану, аброчнік вялікі выглядам.

 

І калі прыбылі яны ў ваколіцы Ярдана ў зямлі Ханаан, пабудавалі каля Ярдана ахвярнік, вялікі з выгляду.

І пачулі сынове Ізраелявы, што кажуць: «Вось, сынове Рувінавы а сынове Ґадовы а палавіца плямені Манасавага збудавалі аброчнік на супроці зямлі Канаанскае, у ваколіцах Ёрдану, на другім баку ад сыноў Ізраелявых».

 

Калі пачулі сыны Ізраэля, што сыны Рубэна і Гада і палова пакалення Манасы пабудавалі ахвярнік на зямлі Ханаан у ваколіцах Ярдана насупраць сыноў Ізраэля,

І пачулі сынове Ізраелявы, і зьберліся ўвесь збор сыноў Ізраелявых у Шыле ўзыйсьці супроці іх, ваяваць.

 

усе сабраліся ў Сіло, каб выступіць і ваяваць супраць іх.

І паслалі сынове Ізраелявы да сыноў Рувінавых а да сыноў Ґадовых а да палавіцы плямені Манасавага да зямлі Ґілеадзкае Фінегаса, сына Елеазара сьвятара,

 

І сыны Ізраэля між тым выправілі да іх у зямлю Галаад Пінхаса, сына Элеязэра святара,

І дзесяцёх князёў ізь ім, па адным князю, па адным князю дому айцоў з усіх плямёнаў Ізраелявых; і кажны зь іх быў галавою дому айцоў сваіх памеж тысячаў Ізраелявых.

 

і з ім дзесяць князёў, па адным з кожнага пакалення Ізраэля, кожны стаяў на чале роду ў родах Ізраэля.

І прышлі яны да сыноў Рувінавых а да сыноў Ґадовых а да палавіцы плямені Манасавага, да зямлі Ґілеадзкае, і гукалі ім, кажучы:

 

Яны прыбылі да сыноў Рубэна і Гада, і паловы пакалення Манасы ў зямлю Галаад і сказалі ім:

«Гэтак кажа ўвесь збор СПАДАРОЎ: "Што гэта за выступ, якім вы выступілі супроці Бога Ізраелявага, каб адвярнуцца, перастаць цяпер ісьці за СПАДАРОМ, збудавалі сабе аброчнік, каб збунтавацца цяпер супроці СПАДАРА?

 

«Гэта загадвае ўся супольнасць Госпада: “Што гэта за злачынства? Чаму пакінулі вы Госпада, Бога Ізраэля, пабудаваўшы сабе ахвярнік святатацкі, адступіўшыся ад шанавання Яго?

Ціж мала нам бяспраўя Пеоравага, ад каторага мы не ачысьціліся дагэтуль, і была кара на збор СПАДАРОЎ?

 

Ці не хапае вам граху з Пэгора, і пляма гэтага злачынства захоўваецца на нас аж да сённяшняга дня, і пакаранне сышло на супольнасць Госпадаву?

А вы адварачаецеся, каб ня йсьці за СПАДАРОМ. І станецца, што вы цяпер бунтуецеся супроці СПАДАРА, а заўтра загневаецца СПАДАР на ўвесь збор Ізраеляў.

 

І вы сёння адступіліся ад Госпада і сталася так, што паднялі вы бунт супраць Госпада; і заўтра ўзгарыцца гнеў Яго на ўсю супольнасць Ізраэля.

А толькі, калі нячыстая зямля дзяржавы вашае, то перайдзіце да зямлі дзяржавы СПАДАРОВАЕ, ідзе перабывае вітальня СПАДАРОВА, і вазьміце дзяржаву сярод нас, але ня бунтуйцеся супроці СПАДАРА, і супроці нас ня бунтуйцеся, будуючы сабе аброчніх, апрача аброчніку СПАДАРА, Бога нашага.

