Быццё 32 разьдзел
Быццё
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Якуб таксама адышоў дарогаю, якую распачаў, — і перанялі яго анёлы Божыя.
Ла́бан, узняўшыся на дасвецці, пацалаваў сыноў сваіх і дачок сваіх і дабрасловіў іх. І адышоў Ла́бан, і вярнуўся ў край свой.
Калі ён убачыў іх, сказаў: «Гэта лагер Божы», і гэтае месца назваў Маханаімa.
І Яку́б рушыў шляхам сваім. Прыгледзеўшыся, убачыў абоз Бога няўстрымны,1 і сустрэліся яму анёлы Божыя.
І выправіў ён перад сабой пасланцоў да Эзава, брата свайго, у зямлю Сэір, у мясцовасць Эдом.
Сказаў Яку́б, угледзеўшы іх: “Гэта абоз Бога”. І даў імя месцу таму Абозы.2
І загадаў ён ім, кажучы: «Так скажыце гаспадару майму Эзаву: “Гэта кажа паслугач твой Якуб: “Як вандроўнік, заставаўся я аж да сённяшняга дня ў Лабана.
Выправіў жа Яку́б паслоў наперад сябе да Эса́ва, брата свайго, у зямлю Сэі́р,3 у краіну Эдо́м.
Маю валоў і аслоў, авечак, паслугачоў і паслугачак. І выпраўляю цяпер пасольства да гаспадара майго, каб знайсці ласку перад абліччам тваім”».
І загадаў ім, кажучы: “Так паведамце гаспадару майму Эса́ву: гэта кажа слуга твой Яку́б — у Ла́бана я жыў ажно да сёння,
І вярнуліся пасланцы да Якуба, і сказалі: «Прыбылі мы да Эзава, брата твайго, а вось жа ён спяшаецца насустрач табе з чатырмастамі людзьмі».
і прыдбаў я там валоў, і аслоў, і авечак, і рабоў, і прыслужніцаў, дык выправіў апавясціць гаспадару майму Эса́ву, каб знайшоў слуга яго ласку тваю”.
Спалохаўся вельмі Якуб і, напужаны, падзяліў народ, які з ім быў, і статкі таксама, і авечак, і валоў, і вярблюдаў на два лагеры.
І павярнуліся паслы да Яку́ба, кажучы: “Мы наведалі брата твайго Эса́ва, вось ён набліжаецца, каб сустрэцца з табою, і чатырыста мужоў разам з ім”.
І казаў: «Калі Эзаў прыйдзе да аднаго лагера і паб’е яго, то другі лагер, які застанецца, будзе ўратаваны».
Спалохаўся Яку́б і вельмі занепакоіўся. І падзяліў народ, што быў з ім, і валоў, і авечак на два караваны.
І сказаў Якуб: «Бог бацькі майго Абрагама і Бог бацькі майго Ізаака, Госпад, Які сказаў мне: “Вярніся ў зямлю сваю і ў месца нараджэння свайго, і Я буду апекавацца табою!”
І сказаў Яку́б: “Як напаткае Эса́ў першы караван і пасячэ яго, то другі караван ацалее”.
Я не настолькі варты ўсякай міласцівасці і вернасці ўсякай, якою забяспечваеш Ты паслугача Свайго. З палкаю сваёй я перайшоў Ярдан гэты, а цяпер вяртаюся з двума лагерамі.
Маліўся ж Яку́б: “Божа бацькі майго Абрага́ма і Божа бацькі майго Ісаа́ка, Госпадзе, які запаведаў мне: вярніся ў зямлю роду твайго, і буду спрыяць табе.
Вырві мяне ад рукі брата майго, ад рукі Эзава, бо я вельмі баюся яго; каб часам, прыйшоўшы, не забіў ён маці з дзецьмі.
Уганараваў мяне ўсёй справядлівасцю і ўсёй праўдай, што надаў слугу Твайму. З адным кіем сваім я перайшоў Ярда́н, а цяперака пабагацеў да двух караванаў.
А Ты казаў, што будзеш аказваць мне дабро і пашырыш патомства маё, як пясок марскі, які дзеля вялікасці не можа быць палічаны».
Выбаў мяне ад рукі Эса́ва, брата майго, бо жахаюся, каб жа, прыйшоўшы, не працяў мяне і мацярок з дзецьмі.
І прачакаў ён там тую ноч, і ўзяў з таго, што меў, падарункі Эзаву, брату свайму:
Ты ж прыракаўся: добра і належна ўчыню табе і памножу нашчадкаў тваіх, бы пясок ля мора, што не злічыць праз мноства”.
дзвесце коз, дваццаць казлоў, дзвесце авечак і дваццаць бараноў,
І спаў там тае ночы. І ўзяў з таго, што меў, прынашэнні, і адаслаў Эса́ву, брату свайму:
трыццаць вярблюдзіц дойных разам з вярблюдзянятамі, сорак кароў і дзесяць быкоў, дваццаць асліц і дзесяць іх аслянят,
дзвесце козаў, дваццаць казлоў, дзвесце авечак, дваццаць бараноў,
і перадаў у рукі паслугачоў сваіх кожны статак паасобку, і сказаў рабам сваім: «Ідзіце перада мною, і хай будзе прамежак паміж кожным статкам».
