Быццё 39 разьдзел

Быццё
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча

 
 

А Язэп быў завезены ў Егіпет. І купіў яго Патыфар, урадовец фараона, начальнік варты, егіпцянін, з рук ізмаэльцаў, якімі быў ён прыведзены.
 
Язэ́п жа быў прыведзены ў Егі́пет. І набыў яго Петэфрэ́с, еўнух фараона, галоўны кухар, чалавек егіпця́нін, ад ісмаэліця́наў, якія яго туды прывялі.

І Госпад быў з ім, і ён быў чалавекам, якому добра вялося ва ўсім, і ён жыў у доме гаспадара свайго.
 
І быў Госпад з Язэ́пам, а быў ён чалавекам удалым, і жыў у гаспадарскім доме егіпця́ніна.

І той добра разумеў, што Госпад з ім, і ва ўсім, што ён рабіў, рука Яго ім кіравала.
 
Ведаў жа гаспадар яго, што Госпад з ім, і што толькі стане рабіць, Госпад спашле спрыянне ў рукі яго.1

І Язэп знайшоў ласку ў гаспадара свайго, і паслугаваў яму. І сталася, пасля таго, як той паставіў яго над домам сваім і ўсё, што меў, даручыў яму,
 
І здабыў Язэ́п прыхільнасць перад абліччам гаспадара свайго, дагаджаючы яму. Паставіў той яго над домам сваім, а ўсё, што толькі было ў яго, падпарадкаваў Язэ́пу.

дабраславіў Госпад дом егіпцяніна дзеля Язэпа, і было дабраславенне Госпада на ўсёй маёмасці яго: як у доме, так і на полі.
 
Было ж, калі паставіў яго над домам сваім і ўсім, што толькі было ў яго, то дабрасловіў Госпад дому егіпця́ніна дзеля Язэ́па, і было дабраслоўленне Госпада над усім майном яго ў доме і ў полі.

І той аддаў усё, што меў, у рукі Язэпа, і не ведаў з ім ніякага іншага клопату, акрамя як пра хлеб, якім пасіляўся. А быў Язэп прыгожы тварам і прывабны знешне.
 
І аддаў [гаспадар] усё, што толькі было ў яго, у рукі Язэ́па, і не давялося завіхацца яму ні над чым акрамя хлеба, які ён спажываў. І меў Язэ́п гожае аблічча ды вельмі панадны выгляд.

Дык звярнула вочы свае на Язэпа жонка гаспадара яго і кажа: «Спі са мною».
 
І было пасля дзеяў гэтых, агарнула вачыма2 сваімі Язэ́па жонка гаспадара яго і сказала: “Узляж са мною”.

Але ён не згадзіўся і сказаў ёй: «Вось жа, гаспадар мой усё мне даручыў і не рупіцца ні пра што ў доме сваім,
 
Ён жа не схацеў і сказаў жонцы гаспадара свайго: “Калі гаспадар мой праз мяне не павінен ні пра што клапаціцца ў доме сваім, а ўсё, што ёсць у яго, аддаў у рукі мае,

і не можа ніхто быць важнейшым у доме гэтым, чым я; і нічога мне не забараніў, апроч цябе, ты ж жонка яго. Дык як я магу дапусціцца гэтага вялікага злачынства і грашыць супраць Бога?»
 
і не заступіць у доме гэтым ніхто мяне, і не затоена ад мяне нічога, акрамя цябе, бо ты жонка яго, то як мне выканаць просьбу гэтую благую і не зграшыць перад Богам?”

І падобнымі словамі штодзень дакучала жанчына юнаку, але ён адмаўляўся ад чужаложства.
 
Хоць упрошвала Язэпа дзень у дзень, аднак не паслухаўся яе, каб узлегчы з ёй, наблізіўшыся да яе.

