1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Ня хочу, браты, заняхаіць вас у нясьведамасьці аб духоўных дарах.

 

Хачу вас, браты, навучыць пра духоўныя дары.

Вы-ж знаеце, што як былі паганамі, дык цягнула вас нясутрымна да немых бажкоў;

 

Бо вы ведаеце, калі вы былі яшчэ паганамі, дык хадзілі да нямых ідалаў, быццам вялі вас.

вось-жа ведайце: ніхто, прамаўляючы ў Духу Божым ня выскажа анатэмы (выкляцьця на Езуса; і толькі той, хто ёсьць пад уплывам Духа Святога кажа: «Усеспадар Езус».

 

Дзеля таго даводжу вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, не кажа: «Анатэма Ісусу!» Ды ніхто не можа сказаць: «Госпад Ісус», як толькі ў Духу Святым.

Дары ласкі — розныя, але Дух той самы;

 

Розныя дары ласкі, але адзін і той самы Дух.

і ёсьць рожніцы ў паслугаванні, а Усеспадар (Госпад) той самы;

 

І ёсць адрозненні ў служэнні, але той самы Госпад.

ды ёсьць рожніцы і ў дзейнасьці, але Бог той самы, які дзее ўсё ў-ва ўсіх.

 

І адрозненні ў дзейнасці, але той самы Бог, Які ўсё ва ўсіх робіць.

Кажнаму даецца выяўленне Духа на карысьць:

 

Кожнаму даецца аб’яўленне Духа для карысці.

аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, другому слова веды водле тагож Духа;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому даецца тым самым Духам слова ведання,

іншаму вера ў тым-жа Духу, а йшчэ іншаму дар аздараўляння ў тым адзіным Духу;

 

яшчэ іншаму даецца вера тым жа Духам, іншаму — дар аздараўлення тым самым Духам,

аднаму дар цудадзейства, а другому прароцтва, іншаму распазнаванне духаў, іншаму языкаведзтва, або ўмеласьць тлумачэння моваў.

 

іншаму чыніць цуды, іншаму — праракавання, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

А ўсё гэта даконывае адзін і той самы Дух, самахоць надзяляючы кажнага паасобна.

 

Усё гэта робіць адзін і той самы Дух, даючы кожнаму, як Ён хоча.

Так як цела ёсьць адно, а частак (чэлесаў) мае шмат і ўсе яны, хоць іх шмат, становяць адно цела — гэтак і Хрыстус.

 

Як адно цела мае многа членаў, а ўсе члены цела, хоць іх многа, твораць адно цела, так і Хрыстос.

Усе бо мы ахрышчаны адным Духам у вадно цела, ці-то Юдэйцы, ці Грэкі, нявольнікі ці вольныя, і ўсе адным Духам перапоены.

 

Мы бо ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці то Юдэі, ці то Грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоены адным Духам.

Бо і цела ня ёсьць адной часткай (чэлесам), але многімі.

 

А цела складаецца не з аднаго члена, але з многіх.

Каліб так сказала нага: «Яж ня рука і таму да цела не належу», дык ціж праз гэта і не належыць?

 

Калі б нага сказала: «Я не ад цела, бо я не рука», дык няўжо яна таму і не ад цела?

І каліб вуха сказала: «Я ня вока, дык да цела не належу», дык няўжо праз гэта й не належыць?

 

Або калі вуха скажа: «Я не ад цела, бо я не вока», дык няўжо яно і не ад цела?

Каліб усё цела было вокам, дык дзе слых? Або каліб усё было слых, дык дзеж тады нюх?

 

Калі б усё цела было вокам, дзе ж слых? А калі б усё цела было б слых, дык дзе нюх?

Алеж Бог разьмяркаваў чэлесы — кажнага зь іх — у целе, як Сам хацеў.

 

Але цяпер Бог размясціў члены так, што кожны з іх у целе, як Ён захацеў.

І каліб усё было адным чэлесам, дык дзе тады цела?

 

А калі б усе былі адным членам, дык дзе ж цела?

Цяпер-жа чэлесаў шмат, а цела адно.

 

Вось цяпер членаў многа, а цела — адно.

Ня можа сказаць вока руццэ: «Ты непатрэбная мне»; або галава — нагам: «Вы непатрэбныя мне».

 

Не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне непатрэбная!» або галава нагам: «Вы мне не патрэбныя!»

Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,

 

Наадварот, члены цела, якія падаюцца слабейшымі, больш патрэбныя,

і якія ўважаем менш пачэснымі ў целе, тым-большай прыстойнасьцю ахоўваем тыя, што ўходзяць у нас за няпрыстойныя,

 

ды тыя, якія мы лічым менш пачэснымі ў целе, мы акружаем асаблівай пашанай, а тыя, што лічацца непрыстойнымі, маюць асаблівае ўшанаванне,

прыстойныя бо гэтага не патрабуюць: Бог так разьмяркаваў цела, што прыдаў больш увагі тым часткам, якім яе не хапала,

 

а нашыя прыстойныя не патрабуюць нічога. Так Бог уфармаваў цела, даўшы большую пашану таму, якому не хапае,

каб ня было разладу ў целе, але каб усе часткі аднолькава адна аб другой рупіліся.

 

каб не было ў целе раздзялення, але каб паасобныя члены рупіліся адзін аб адным.

І як цярпіць адна часьціна, цярпяць зь ёю ўсе часьціны, а калі услаўляецца адна частка, радуюцца зь ёю ўсе часткі.

 

Такім чынам, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены. Падобна, калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

Вы-ж — цела Хрыстуса, а паасобна — часьціны (чэлесы).

 

Вы — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.

І адных паставіў Бог у Эклезіі: па-першае Апосталаў, па-другое Прарокаў, па-трэцяе Вучыцялёў: далей — сілы цудадзейныя, аздараўляльныя, дапаможныя, гаспадарныя, моваведныя.

 

І адных Бог пастанавіў у Царкве па-першае — апосталамі, па-другое —  прарокамі, па-трэцяе — настаўнікамі, нарэшце тых, што маюць моц чынення цудаў, потым дар лячэння, дар успамогі, дар гаспадаравання, дар усялякіх моў.

А ціж усе Апосталамі? Ці ўсе Прарокамі? Ці ўсе Вучыцелямі?

 

А ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

Ці ўсе маюць дар цудадзейскі? Ці дар аздараўляння? Ці ўсе моваведамі? Ці ўсе тлумачамі?

 

Ці ўсе маюць дар аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Дабівайцеся вышэйшых дараў, а я пакажу вам шлях найвышэйшы.

 

Дабівайцеся дароў большых, а я вам пакажу шлях яшчэ дасканалейшы.