 

Бо калі вы думаеце, што зямля вашага ўладання з’яўляецца нячыстай, перайдзіце ў зямлю ўладання Госпадава, дзе прабывае Госпад, і абжывіцеся ў нас; толькі не бунтуйце супраць Госпада і не прымушайце нас бунтаваць, будуючы ахвярнік, акрамя ахвярніка Госпада, Бога нашага.

Ці не Ахан Зэражонак выступіў выступам узглядам аканаванага, а на ўвесь збор Ізраельскі быў гнеў? І не адзін ён памер за свае бяспраўе!"»

 

Ці не Ахан, сын Зары, парушыў загад Госпада адносна праклёну, і гнеў Госпада не абярнуўся на ўсю супольнасць Ізраэля? І гэта быў адзін чалавек, хто зграшыў, хай бы толькі адзін і паміраў за сваё злачынства!”»

І адказалі сынове Рувінавы а сынове Гадовы а палавіца плямені Манасавага, і гукалі галавам тысячаў Ізраелявых:

 

І сыны Рубэна, і сыны Гада, і палова пакалення Манасы адказалі князям, пасланцам Ізраэля:

«БОГ, Бог СПАДАР, БОГ, Бог СПАДАР, Ён ведае, і Ізраель хай ведае! Калі мы бунтуемся й адступаемся ад СПАДАРА, то няхай не спасае нас гэтага дня!

 

«Наймацнейшы Госпад Бог, наймацнейшы Госпад Бог Сам ведае гэта, і Ізраэль павінен зразумець: калі мы з намерам бунту і двурушніцтва адносна Госпада пабудавалі гэты ахвярнік — не пашкадуе Ён нас, але зараз жа пакарае;

Калі мы збудавалі аброчнік на тое, каб адвярнуцца, перастаць ісьці за СПАДАРОМ, і на тое, каб абракаць на ім усепаленьне а аброкі хлебныя, і каб абракаць на ім аброкі супакойныя, то хай Сам СПАДАР вымагае!

 

і калі зрабілі мы ахвярнік з той думкаю, каб адступіцца ад Госпада і ўскладаць на ім цэласпаленні і ахвяры, і ахвяры прымірэння, то хай Сам Госпад разбярэцца і рассудзіць;

Ці мы не зрабілі гэта з рупатлівасьці, кажучы: "Заўтра скажуць сынове вашы сыном нашым, кажучы: "Што вам да СПАДАРА, Бога Ізраелявага?

 

і калі мы не зрабілі гэта больш з-за руплівасці і з-за думкі пра будучыню, кажучы: “Заўтра скажуць сыны вашыя сынам нашым: “Што маеце вы супольнага з Госпадам, Богам Ізраэля?

І граніцу даў СПАДАР меж нас і вас, сынове Рувінавы а сынове Ґадовы, Ёрдан; нямаш вам дзелі ў СПАДАРУ’. І пераказяць сынове вашы сыном нашым баяцца СПАДАРА".

 

Госпад паставіў на рацэ Ярдан мяжу між намі і вамі, сыны Рубэна і сыны Гада, і таму вы не маеце ніякай часткі ў Госпада”; — і з гэтай нагоды сыны вашы адвернуць сыноў нашых ад страху Госпада.

І мы сказалі: "Дайма зробім сабе гэта, збудуем аброчнік не на ўсепаленьне ані на аброкі,

 

Такім чынам, і добра падумалі, і сказалі: “Паставім сабе ахвярнік не на цэласпаленні і не на ахвярапрынашэнне,

Але сьветкаю меж нас і вас, меж наступных родаў нашых, служыць службу СПАДАРОВУ перад відам Яго ўсепаленьнямі нашымі, і аброкамі нашымі, і супакойнымі аброкамі нашымі, і каб вашы сынове не сказалі заўтра сыном нашым: ’Няма вам дзелі ў СПАДАРУ’".

 

але як сведчанне паміж намі і вамі, і паміж нашчадкамі нашымі і нашчадкамі вашымі, што мы будзем служыць Госпаду і што ў нас будзе права складаць цэласпаленні, і ахвяры, і ахвяры прымірэння; і што ні скажуць заўтра вашыя сыны сынам нашым: “Вы не маеце часткі ў Госпадзе”.