Здарылася аднаго дня, што ўвайшоў Язэп у дом і займаўся сваёй справай без сведкаў,
 
Надарылася ж адным гэткім днём, увайшоў Язэ́п у дом выканаць абавязкі свае, і нікога не было ў доме з хатніх.

а яна, схапіўшы яго за полы адзення, сказала: «Паспі са мной». А ён, пакінуўшы плашч у яе руках, уцёк і выйшаў вонкі.
 
Дык сцягнула з яго плашч, кажучы: “Узляж са мною”. І пакінуўшы плашч свой у руцэ яе, ухіліўся і выйшаў прэч.

Калі жанчына ўбачыла, што ён пакінуў плашч у яе руках і ўцёк вонкі,
 
І было, калі яна ўбачыла, што, пакінуўшы плашч свой у руцэ яе, ухіліўся і выйшаў прэч,

паклікала дамоўнікаў сваіх і сказала ім: «Вось, прывёў ён мужчыну гебрая, каб ён здзекаваўся з нас; ён увайшоў да мяне, каб быць са мною. Калі я закрычала
 
то паклікала дамаўнікоў і сказала: «Гляньце, прывёў да нас паднявольнага гебра́я, каб ён здзекаваўся з нас. Увайшоў да мяне, кажучы “ўзляж са мною”, і я залямантавала што моцы.

і пачуў ён голас мой, пакінуў ён плашч, які трымала, а сам уцёк вонкі».
 
Калі ж пачуў ён, што памацніла голас свой і залямантавала, то, пакінуўшы плашч свой у руцэ маёй, ухіліўся і выйшаў прэч».

І затрыманы плашч паказала мужу, які вярнуўся дамоў,
 
І пакінула плашч у сябе, пакуль прыйшоў гаспадар дому.

і сказала падобныя гэтым словы: «Увайшоў да мяне паслугач гебрай, якога ты прыняў, каб ён насмяяўся з мяне;
 
І распавяла яму згодна са словамі гэтымі, кажучы: «Увайшоў да мяне паднявольны гебра́й, якога прывёў да нас, каб ён здзекаваўся з нас, і сказаў мне: “Узлягу з табою”.

а калі пачуў крык мой, пакінуў плашч, які трымала, і ўцёк вонкі».
 
Калі ж пачуў ён, што памацніла голас свой і залямантавала, то, пакінуўшы плашч свой у руцэ маёй, ухіліўся і выйшаў прэч».

Гаспадар, выслухаўшы гэтыя словы жонкі, моцна раззлаваўся
 
Было ж, калі пачуў гаспадар яго словы жонкі сваёй, якія прамовіла яму, кажучы “так зрабіў мне паднявольны твой”, дык запалаў гневам.

і пасадзіў Язэпа ў вязніцу, дзе знаходзіліся вязні фараона. І там яго зняволілі.
 
І ўзяў гаспадар Язэ́па, і ўкінуў яго ў крэпасць, у месца, дзе ўтрымліваліся вязні цара ва ўмацаванні.

А Госпад быў з Язэпам і, пашкадаваўшы яго, даў яму ласку ў вачах начальніка вязніцы.
 
І быў Госпад з Язэ́пам, і праліваў літасць сваю, і спаслаў яму прыхільнасць перад абліччам вышэйшага цямнічніка.

І ён аддаў у рукі Язэпа ўсіх вязняў, якіх трымалі пад вартай, і што толькі трэба было там зрабіць — ён рабіў.
 
І даручыў вышэйшы цямнічнік вязніцу ў рукі Язэ́па, і ўсіх палонных, што ў вязніцы, і ўсё, што адбываецца там.

А начальнік вязніцы не сачыў ужо за тым, што ў яго руцэ было, бо Госпад быў з ім і кіраваў усімі яго справамі.
 
Не турбаваўся вышэйшы цямнічнік вязніцы праз яго ні пра што, бо ўсё было ў руцэ Язэ́па ад Госпада, які быў з ім, ва ўсіх дзеях Госпад спрыяў рукам яго.