2 да Карынцянаў 4 2-i ліст да Карынцянаў 4 разьдзел

¹ Дзеля таго, маючы з міласэрдзя Божага гэтае паслугаваньне, ня падаем духам.

² Наадварот, мы стрымліваемся ад скрытых учынкаў сораму, ня кідаемся ў хітрыкі, ды не фальшуем Слова Божага, але адкрытым вяшчэньнем праўды прадстаўляем сябе перад Богам сумленьню кожнага чалавека.

³ Калі нашае Эвангельле закрытае, дык закрытае для тых, што ідуць на загубу,

⁴ няверучым, каторым баговішча гэтага сьвету засьляпіў розум, каб ня зьзяла для іх сьвятло Эвангельля славы Хрыста, каторы ёсьць вобразам нябачнага Бога.

⁵ Бо мы не саміх сябе абвяшчаем, але Хрыста Езуса, Госпада; а мы — вашыя слугі праз Езуса.

⁶ Бо Бог, каторы загадаў: "Хай з цемры засьвеціць сьвятло", — сам асьвяціў нашыя сэрцы, каб асьвяціць нас пазнаньнем хвалы Божай у вобліку Езуса Хрыста.

⁷ Але мы гэты скарб носім у гліняных пасудзінах, каб было відаць, што гэтая вялізарная моц ад Бога, а не ад нас паходзіць.

⁸ Мы зусюль уцісканыя, але не прыдушаны; жывём у праблемах, але ня ў роспачы;

⁹ церпім перасьледваньні, але не пакінутыя; мы паваленыя, але ня гінем;

¹⁰ заўсёды носім у целе нашым кананьне Езуса, каб і жыцьцё Езуса выявілася ў целе нашым.

¹¹ Бо мы, каторыя жывём, заўсёды выдаваныя на сьмерць дзеля Езуса, каб і жыцьцё Езуса выявілася ў нашым сьмяротным целе.

¹² Так што сьмерць дзейнічае ў нас, а жыцьцё — у вас.

¹³ А маючы такі самы дух веры, аб якім напісана: "Я ўверыў, і таму прамовіў", і мы верым, і таму гаворым,

¹⁴ ведаючы, што Той, хто ўваскрасіў Госпада Езуса, таксама і нас уваскрасіць з Езусам ды паставіць разам з вамі.

¹⁵ Бо ўсё гэта дзеля вас, каб шчодрасьць ласкі тым большую выклікала ў многіх удзячнасьць на хвалу Богу.

¹⁶ Таму мы і не губляем надзеі, бо хоць наш вонкавы чалавек зьнішчаецца, то аднак той, што ўнутры, з дня на дзень аднаўляецца.

¹⁷ Бо малое цяперашняе цярпеньне рыхтуе нам невымоўную і вечную хвалу ў будучым веку.

¹⁸ Бо мы не глядзім на тое, што бачнае, але на тое, што нябачнае, бо відомыя рэчы -часовыя, а нябачныя — вечныя.