І сказалі мы: "І будзе, калі скажуць гэтак нам а родам нашым заўтра, то мы скажам: ’Бачыце падобнасьць аброчніку СПАДАРОВАГА, каторую зрабілі айцове нашы не на ўсепаленьне ані на аброкі, але сьветкаю ён меж нас і вас’".

 

Калі б яны гэта хацелі сказаць, мы б адказалі ім: “Вось, бачыце падабенства ахвярніка Госпада, які зрабілі бацькі нашыя не на цэласпаленні, і не на ахвяры, але каб гэта было сведчаннем між намі і вамі”.

Крый Божа, каб збунтавацца нам супроці СПАДАРА й адвярнуцца, каб ня йсьці за СПАДАРОМ, і каб збудаваць аброчнік на ўсепаленьне а на аброкі хлебныя а на аброкі, апрача аброчніку СПАДАРА, Бога нашага, каторы перад вітальняю Ягонай!»

 

Далёкія мы ад гэтага злачынства, каб бунтаваць супраць Госпада і не ісці па Яго слядах, пабудаваўшы ахвярнік для цэласпаленняў, і ахвяраў, і ахвяраў крывавых, акрамя ахвярніка Госпада, Бога нашага, што ёсць перад скініяй Яго”».

І пачуў Фінегас сьвятар, і князі збору, і галавы тысячаў Ізраеля, каторыя зь ім, словы, каторыя гукалі сынове Рувінавы а сынове Ґадовы а сынове Манасавы, і люба было ў вачох іх.

 

Калі святар Пінхас і князі супольнасці і кіраўнікі дружын Ізраэля, што былі з ім, пачулі гэта, яны супакоіліся і вельмі ахвотна падтрымалі словы сыноў Рубэна, і Гада, і паловы пакалення Манасы;

І сказаў Фінегас Елеазаронак, сьвятар, сыном Рувінавым а сыном Ґадовым а сыном Манасавым: «Цяпер мы даведаліся, што СПАДАР сярод нас, што вы ня выступілі супроці СПАДАРА выступам гэтым; цяпер вы выбавілі сыноў Ізраелявых ад рукі СПАДАРОВАЕ».

 

Тады Пінхас, сын Элеязэра святара, сказаў ім: «Пераканаліся мы сёння, што з намі Госпад, бо вы не дапусцілі гэтага двурушніцтва адносна Госпада і збераглі сыноў Ізраэля ад рукі Госпада!»

І зьвярнуўся Фінегас Елеазаронак, сьвятар, а князі ад сыноў Рувінавых а ад сыноў Ґадовых ізь зямлі Ґілеадзкае да зямлі Канаанскае да сыноў Ізраелявых, і прынесьлі ім слова.

 

І святар Пінхас, сын Элеязэра, і князі пакінулі сыноў Рубэна і сыноў Гада, і вярнуліся з зямлі Галаад у зямлю Ханаан, да сыноў Ізраэля, і прынеслі ім гэты адказ.

І люба было гэтае слова ў вачох сыноў Ізраелявых, і дабраславілі сынове Ізраелявы Бога, і не маніліся йсьці на іх вайною, каб спустошыць зямлю, на каторай жылі сынове Рувінавы а сынове Ґадовы.

 

І спадабалася размова ўсім, хто слухаў, і ўславілі сыны Ізраэля Бога; і не гаварылі больш, каб ісці супраць іх ваяваць і каб спусташаць зямлю, якую абжылі сыны Рубэна і Гада.

І назвалі сынове Рувінавы а сынове Ґадовы аброчнік: Ед, «бо ён сьветка меж нас, што СПАДАР ё Бог».

 

І сыны Рубэна і сыны Гада назвалі ахвярнік, які пабудавалі, Эд, бо казалі: «Гэта сведка між намі, што Госпад ёсць Сам Бог».