трыццаць вярблюдзіцаў дойных і вывадак іх, сорак валоў, дваццаць аслоў і дзесяць жарабятаў.
І загадаў ён тым, што ішлі наперадзе, кажучы: «Калі спаткаеш брата майго Эзава, і ён запытае цябе: “Чый ты і куды ідзеш?” і “Чыё гэта, за якім ты ідзеш?”,
І перадаў у рукі слугам сваім па адной чарадзе. Сказаў жа слугам сваім: “Пойдзеце наперад мяне ў прамежку між чарадой і чарадою”.
то ты адкажаш: “Паслугача твайго Якуба. Ён паслаў дары гаспадару свайму Эзаву. І сам ён ідзе за намі”».
І наказаў першаму, кажучы: «Калі ты натрапіш на Эса́ва, брата майго, і спытаецца ў цябе, кажучы: “Чый будзеш і куды кіруеш, і чыё гэта, што наперадзе цябе?” —
Падобны загад даў ён другому, і трэцяму, ды ўсім, якія ішлі са статкамі, кажучы: «Падобнымі словамі кажыце Эзаву, калі спаткаеце яго,
адкажаш: “Слугі твайго Яку́ба, прынашэнні паслаў гаспадару майму Эса́ву, дык вось, ён за намі”».
і дадасцё: “І ён, паслугач твой Якуб, ідзе дарогаю за намі”». І сказаў ён: «Улагоджу яго дарамі, якія мне папярэднічаюць, а потым убачу аблічча яго; можа, будзе ласкавы да мяне».
І загадаў першаму, і другому, і трэцяму, і ўсім, хто ішоў уперадзе чародаў гэтых, кажучы: «Аднолькава слова гэтае кажэце Эса́ву, калі напаткаецца ён вам,
Так вось папярэдзілі яго дары, а ён сам застаўся ў тую ноч у лагеры.
і дадасцё: “Вось слуга твой Яку́б падыходзіць ззаду нас з намерам: улагоджу яго прынашэннямі першакоў ад мяне, і пасля гэтага ўбачу яго, дык, абач, прыме мяне з зычлівасцю”».
А калі ўстаў раніцай, узяў дзвюх жонак сваіх і дзвюх іх нявольніц з адзінаццаццю дзецьмі і перайшоў бродам Ябок.
І папярэднічалі яму прынашэнні, ён жа ў тую ноч спаў у абозе.
І, узяўшы і пераправіўшы іх і ўсё, што яму належала, праз ручай,
Абудзіўшыся ж тае начы, узяў дзвюх жонак, і дзвюх прыслужніцаў, і адзінаццаць дзяцей сваіх, і перайшоў брод Ябока.4
застаўся ён сам адзін. І вось, Нехта дужаўся з ім аж да раніцы.
Склаўшыся, перайшоў плынь і пераправіў усё майно сваё.
І калі Той убачыў, што не можа яго перамагчы, дакрануўся да сустава сцягна яго, і тут жа быў вывіхнуты сустаў сцягна ў Якуба, калі ён дужаўся з Ім.
Калі ж застаўся Яку́б сам-насам, то незнаёмца нейкі дужаўся з ім да раніцы.
І сказаў Той: «Пусці Мяне, бо ўжо ўзышла зараніца». Адказаў: «Не пушчу Цябе, пакуль не дабраславіш мяне».
Бачачы ж, што не можа адолець [Яку́ба], датыкнуўся да шырокай цягліцы сцягна яго, і задранцвела шырокая цягліца сцягна Яку́ба падчас змагання іхняга.
Той кажа яму: «Якое імя тваё?» Адказаў: «Якуб».
Звярнуўся да [Яку́ба]: “Адпусці мяне, бо ўзышла зараніца”. Адказаў жа: “Не, не адпушчу цябе, калі не дабрасловіш мяне”.
А Той кажа: «Ніколі ўжо больш не будзе называцца імя тваё Якуб, але Ізраэль, бо змагаўся ты з Богам і людзей перамагаць будзеш!»
Спытаўся ў яго: “Як імя тваё?” Азваўся: “Яку́б”.
І запытаўся ў Яго Якуб: «Скажы мне, якім імем называешся?» Адказаў: «Чаму пытаешся пра імя Маё?» І дабраславіў яго ў тым самым месцы.
Сказаў яму: “Не будзеш называцца ўжо Яку́б, але Ізраэ́ль5 будзе імя тваё, калі дужаўся ты з Богам, і з людзьмі будзеш моцным”.
І Якуб назваў тое месца імем Пэнуэль, кажучы: «Бачыў я Бога тварам у твар, і збераглася душа мая».
Звярнуўся ж Яку́б з просьбай: “Адкрый мне імя Тваё”. Адказаў: “Навошта пытаешся імя Маё?” І дабрасловіў там яго.
І паднялося над ім сонца, калі ён праходзіў Пэнуэль. А ён накульгваў на сцягно сваё.
І назваў Яку́б мясцовасць тую Аблічча Бога:6 “Хоць убачыў Бога твар у твар, аднак ацалела мая душа”.7
З гэтае прычыны сыны Ізраэля не ядуць жылу, якая на сцягне, аж да сённяшняга дня, таму што закрануў [Ён] жылу сцягна Якуба.
І ўзышло сонца, калі сыходзіў з Аблічча Бога, прыкульгваючы праз сцягно сваё.